ေခါင္းေလး နည္းနည္းကိုက္တာနဲ႔ လန္းလန္း ဆန္းဆန္း ျဖစ္သြားေအာင္ ဆိုၿပီး အခန္းထဲကေန ေကာ္ရစ္တာကို ထြက္လိုက္တယ္။ ေအးျမျမ လွ်ပ္ေျပးသြားတဲ့ ေလနဲ႔အတူ လူက လန္းသြားသလိုပဲ..။ ေတာင္ၾကည့္ ေျမာက္ၾကည့္ လိုက္ၾကည့္ရာကေန အေဆာင္ေရွ႕က ျမက္ခင္းေပၚ အၾကည့္ေရာက္သြားမိတယ္။ ေၾသာ္.. ျမက္ခင္းေတြေတာင္ စိမ္းစိုလာၿပီပဲ။ အင္းေလ ေႏြဦးလည္း ေရာက္ၿပီကိုး.. ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔အတူ ျမက္ခင္းေပၚက လူသြားလမ္းရာေလးကို အၾကည့္ေရာက္သြားျပန္တယ္။ “ျဖတ္ေလွ်ာက္ပါ မ်ားေတာ့လည္း ျမက္ေတာင္ မေပါက္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ လူသြားလမ္းရာ ေပၚလာရတာ ပါလား” ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔အတူ ေနာက္ဆက္တြဲ အေတြးေတြက ေခါင္းထဲ အစီအရီ ၀င္လာလိုက္တာ...

**********************************

ျမန္မာလို အဓိပၸါယ္ကို အတိအက် မသိေပမယ့္ “အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေပၚလာသမွ် အရာအားလံုးတို႔သည္ ခ်ဳပ္ဆံုးျခင္း သေဘာရွိၾကတယ္” ဆိုတာကိုေတာ့ နားလည္ထားမိတယ္။ ဘုရားရွင္ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးကို ေဟာၾကားထားတဲ့ တရားဦး ဓမၼစၾကာထဲက ဆိုတာကိုေတာ့ သိတဲ့သူ မ်ားမွာပါ။ အာရံုျပဳၿပီး ထဲထဲ၀င္၀င္ ရြတ္ဆိုမိတိုင္း ရရွိလိုက္တဲ့ အရသာက ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္ေတာ္ ပါဠိစကားလံုးေတြကို ရြတ္ဆိုခြင့္ ရေနတာကိုက ေတာ္ေတာ္ ကံေကာင္းေနတာပဲ၊ ျမတ္စြာဘုရားကို ပူေဇာ္သမႈနဲ႔ ရြတ္ဆိုေနတာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ ထည့္ေပါင္းလိုက္လို႔ကေတာ့ အရသာက ရွိၿပီးရင္း ရွိရင္း...

အရသာ အားလံုးတို႔တြင္ တရားတည္းဟူေသာ အရသာသည္ က်န္အရသာ အားလံုးတို႔ကို ေအာင္၏.. တဲ့.. ၾကားဖူးတာ ၾကာေပမယ့္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ရြတ္ဆို ခံစားမိတာက ပဲခူးေအာင္သုခ ဆရာေတာ္ ဘုရားရဲ႕ တရားတစ္ပုဒ္မွာပါ။ အဲလို ရြတ္ဆုိရတာကလည္း အရသာ တကယ္ ထူးေပစြ..

ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပြားရမွာ.. ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပြားရမွာ.. ဆိုတဲ့ ပိုင္းေလာ့ ဆရာေတာ္ဘုရား ေဟာၾကားတဲ့ တရားသံကလည္း နားထဲမွာ ေတာ္ေတာ့္ကို ယဥ္ပါးေနပါၿပီ။ ဘယ္လို ပြားရမလဲ.. ဆိုေတာ့ ဆရာေတာ္ ဘုရားက အနတၱ လကၡဏာသုတ္ကို လက္ကိုင္ထားလို႔ ေဟာၾကားပါတယ္..။ ဒီ ဓမၼစၾကာနဲ႔ အနတၱလကၡဏာသုတ္ ႏွစ္ခုနဲ႔တင္ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးတုိ႔ အာသေ၀ါ ကုန္ခန္း ရဟႏၱာ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။

