
မဟာပါလသည္ ရဟန္း တရားကို အားထုတ္ရာတြင္ ဣရိယာပုတ္ ေလးမ်ိဳးအနက္ အိပ္ျခင္း ဣရိယာပုတ္ကို ပယ္၍ ေလ်ာင္း၊ ထိုင္၊ ရပ္ ဣရိယာပုတ္ သံုးမ်ိဳးျဖင့္သာ အားထုတ္၏။ မဟာပါလသည္ မည္သည့္ အခါမွ် မအိပ္၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚ၌ မည္သည့္ အခါမွ် ေက်ာကုန္းကို မဆန္႔။
မ်က္စိကု ဆရာသည္ မဟာပါလအား ၾကည္ညိဳပါ၏။ မ်က္စိ ေရာဂါကိုလည္း ေပ်ာက္ကင္းေစလို ပါ၏။ ရဟန္း တရားကိုလည္း က်င့္ေစလို ပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မ်က္စဥ္းဆီကို အိပ္ၿပီး ခတ္ပါရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေလွ်ာက္ထား၏။ ေတာင္းလည္း ေတာင္းပန္၏။ သို႔ရာတြင္ မဟာပါလက မလိုက္နာ။ ျမတ္ေသာ သူတို႔သည္ မိမိတို႔၏ ပါရမီေျမာက္ အဓိ႒ာန္ကို ဖ်က္ရိုးမရွိ။
လုပ္ငန္းတစ္ခု ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အေျခခံ အေနျဖင့္ အဂၤါ (၄)ရပ္ ရွိဖို႔လို၏။ ယင္းအဂၤါ (၄)ရပ္ကို ဣဒၶိပါဒ္ဟု ေခၚသည္။
မဟာပါလသည္ သူ၏ တရား အားထုတ္မႈ လုပ္ငန္း၌ ဘ၀မွာ လြတ္ေျမာက္ေရး ပန္းတိုင္အတြက္ “တစ္”က ျပန္မစလို၊ ေရွ႕သို႔သာ တိုး၍ တိုး၍သြား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အဓိ႒ာန္ကို ဖ်က္၍ အိပ္ၿပီး မ်က္စဥ္းဆီကို မခတ္၊ ထိုင္လ်က္သာ ခတ္၏။ ထိုအခါ မ်က္စိေရာဂါက မသက္သာ၊ တိုး၍ တိုး၍သာ လာ၏။
မ်က္စိကု ဆရာကလည္း ဆရာနာမည္ ပ်က္မွာ စိုးရိမ္၊ ေနာက္ဆံုး မတတ္သာေတာ့၍ မဟာပါလအား-
“အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ ညႊန္ၾကားခ်က္ အတိုင္း လိုက္နာ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မျပဳႏိုင္ပါက မ်က္စိေရာဂါ ကင္းေပ်ာက္ႏိုင္ဖြယ္ မရွိပါ။ ယေန႔မွ စ၍ တပည့္ေတာ္ ကလည္း မ်က္စဥ္းဆီ ေပး၍ ကုသေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ အရွင္ဘုရား ကလည္း တပည့္ေတာ္၏ ကုသမႈကို ခံယူေနသည္ ဟူ၍ မွတ္ယူေတာ္ မမူပါလင့္” ဟူ၍ ေလွ်ာက္ထားၿပီး အဆက္ ျဖတ္လိုက္၏။
မဟာပါလသည္ စိတ္ဓါတ္က်ျခင္း မရွိဘဲ ပို၍ အားတင္းကာ ရဟန္း တရားကို အားထုတ္၏။ ထိုေန႔ ညဥ့္သန္းေခါင္ယံ လြန္ခ်ိန္၌ မ်က္စိ ႏွစ္ဖက္တို႔သည္လည္း ကြယ္ေလ၏။ အာသေ၀ါ တရားတို႔သည္လည္း ကုန္ခန္းေလ၏။ ထိုအခါ မဟာပါလသည္ ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေသာ ရဟႏၱာ ျဖစ္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ မဟာပါလအား စကၡဳပါလ မေထရ္ ဟူ၍ အမည္သစ္ တြင္ေလ၏။
ဖတ္ေနရင္း ၾကည္ညိဳလြန္း၍ ထုတ္ႏုတ္ ကူးယူ ေရးသားလိုက္ပါ၏။ ဆရာႀကီး ဦးေရႊေအာင္ ေရးသားေသာ ဓမၼပဒ ယမက၀ဂ္မွ…
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
1/23/2010, SAT:, 11:28:45 PM
