အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရႈင္-ေရႊျပည္သာ)

အႏုမေတၱသု ၀ေဇၨသုဘယ ဒႆာ၀ီ = အနည္းငယ္ေသာ အျပစ္၌ ေသာ္လည္း ေၾကာက္လန္႔ဘြယ္ ေဘးဟု ရွဳျမင္ျခင္းသည္ ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္ေသာ စာရိတၱ သတၱိရွင္ တို႔၌သာ ရွိၾကေပသည္။ အကုသိုလ္ ဒုစရိုက္ လမ္းသည္ စုန္လမ္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နည္းနည္း လုပ္မိ သည္ႏွင့္ ထိုထက္ တစ္ဆင့္ တက္ၿပီး မ်ားမ်ား လုပ္ဖို႔ရန္ မခဲယဥ္း ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ မဃေဒ၀၌ “အကုသိုလ္ ႏွင့္ ကုသိုလ္ ႏွစ္ပါး၊ မျပဳေသာ္ခဲ၊ ျပဳေသာ္ ရဲ၏” ဟု အလာရွိေသာ လကၤာပိုဒ္ ေလးသည္ ဤေနရာ၌ အလြန္႔အလြန္ အကၽြမ္း တ၀င္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ မွတ္သားဖြယ္ ေကာင္းလွ ပါသည္။

ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္သည့္ စာရိတၱ သတၱိ မရွိမႈေၾကာင့္ စက္ရံု အလုပ္ရံု အမ်ားစုသည္ ျဖဴကာ၊ ျပာကာ က်ေအာင္ အရွံဳး ေပၚေနသျဖင့္ ပိတ္ပစ္ လုိက္သည္သာ မ်ားပါသည္။ စက္ရံု အၾကီးအကဲ အရာရွိ မ်ားကလည္း ေအာက္၀န္ထမ္း မ်ားကုိ ေလာက္ငေအာင္ ေပးထားသည့္ ၾကားက ဗီဇသေႏၶ ကိုယ္က မေကာင္း ၾကလို႔ ခိုးၾကတာဟု ဆိုသလို၊ အလုပ္ သမားမ်ား ဘက္ကလည္း ခိုး၀ွက္ေသာ အလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္၊ သည္ၾကားထဲ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက ၾကီး၊ ေပးထားေသာ လစာက နည္း၍ မေလာက္င ေသာေၾကာင့္ ခိုးရတာ ဟူ၍ အေၾကာင္း ျပၾကသည္။

အရင္း စစ္ေတာ့ အျမစ္က ဟူေသာ စကားအတိုင္း တစ္ေယာက္ခ်င္း ကစ၍ တရား ပ်က္ေသာေၾကာင့္ တစ္တိုင္း ျပည္လံုး ပ်က္ၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္တိုင္းျပည္လံုး ေကာင္းစား ေစခ်င္လွ်င္ တစ္ေယာက္ ခ်င္းက စၿပီး ျပင္ၾကရ မည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ထိုသေဘာ တရားကို မီးေမာင္း ထုိးျပ သကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ေသာ ပံုျပင္ တစ္ပုဒ္ ကိုလည္း မွတ္သားရ ဘူးသည္။ တစ္ခါက ဖိုးသူေတာ္ တစ္ေယာက္သည္ ခရီးသြား ရင္းျဖင့္ အသင့္ ေတြ႔ရေသာ ေျပာင္းခင္း တစ္ခင္းသို႔ ၀င္၍ ေျပာင္းဖူး တစ္ဖူးကို ခူးယူၿပီး အကာ အရြက္မ်ားကို ဖယ္ရွား လုိက္ရာ စားခ်င္စရာ မေကာင္းေသာ က်ိဳးတိုး က်ဲတဲ ေျပာင္းဖူေစ့ အနည္းငယ္သာ ပါသည္ကို ေတြ႔ရ သည္ႏွင့္-

“ညံ့လိုက္တဲ့ ေျပာင္းဖူးႏွယ္၊ စားစရာ အေစ့ေလး ေတာင္ ျပည့္စံုေအာင္ မပါဘူး” ဟု ေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါ ေျပာင္းဖူးက-

“ဦးသူေတာ္ က်ဳပ္က အဆံ မ်ားမ်ား ပါေအာင္ ဖူးခ်င္ တာေပါ့၊ ဒီေျပာင္းပင္ ကမွ သန္သန္ မာမာနဲ႔ အေစ့ ပါေအာင္ ဖူးမေပးတာ၊ က်ဳပ္က ဘာတတ္ႏိုင္ မွာတုန္း”

“ဟုတ္ပါ့၊ ဒီေျပာင္းပင္ ကလည္း အေစ့ မ်ားမ်ား ပါေအာင္ ဘာလို႔ ဖူးမေပးရ သလဲ မသိဘူး”

ထိုအခါ ေျပာင္းပင္က “ဦးသူေတာ္၊ က်ဳပ္က အေစ့ အျပည့္ပါေအာင္ ဖူးေပးခ်င္ ပါတယ္။ က်ဳပ္ ေပါက္လာ ရတဲ့ ေဟာဒီ ေျမကမွ ၾသဇာ မရွိတာ၊ ဘယ္တတ္ႏိုင္ ပါ့မတုန္း”

