အလိုဗ်ာ အရွည္ေတြးလိုက္ေတာ့
အို ‘နာ’ ေသ ေဘး မႀကိဳက္ေတာ့တာမို႔
စရုိက္ကိုျပင္
အႀကိဳက္ကို ႏွင္ၿပီ
အလ်င္သာေသာ့ေလာ့ က႑က
ရင္မွာေတာ့ မခ်ိပါဘူးေလ…။

အို…
ခန္းတြင္း ကုတင္မွာ
ေမြ႔ေပ်ာ္ေနပါေသာ
‘ယ’ေသာ္ဓရာေရ..
ေတာ္ရာမွာ
ေပ်ာ္သလိုသာ ေနေတာ့ကြယ္။

ခင္ႏွမအေပၚေလ..
ေမာင္ေတာ္ဘုရား
မတရားျပဳရက္တယ္လို႔ေတာ့
မစြပ္စြဲလိုက္ပါနဲ႔
မုန္းရက္ေလတာေတာ့
မဟုတ္ပါဘူး
သို႔ေပမယ့္ကြာ
သစၥာကိုရွာခ်င္တာမို႔
အတိတ္ကပံုရိပ္ေတြကိုခ၀ါခ်
အၾကင္နာေတြကိုစြန္႔လႊတ္
အခ်စ္ေတြကို သင္ပုန္းေခ်
သြားၿပီ ယေသာ္ဓရာေရ…။

ေအာ္…
ရင္မွျဖစ္ေသာ
ခ်စ္စရာ့ ‘က’ေလးငယ္
လူမမယ္စာမေျမာက္
သားေတာ္ရာဟုလာရယ္
သားငယ္ေလးကိုလည္း
ဖခမည္းေတာ္ေလ
ရက္စက္ေလတာ
မဟုတ္ပါဘူးကြာ
အသက္တမွ်ခ်စ္ေပမယ့္
ေလာကအက်ိဳးေရွးရွဳ
ေလာကလူသားေတြ
လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္
ငဲ့ကြက္ကာပင္
ခ်စ္ျခင္းကိုစေတးလို႔
ခရီးအေ၀းႏွင္လိုက္ရပါၿပီ
က်န္ရစ္ေလဦး သားေတာ္…။

ငါကိုယ္ေတာ္ေလ
ရင္တြင္းမွာပူေနေပမယ့္
သူသူငါငါ အက်ိဳးအတြက္
မွန္းလို႔သာေတြးၾကည့္ေတာ့
နန္းကိုေက်ာခိုင္း
စိတ္ပိုင္းလိုက္ၿပီ
လွမ္းေပေတာ့ က႑က။

>>> ဒီကဗ်ာေလးက ဘုန္းဘုန္း နာယက ရဲ႕ ဘြဲ႔ေလးကို စပ္ဆိုပူေဇာ္လိုက္တာပါ။

ျမတ္ဘုရားအား ေလးစားၾကည္ညိဳ ရိုရိုေသေသ ရွိခိုးကန္ေတာ့လ်က္
ဖိုးသား

17.01.2009, SAT:, 07:31:29 AM