ဤအရာသည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ငါမဟုတ္၊ ငါ၏ကိုယ္ “အတၱ” မဟုတ္။ ရွဴဆဲ ထုတ္ဆဲ အမူအယာနဲ႔အတူ ေပၚလာသမွ် အရာေတြကို ခံစားၾကည့္ပါ။ ေပၚလာတဲ့ အမူအယာဟာ ငါ့ဥစၥာ ဟုတ္ရဲ႕လား.. ငါပါလို႔ စကားေျပာသလား.. တံလွ်ပ္ကဲ့သို႔ တရိပ္ရိပ္နဲ႔.. ခ်ဳပ္ရင္းေပ်ာက္၊ ေလာင္ရင္းကုန္... ကုန္ဆံုးတာပဲ ရွိေနတာ... ဒီလို ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။

ေရႊဟသၤာ ဆရာေတာ္ ဘုရားကို အေမးအျဖလိုမ်ိဳး အင္တာဗ်ဴးတုန္းက အင္တာဗ်ဴးတဲ့သူက “အရွင္ဘုရား ၀ိပႆနာ တရား အားထုတ္ပါသလား” လို႔ ေမးသတဲ့။ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးတို႔က ၀ိနည္း ေလးစားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဆိုေတာ့ “တို႔မ်ားကြယ္.. အနတၱ လကၡဏသုတ္ကိုေတာ့ ပြားပါတယ္” လို႔ ေျဖတယ္..။ ဒါကို ေမးတဲ့သူက “အနတၱ လကၡဏသုတ္က ၀ိပႆနာတရား ဟုတ္ပါသလား” လို႔ ထပ္ေမးေတာ့ “မင္းတို႔တေတြ တယ္လည္း မုိက္သကိုး” လို႔ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက မိန္႔ေတာ္ မူသတဲ့...။

ေက်းဇူးေတာ္အရွင္ တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားကလည္း

ဤကိုယ္ကာယ၊ တစ္လံမွ်၌
ႏွစ္၀နာမ္ရုပ္၊ ျဖစ္၍ခ်ဳပ္၏။
နာမ္ရုပ္ႏွစ္ပါး၊ အလြတ္ထား၍
ဤကားလိပ္ျပာ၊ ဤကားငါႏွင့္
ဤမွာဇီ၀၊ ဤအတၱဟု
ညႊန္ျပဖို႔ရာ၊ မရွိပါသည္
ခႏၶာနာမ္ရုပ္မွ်ပါ တကား...။

နာမ္ရုပ္တရား၊ ဤႏွစ္ပါးလည္း
ရွည္လ်ားကာလ၊ မတည္ၾကဘဲ
ခဏျဖစ္လွ်က္၊ ခဏပ်က္၍
ႏွိပ္စက္ျခင္းရာ၊ လိုမပါဘူး
သဘာ၀အား၊ ဤသုံးပါးေၾကာင့္
ျဖစ္ပြားသမွ်၊ အနိစၥသည္
ဒုကၡ အနတၱပါတကား..။

ဆိုၿပီး အနတၱလကၡဏာသုတ္ကို အေျခတည္လို႔ ဖြဲ႔ဆုိခဲ့တဲ့ တရားလကၤာေလး ကလည္း တကယ့္ကို မွတ္သားလိုက္နာ က်င့္ၾကံဖြယ္ပါ။ ဒီလို လိုက္နာက်င့္ၾကံ ပြားမ်ားရာမွာလည္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ၊ အဆက္မျပတ္၊ တရစပ္... ပြားမ်ားဖို႔ အေရးႀကီးေၾကာင္းလည္း မွတ္သားမိပါတယ္။

“ဒီေန႔မနက္ ၈ နာရီကေန ေနာက္ေန႔မနက္ ၈ နာရီအထိ တစပ္တည္း မျပတ္မလပ္ ရွဳမွတ္ၾကည့္ပါ။ ထူးျခားလာပါလိမ့္မယ္” ဆိုတဲ့ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ ဘုရားရဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္ မရတဲ့ အဆံုးအမကိုလည္း ပိုင္းေလာ့ ဆရာေတာ္ဘုရား ေက်းဇူးနဲ႔ပဲ နာၾကား မွတ္သားခြင့္ ရခဲ့ပါေသးတယ္...။

ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးတို႔လို တစပ္ ရွဳမွတ္ဖို႔ အခ်ိန္မေပးႏိုင္သူမ်ား အေနနဲ႔လည္း အားငယ္ စိတ္ပ်က္စရာ မလိုပါဘူး..။ အခ်ိန္ အားရင္ အားသလို၊ အခ်ိန္ လစ္လပ္ရင္ လစ္လပ္သလို ပြားမ်ားေပးေန ဖို႔ပါပဲ...။ ပြားမ်ားရာမွာလည္း ကုိယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ၊ ကိုယ္နဲ႔ အံ၀င္ႏိုင္မယ့္ နည္းနာေတြနဲ႔ ရွဳမွတ္ႏိုင္ပါတယ္...။ အဓိကကေတာ့ နည္းလမ္းမွန္မွန္နဲ႔ ကိုယ့္ဆရာသမားေတြရဲ႕ ၾသ၀ါဒကို ခံယူၿပီး ရွဳမွတ္ေနဖို႔ပါ။ ဒီလိုသာ ရွဳမွတ္ေနရင္ေတာ့ ထင္းခုတ္တဲ့ ပုဆိန္ရိုးဟာ စစခ်င္းမွာ လက္ရာမထင္ေပမယ့္ ကိုင္ပါမ်ား၊ ခုတ္ပါမ်ားရင္ေတာ့ လက္ရာ ထင္လာမွာပါပဲ...။ ကိေလသာေတြ ခမ္းသထက္ ခမ္းလာမွာပါပဲ..။

ဒီေနရာမွာ ကိေလသာ ပယ္ပံုနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ မူလဓမၼ ဆရာေတာ္ဘုရား ေဟာၾကားတဲ့ ဥပမာေလးကိုလည္း ဓမၼဒါန ျပဳခ်င္ပါေသးတယ္။ ဆရာေတာ္ ဘုရားက..

ကိေလသာ ပယ္ပုံမွာ.. ဥပမာအားျဖင့္ ေရပုံးထဲကုိ ေရအျပည့္ ထည့္ထားၿပီး ထုိေရပုံးထဲကုိ သဲေတြထည့္မယ္ဆုိရင္ ေရပုံးထဲ ဝင္သေလာက္ ေရေတြလွ်ံထြက္ သြားလိမ့္မယ္။ ပုံးႏွင့္အျပည့္သဲေတြ ထည့္လုိက္လွ်င္ ေရအားလုံးထြက္ၿပီး သဲပဲက်န္ေတာ့မယ္။ ထုိသဲထဲမွာ အစုိဓာတ္ေလာက္ပဲ ရွိေနလိမ့္မယ္။

ထုိ႔အတူ- သိပ်က္သေဘာရွိေသာ စိတ္အစဥ္က ေရပုံးနဲ႔တူပါတယ္။ စိတ္အစဥ္မွာ ရွိေသာ အဟုတ္ထင္ထင္ျခင္း၊ ေက်နပ္ျခင္း၊ မေက်နပ္ျခင္း၊ လုိခ်င္ ျဖစ္ခ်င္ရခ်င္ျခင္း ကိေလသာေတြက ပုံးထဲက ေရေတြနဲ႔ တူပါတယ္။ ပ်က္ေနတယ္- လုိ႔ရြတ္ျခင္းက ကိေလသာေတြ ထြက္သြားေအာင္ သဲထည့္တာနဲ႔ တူပါတယ္။

ပ်က္ေနတယ္- လုိ႔ရြတ္ပြားလုိ႔ေကာင္းတဲ့ တရားေတြ ျပည့္စုံၿပီး ရဟႏၱာ ျဖစ္တာကေတာ့ ေရပုံးထဲက သဲထဲမွာ အစုိဓာတ္ က်န္ေနျခင္းနဲ႔ တူပါတယ္ ဆိုၿပီး ဆရာေတာ္ အရွင္ ဓမၼဓရကို ရွင္းျပေတာ္ မူပါတယ္။ ဒီ ဥပမာမွာလည္း အဓိကကေတာ့ ေရပံုးထဲ သဲျဖည့္ေနဖို႔ပါပဲ..။ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျဖည့္ရင္ေတာ့ ကိေလသာေရေတြ လြင့္စင္သြားမွာပါ။

***************************************

ဘာပဲ ေျပာေျပာေလ.. ဒီ အေတြးေတြကို ေပးခဲ့တဲ့ အေဆာင္ေရွ႕က ျမက္ခင္းစိမ္း ေပၚမွာေတာ့ လမ္းေၾကာင္းရာက ထင္းလို႔...။


ဆရာေတာ္ ဘုရားတို႔၏ အဆံုးအမမ်ားကို တန္ဖိုးထား ေလးစားစြာ ဦးထိပ္တင္လ်က္
ဖိုးသား

5/20/2010, THUR:, 1:52:15 AM