“ဟုတ္သားပဲ ေျမၾကီးကလည္း ဘာလုိ႔ ေျမဆီ ၾသဇာ မရွိရ သလဲ မသိဘူး”

ထိုအခါ ေျမၾကီးက “ဦးသူေတာ္ရယ္၊ မိုးကမွ မွန္မွန္ မရြာတဲ့ဟာ၊ က်ဳပ္မွာလည္း ဘယ္က ေျမဆီ ၾသဇာ ရွိေတာ့ မွာလဲ”

“ဟုတ္သားပဲ ဒီမိုးကလည္း ဘာျဖစ္လို႔ မွန္မွန္ မရြာတယ္ မသိဘူး”

ထိုအခါ မိုးက “ဦးသူေတာ္ က်ဳပ္က မွန္မွန္ ရြာေပး ခ်င္တာေပါ့၊ ဒီျပည္သူ ျပည္သား ေတြကမွ အက်င့္ စာရိတၱ မေကာင္း ၾကတာ၊ ဘယ္ရြာခ် ေပးလုိ႔ ရမလဲ”

“ဟုတ္သားပဲ၊ ဒီျပည္သူ ျပည္သား ေတြကလည္း ဘာျဖစ္လို႔ အက်င့္ စာရိတၱ ေကာင္းေအာင္ မေနၾက သလဲ မသိဘူး”

ထုိအခါ ျပည္သူ ျပည္သား ေတြက “ဦးသူေတာ္ က်ဳပ္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ရွင္ဘုရင္ ကမွ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးနဲ႔ မညီတာ၊ က်ဳပ္တို႔က ဘယ္လိုလုပ္ အက်င့္ စာရိတၱ ေကာင္းႏိုင္ေတာ့ မွာလဲ”

“ဟုတ္သားပဲ၊ ဒီ ရွင္ဘုရင္ ကလည္း ဘာျဖစ္လို႔ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးနဲ႔ အညီ မအုပ္ခ်ဳပ္ ရသလဲ မသိဘူး”

ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က “ဦးသူေတာ္ ဘုရင္နဲ႔တကြ တိုင္းသူ ျပည္သား အားလံုးတို႔ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဦးသူေတာ္ ကိုယ္တိုင္က သူတစ္ပါး အခင္းထဲ ၀င္ၿပီး ေျပာင္းဖူး ခိုးေန မွေတာ့ က်န္တဲ့သူ အားလံုး အက်င့္ စာရိတၱ ေကာင္းႏိုင္ ပါေတာ့မလား” ဟု ေျပာလိုက္ေသာ အခါက်မွ ဦးသူေတာ္သည္-

“ဟုတ္သားပဲ၊ သူတစ္ပါး အကိုးကြယ္ ခံျဖစ္တဲ့ ငါကုိယ္တိုင္ ကမွ တရား ပ်က္ေနရင္ က်န္တဲ့သူေတြ ပိုဆိုးေတာ့ မွာေပါ့” ဟု သတိတရား ၀င္ကာ သူကိုယ္တိုင္ ကစၿပီး တရားေစာင့္မွ တစ္တိုင္း ျပည္လံုး ကလည္း တရား ေစာင့္လာ ၾကသျဖင့္ တိုင္းျပည္ ၾကီးလည္း သာယာ ၀ေျပာ၍ လာေလေတာ့ သတည္းဟု ပံုျပင္ကို အဆံုးသတ္ ထားေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ မိမိ ကိုင္တိုင္က စၿပီး ျပဳျပင္ေတာ့မည္ ဆိုလွ်င္ အေသး အဖြဲ အျပစ္ကေလး မ်ားက စၿပီး ျပဳျပင္ ၾကရေပမည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶက အက်င့္ သီလ အရာ၌ မုသားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ သူတစ္ပါး အက်ိဳး ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္း လိမ္ညာမႈ ၾကီးကို မဆိုထားႏွင့္၊ ရယ္စရာေတာင္ လိမ္မေျပာ ပါႏွင့္ဟု ေဟာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပ လိမ့္မည္။ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္း တုိ႔သည္ကား ေသးငယ္ေသာ အျပစ္ကေလး မ်ားကိုပင္ “ေဘး” ဟုရွဳၿပီး ေရွာင္ၾကဥ္ခဲ့ၾက သည္သာ ျဖစ္ပါ၏။

တကယ့္ သူေတာ္ေကာင္း အစစ္ မွန္သမွ် တို႔သည္ မတရား နည္းျဖင့္ ရေသာ အခြင့္ အေရးႏွင့္ ဥစၥာေၾကးေငြ မွန္သမွ်ကို ေျမြေပြး၊ ေျမြေဟာက္ ထက္ပင္ ေၾကာက္လန္႔ ၾကေပသည္။

>>> ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရႈင္-ေရႊျပည္သာ) ေရးသားေသာ “သီလအစြမ္း အံ့မခန္း” စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ ဓမၼဒါန ျပဳပါသည္။


ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား

5/7/2009, THUR:, 8:48:27 PM