အသင္လူသား . . .

ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ ေမးပါရေစ။

သင္ . . . အသက္ရွင္သန္ေနျခင္းသည္ ဘယ္အတြက္ပါလိမ့္။

သင့္အတြက္လား၊ သင့္ရပ္ရြာအတြက္လား?

(သို႔မဟုတ္) သင့္အတြက္လား၊ သင့္လူမ်ိဳးအတြက္လား?

(သို႔မဟုတ္) သင့္အတြက္လား၊ သင့္ႏုိင္ငံအတြက္လား?

(သို႔မဟုတ္) သင့္အတြက္လား၊ သင့္ဘာသာအတြက္လား?

(သို႔မဟုတ္) သင့္အတြက္လား၊ သင့္သာသနာအတြက္လား?

အကယ္၍ သင္သည္ သင့္အတြက္သာ မဟုတ္ဘဲ သင့္ရပ္ရြာ အတြက္ (သုိ႔မဟုတ္) သင့္လူမ်ိဳး အတြက္ (သုိ႔မဟုတ္) သင့္ ႏုိင္ငံ အတြက္ (သုိ႔မဟုတ္) သင့္ ဘာသာ အတြက္ (သုိ႔မဟုတ္) သင့္ သာသနာ အတြက္ အသက္ ရွင္သန္ေနသည္ ဆုိလွ်င္ သင္မွီခုိေနသည့္ ဤကမၻာေျမႀကီးက ငါသည္ လူ႔အဖုိးတန္ တစ္ေယာက္ကို ေမြးထုတ္ရက်ိဳး နပ္ၿပီဟု လက္ခေမာင္းခတ္၍ ေၾကြးေၾကာ္ေနပါ လိမ့္မည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရွးဆရာေတာ္ႀကီး မ်ားက ဤကဲ့သုိ႔ မိန္႔ျမြက္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။ ``သစ္ပင္ ၾကီးတုိ႔မည္သည္ မလဲမခ်င္း အရိပ္ျဖင့္ ေအးၾကေစကုန္၏။ နံ႔သာတုံးတုိ႔ မည္သည္ မကၽြမ္္းမခ်င္း အနံ႔ျဖင့္ ေမႊးၾကေစကုန္၏။ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ မည္သည္လည္း မေသမခ်င္း အမ်ားအက်ဳိးကုိ ေဆာင္ ရြက္ၾကကုန္၏´´။