မင္းတုိ႔လာလည္း.. ငါ့မွာတားခြင့္မရွိပါ…။
မင္းတုိ႔သြာလည္း.. ဟန္႔တားပုိင္ခြင့္မရွိပါ…။
ငါသည္ပင္မူ..
ေခၚသူမရွိ.. ေရာက္လာမိစဥ္..
ႏွင္သူမရွိ.. ျပန္ဘုိ႔ရွိ၏။
ငါေနသည့္အိမ္၊ ငါ၏အိမ္ဟု
ငါ့အိမ္မွတ္ထား၊ ငါ့မယားႏွင့္
ငါ့သားသမီး၊ ငါ့ပစၥည္းဟု
ယူသည္းစိတ္စြဲ၊ အမွတ္လြဲခဲ့..။
အမွန္မွာမူ..
ငါလာေသာခါ.. လက္ဗလာတည့္
ျပန္ရပါလွ်င္ လက္ခ်ည္းပင္တည္း
ငါ့တြင္ကုိယ္ပုိင္ မရွိတကား။
လာသူလာလည္း
လာစမ္းပါေစ..မဆီးေလႏွင့္..။
သြားသူသြားလည္း
သြားစမ္းပါေစ..မတားေလႏွင့္..။
တုိ႔တေတြမွာ..
သဘာဝလွ်င္.. အမိရင္ဝယ္..
ထြက္ဝင္ခုိနား.. ခရီသြားသည့္..
အားလုံးဧည့္သည္ခ်ည္းပါတကား။ ။
သစၥာအလင္း ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
7/9/2009, 9:50:02 AM
Latest News
July 9, 2009 at 6:36 AM
ေကာင္းတယ္ အစ္ကိုေရ.. ဒီကဗ်ာေလးလည္း.. ေက်းဇူးပါဗ်ာ..မွ်ေ၀ေပးတာ..