အို...
တစ္ေျမနယ္ျခား၊ ငါ့စိတ္ကားလွ်င္
စိတ္အားရယ္ငယ္၊ လြမ္းေမာဖြယ္တည္း........

စစ္ေၾကာေဝဖန္၊ ပိုင္းျဖတ္ျပန္လွ်င္
ရွင္သန္ေလာက၊ ပညာရရန္
ရင္မွလြမ္းစိတ္၊ စီးယိုဖိတ္လည္း
ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံ၊ လမ္းေၾကာင္းမွန္သား
အားမာန္ကိုတင္း၊ လမ္းကိုခင္းအံ့
ေရာင္းရင္းလံု႔လ၊ ဝိရိယႏွင့္
ကံမွေမွ်ာ္ရည္၊ စိတ္ေျခတည္၍
ငါသည္ေလွာ္ခတ္၊ ေျခစံုရပ္မည္
ျဖတ္မည့္ခရီး၊ ပင္ပန္းႀကီးေစ
ရင္းႏွီးပညာ၊ လိုခ်င္ရွာေၾကာင့္
ငါ၏မိဘ၊ ေဆြမ်ဳိးမွသည္
ခ်စ္ရသူပင္၊ ေဝးဖယ္က်ဥ္ခဲ့
ခ်စ္ခင္ႏုိင္ငံ၊ ေကာင္းဖို႔ရန္ႏွင့္
ရွင္သန္တည္လတ္၊ အနာဂတ္တိုင္
မွတ္ေက်ာက္ကမၸည္း၊ ထိုးရစ္ၿပီးေသာ္
ေရာင္မီးထိန္ဝါ၊ သသာနာႏွင့္
ဘာသာအက်ဳိး၊ ငါေမွ်ာ္ကိုးသည္
စိုးမိုးလႊမ္းပတ္၊ ဤစိတ္ျမတ္ေၾကာင့္
လြမ္းတတ္ဖို႔ပင္ေမ့ခဲ့တည္း.........

(အားလံုးႏွင့္အေဝးခံ၍ ရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ ရုန္းကန္ေနသူမ်ားသုိ႔ ရည္ရြယ္၍...)

ေဇာတိက(ဝီရေျမ)