ဆရာေတာ္ဘုရား..

ဘုရား တပည့္ေတာ္ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဘုရား။

သာသနာေတာ္ ျပန္႔ပြားေရး အတြက္ ေဟာေျပာ စည္း႐ံုးၾက ရာတြင္ အခ်ိဳ႕က ဗုဒၶဘာသာ ပီပီ သူမ်ားကို မေျပာဘဲ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္သာ ေကာင္းေအာင္ လုပ္မည္၊ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာသည္ အျခားဘာသာ မ်ားကို ပုတ္ခတ္၍ သာသနာ ျပန္႔ပြားေအာင္ မလုပ္၊ မစည္းရံုး၊ ထိုသုိ႔ စည္းရံုးရန္ မလို စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိၾက ပါသည္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ သိလုိသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက ထိုကဲ့သုိ႔ က်င့္ၾကံရမည္ဟု ေဟာၾကား ဆံုးမထားေတာ္ မူပါသလား ဘုရား။ (တပည့္ေတာ္ မည္သည့္ ဘာသာကိုမွ် ပုတ္ခတ္ျခင္းကို လက္မခံပါ ဘုရား။)

သုိ႔ရာတြင္ ဘာသာျခား မ်ားအား သာသနာေတာ္ ျပန္႔ပြားေရး အတြက္ တရား ေဟာေျပာသည့္ အခါ (ပုတ္ခတ္ ေစာ္ကားျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ) ထုိဘာသာ၏ မွားယြင္းမႈ မ်ားကို အက်ိဳးသင့္၊ အေၾကာင္းသင့္ ေထာက္ျပ ေဟာျပမွသာ အမွန္ကို သိရွိ နားလည္ လာႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါလား ဘုရား။ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မွားယြင္းေသာ မိစၧာဒိ႒ိ အယူဝါဒ မ်ားအား အေမး အေျဖမ်ားျဖင့္ တုိက္ဖ်က္ ေခ်ခၽြတ္ၿပီးမွ သာသနာ ေတာ္သုိ႔ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ လာေစရန္ ေဟာေျပာေတာ္ မူခဲ့မႈမ်ား ရွိသည္ဟု တပည့္ေတာ္ ထင္ပါသည္ ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ပါဠိ က်မ္းဂန္မ်ား မတတ္ကၽြမ္း၍ မည္သည့္ က်မ္းတြင္ ပါသည္ကို မသိပါ ဘုရား။ အကယ္၍ ရွိခဲ့ပါလွ်င္ မည္သည့္ က်မ္းတြင္ ပါ၀င္ေၾကာင္း ေမတၱာ ေရွ႕ထား၍ ညႊန္ျပေပးေတာ္ မူပါရန္ ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဘုရား။ သာသနာေတာ္ကို တုိက္ခိုက္ လာသည္မ်ား ရွိေသာ္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထား သင့္ပါသလား၊ တုံ႔ျပန္သင့္သည္ ဆုိေသာ္ မည္ကဲ့သုိ႔ တုံ႔ျပန္ သင့္ပါသနည္း၊ တပည့္ေတာ္အား ဆံုးမၾသဝါဒ ေပးေတာ္မူပါ ဘုရား။ ဦးတင္လွ်က္ပါ ဘုရား။


=====================================

ဒကာႀကီး…

ဒကာႀကီး ေမးထားတာ ေတြကို ဆရာေတာ္ အေျဖ ေရးေပးလိုက္ ပါတယ္။ ေအာင္ျခင္း ရွစ္ပါးမွာ ပါတဲ့ သစၥက ပရိဗိုဇ္ ခၽြတ္ခန္း၊ သံယုတ္ ပါဠိေတာ္ မွာလည္း ျဗဟၼာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သုတ္မ်ားမွာ ျဗဟၼာ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ အတၱအယူ အမွားေတြကို ဘုရားရွင္က အတၱလို႔ အထင္ေတြဟာ မွားယြင္းေၾကာင္း ရွင္းျပၿပီး အနတၱကို ေဖာ္ျပ ဆံုးမထား တာေတြ ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ျမတ္စြာ ဘုရားဟာ အမွားကို ေထာက္ျပတဲ့ အခါမွာ သူတစ္ပါးကို အရွက္ကြဲေအာင္ လုပ္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ အမွန္ကို ေရာက္ေစခ်င္တဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ေထာက္ျပတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ သိထားရ ပါမယ္။ အျပစ္ ေျပာျခင္းႏွင့္ ဆံုးမျခင္းဟာ မတူပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ အျပစ္ေျပာျခင္းနဲ႔ ဆံုးမျခင္းတို႔ရဲ႕ ျခားနားပံုကို ေရးေပးလိုက္ ပါတယ္။


• အျပစ္ေျပာေသာ စကားသည္ ေဒါသေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ဆံုးမေသာ စကားသည္ ေမတၱာ၊ ကရုဏာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚ လာသည္။
• အျပစ္တင္ စကားသည္ သိကၡာက်ေစ လိုေသာေၾကာင့္ ေျပာျခင္းျဖစ္ၿပီး ဆံုးမ စကားသည္ ေကာင္းက်ိဳး ရေစလို ေသာေၾကာင့္ ေျပာျခင္း ျဖစ္သည္။
• အျပစ္ တင္ျခင္းသည္ ငါသိ၊ ငါတတ္ဟု ျပလိုေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ လူ အထင္ႀကီးေစ လိုေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ေျပာျခင္းျဖစ္ၿပီး ဆံုးမျခင္းသည္ အမွန္ကို သိေစလိုေသာ ျဖဴစင္သည့္ ေစတနာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ (ငါသိ၊ ငါတတ္ဟူသည္ မာနကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္တယ္)။

သုတၱန္ ပိဋကတ္၊ မဟာ၀ဂၢ ပါဠိေတာ္၊ ပါယာသိ သုတ္၌ အရွင္ကုမာရ ကႆပ ရဟႏၲာ မေထရ္ျမတ္က ဥေစၧဒဒိ႒ိ အယူရွိေသာ ပါယာသိ ၿမိဳ႕သားႀကီးအား အမွားကို ေထာက္ျပ၍ အမွန္သို႔ ေရာက္ေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို ပါဠိေတာ္မွာ ဖတ္ရႈၾကည့္ႏိုင္ ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ မူရင္း ပါဠိေတာ္မွာ ဖတ္ရတာ အနည္းငယ္ ရႈပ္ေထြးရင္၊ ဖတ္ရတာ နားမလည္ရင္ ဆရာေတာ္ ေရးထားတဲ့ အရွံဳးမရွိတဲ့ဒႆန စာအုပ္မွာ အဲဒီ သုတၱန္ကို ေဖာ္ျပထား ပါတယ္။ အဲဒီ စာအုပ္မွာလည္း ေလ့လာ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

ဒကာႀကီး ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္း၍ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာပါေစ၊ ေကာင္းက်ိဳး လိုရာဆႏၵ ျပည့္၀ပါေစ။


++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ေလးျမတ္ရိုက်ိဳးစြာ ဦးတင္လ်က္
ဖိုးသား

6/9/2009, TUE:, 1:23:16 PM