မ်က္စိကု ဆရာသည္ မဟာပါလအား ၾကည္ညိဳပါ၏။ မ်က္စိ ေရာဂါကိုလည္း ေပ်ာက္ကင္းေစလို ပါ၏။ ရဟန္း တရားကိုလည္း က်င့္ေစလို ပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မ်က္စဥ္းဆီကို အိပ္ၿပီး ခတ္ပါရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေလွ်ာက္ထား၏။ ေတာင္းလည္း ေတာင္းပန္၏။ သို႔ရာတြင္ မဟာပါလက မလိုက္နာ။ ျမတ္ေသာ သူတို႔သည္ မိမိတို႔၏ ပါရမီေျမာက္ အဓိ႒ာန္ကို ဖ်က္ရိုးမရွိ။
လုပ္ငန္းတစ္ခု ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အေျခခံ အေနျဖင့္ အဂၤါ (၄)ရပ္ ရွိဖို႔လို၏။ ယင္းအဂၤါ (၄)ရပ္ကို ဣဒၶိပါဒ္ဟု ေခၚသည္။
- ခိုင္မာေသာ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိရမည္။
- မဆုတ္နစ္ေသာ ႀကိဳးပမ္းမႈ ရွိရမည္။
- စိတ္ဓါတ္ ခိုင္မာရမည္။
- လံုေလာက္ေသာ ဉာဏ္ပညာ ရွိရမည္။
မဟာပါလသည္ သူ၏ တရား အားထုတ္မႈ လုပ္ငန္း၌ ဘ၀မွာ လြတ္ေျမာက္ေရး ပန္းတိုင္အတြက္ “တစ္”က ျပန္မစလို၊ ေရွ႕သို႔သာ တိုး၍ တိုး၍သြား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အဓိ႒ာန္ကို ဖ်က္၍ အိပ္ၿပီး မ်က္စဥ္းဆီကို မခတ္၊ ထိုင္လ်က္သာ ခတ္၏။ ထိုအခါ မ်က္စိေရာဂါက မသက္သာ၊ တိုး၍ တိုး၍သာ လာ၏။
မ်က္စိကု ဆရာကလည္း ဆရာနာမည္ ပ်က္မွာ စိုးရိမ္၊ ေနာက္ဆံုး မတတ္သာေတာ့၍ မဟာပါလအား-
“အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ ညႊန္ၾကားခ်က္ အတိုင္း လိုက္နာ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မျပဳႏိုင္ပါက မ်က္စိေရာဂါ ကင္းေပ်ာက္ႏိုင္ဖြယ္ မရွိပါ။ ယေန႔မွ စ၍ တပည့္ေတာ္ ကလည္း မ်က္စဥ္းဆီ ေပး၍ ကုသေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ အရွင္ဘုရား ကလည္း တပည့္ေတာ္၏ ကုသမႈကို ခံယူေနသည္ ဟူ၍ မွတ္ယူေတာ္ မမူပါလင့္” ဟူ၍ ေလွ်ာက္ထားၿပီး အဆက္ ျဖတ္လိုက္၏။
မဟာပါလသည္ စိတ္ဓါတ္က်ျခင္း မရွိဘဲ ပို၍ အားတင္းကာ ရဟန္း တရားကို အားထုတ္၏။ ထိုေန႔ ညဥ့္သန္းေခါင္ယံ လြန္ခ်ိန္၌ မ်က္စိ ႏွစ္ဖက္တို႔သည္လည္း ကြယ္ေလ၏။ အာသေ၀ါ တရားတို႔သည္လည္း ကုန္ခန္းေလ၏။ ထိုအခါ မဟာပါလသည္ ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေသာ ရဟႏၱာ ျဖစ္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ မဟာပါလအား စကၡဳပါလ မေထရ္ ဟူ၍ အမည္သစ္ တြင္ေလ၏။
---------*****----------
ဖတ္ေနရင္း ၾကည္ညိဳလြန္း၍ ထုတ္ႏုတ္ ကူးယူ ေရးသားလိုက္ပါ၏။ ဆရာႀကီး ဦးေရႊေအာင္ ေရးသားေသာ ဓမၼပဒ ယမက၀ဂ္မွ…
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
1/23/2010, SAT:, 11:28:45 PM
January 24, 2010 at 10:03 PM
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ အေၾကာင္းဖတ္ရတာ အားက်ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္ ဖိုးသားေရ။ မွ်ေ၀တာေက်းဇူးပါ။
အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။