အခ်ိန္ေတြ ကုန္ေနၿပီ…။

အပ်က္အပ်က္နဲ႔ ႏွာေခါင္းေသြးထြက္
လုပ္ရပ္ေတြ စည္းခ်က္မညီ
အကုသိုလ္ေတြ ပလံုစီၿပီလား…။

ျပန္ေတြးမိေတာ့လည္း
လုပ္မယ္ လုပ္မယ္
အားတင္းမိ၏။
မၾကာမၾကာလည္း
အားေလ်ာ့ေန၏
အားေလွ်ာ့ေန၏
အားေပ်ာ့ေန၏…။

၀ီရိယေတြ လြဲေနလို႔လား…
သံေ၀ဂေတြ က်ဲေနလို႔လား…
ယံုၾကည္မႈေတြ နည္းေနလို႔လား…။

လုပ္ရပ္ေတြ ျပန္ၾကည့္ေတာ့
အပုပ္အစပ္ေတြကမ်ား…
ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့
သံသရာမွာ ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီး
ရွဴးရွဲ ရွဴးရွဲ ျဖစ္ရခ်ည္ရဲ႕…။

တစ္ခါတစ္ခါ အသံကုန္ပစ္လို႔
ေအာ္ဟစ္ခ်င္တယ္
ကယ္ၾကပါဦး ဆိုၿပီး…။

ဒီအေတြး ၀င္တိုင္းလည္း
သူမ်ား ကဲ့ရဲ႕မွာ အသာထား
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကဲ့ရဲ႕တာက
ခဏ ခဏ…။

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း
တစ္ဘ၀တာ မေပ်ာက္ဆံုးခင္
ေလွ်ာက္ဦးဟဲ့ လို႔ အားျပန္တင္း
သႏၱာန္အတြင္း ေရရြတ္ၾကည့္
အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ ပါလား…။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

10/9/2009, FRI:, 10:06:07 PM