သူငယ္ခ်င္းဆုိတာ ဘာလဲလို႔ေမးရင္ စာမွာ ဒီလို ဖြင့္ၿပ ထားပါတယ္။ သုခံ ဒုကၡံ သဟ အာယႏိၱ ဥပစၦႏီၱတိ သဟာယေကာ၊ အဓိပၸါယ္ ကေတာ့ ခ်မ္းသား ဆင္းရဲ ကုိ အတူတကြ ခံစား တတ္ေသာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္း ပါတဲ့၊ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ပါဠိက သဟာယ ကပါ။



မၾကာေသးခင္က မိမိတို႔ ရိပ္သာကုိ သံုးဆယ္စြန္းစြန္း ဆရာ၀န္ ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။ တစ္ေယာက္က တရား ရိပ္သာ၀င္ဖို႔၊ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေဖာ္ အာမခံအၿဖစ္ လိုက္လာတာပါ။ အေဖာ္ အာမခံ အၿဖစ္ လိုက္လာတဲ့ ဆရာ၀န္က ေက်ာင္းတိုက္နဲ႔ ဆက္စပ္ ေနသလို တရား ရိပ္သာ၀င္မဲ့ ဆရာ၀န္ကလည္း ဆရာေတာ္ အရွင္ ဆႏၵာဓိကနဲ႔ ဆက္စပ္ ေနၿပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ မိမိလည္း ထိုက္သင့္ သေလာက္ ကူညီယံုေပါ့ ။ ကူညီတယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း ထူးၿပီး မကူညီမိပါဘူး၊ နႈတ္အားၿဖင့္ ေၿပာရံုပါ။



မိမိ စိတ္၀င္စား တာက အေဖာ္အၿဖစ္ လိုက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္ ကိုပါ။ ဆရာ၀န္က ေရာက္တဲ့ ေန႔မွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္ အတြက္ ကုိယ္တိုင္ အိပ္ရာခင္းေပး၊ ကုိယ္တိုင္ ၿခင္ေထာင္ ေထာင္ေပး၊ ပါလာတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ သင့္ေတာ္ သလို ထားေပးရင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းကုိ အားေပး စကားေတြ တြင္တြင္ ေၿပာေနၿပန္ပါတယ္။ ၿပန္ခါနီးေတာ့ မိမိကုိလည္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းက တစ္ခါမွ တရားရိပ္သာ မ၀င္ဖူးေသးလို႔ ဂရုစိုက္ဖို႔ မွာေနၿပန္ပါတယ္။ တရားရိပ္သာ ၀င္ေနတဲ့ တၿခားရက္ေတြ မွာလည္း မၾကာခဏ လာၿပီး လိုအပ္တာေတြ လုပ္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ သူ႔ရည္းစားေတာင္ ဒီေလာက္ ဂရုစိုက္ ပါမလားလို႔ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတြးလိုက္ မိပါေသးတယ္။



သူတို႔ နွစ္ေယာက္ရဲ့ ကံသံုးပါး အမူအယာေလးေတြဟာ ၿမင္ေနရသူ မိမိအတြက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ ဖြင့္ဟေနသလို ခံစားရပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း အေဖာ္ အၿဖစ္ လိုက္ပို႔တဲ့ ဆရာ၀န္ကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကည္ညိဳ သြားမိပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ တရားအား မထုတ္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကုိ ရိပ္သာေရာက္ေအာင္ ပို႔ေပး ႏိုင္တာဟာ နည္းတဲ့ သံေယာဇဥ္ နည္းတဲ့ အသိဉာဏ္မွ မဟုတ္တာ။



သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ဒါမ်ိဳးမွ တၿခား ပစၥည္းေတြနဲ့ ခ်ီးေၿမႇာက္တာထက္ ဓမၼနဲ႔ ခ်ီးေၿမႇာက္တာဟာ အေကာင္းဆံုး ခ်ီးေၿမႇာက္မႈပါ။ အဲဒီ ဆရာ၀န္ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ကံသံုးပါး အမူအယာ ေလးေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ညိဳရင္း အခု ေၿပာၿပမယ့္ ၀တၳဳေလးက အေတြးထဲ ေပၚလာတာပါ။



ၿဖစ္စဥ္ႏွစ္ခု ကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ႏႈိင္းယွဥ္ ရေအာင္ ပံုသဏၭန္ခ်င္းလည္း မတူပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၿဖစ္စဥ္ ႏွစ္ခုလံုးက သူငယ္ခ်င္း ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ ဖြင့္ၿပေနလို႔ပါ။ ကႆပ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က ဃဋိကာရ လို႔ အမည္ရတဲ့ အိုးထိန္းသည္ တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ ဖူးပါတယ္။ ဃဋိကာရ ရဲ့ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းက ေဇာတိပါလ ပါ။ ဃဋိကာရ ကဇာတ္နိမ့္ အမ်ိဳး၊ ေဇာတိပါလ က ဇာတ္ၿမင့္ အမ်ိဳး၊ ဒါေပမဲ့ သူတို႔နွစ္ေယာက္ အေတာ္ ခ်စ္ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။



တစ္ေန႔ေတာ့ ဃဋိကာရ က ေဇာတိပါလ ကို ကႆပ ဘုရားရွင္ကုိ သြားဖူးဖို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေဇာတိပါလက ဘယ္လိုၿပန္ေၿပာ သလဲဆိုေတာ့ “ဦးၿပည္း ရဟန္းယုတ္ကုိ ဖူးလို႔ ဘာအက်ိဳးရွိမွာလဲ” လို႔ ၿပန္ေၿပာပါတယ္။ ေဇာတိပါလရဲ့ စကားသံ ထဲမွာ ဇာတ္ၿမင့္ ဆိုတဲ့ မာနသံက အထင္းသား ေပၚေနပါတယ္။ ဃဋိကာရ သံုးၾကိမ္ သံုးခါ ေခၚပါတယ္။ ေဇာတိပါလ သံုးၾကိမ္ သံုးခါ ၿငင္းပါတယ္။



ေဇာတိပါလ ရဲ့ ၿငင္းသံ အဆံုးမွာ ဃဋိကာရက ေရခ်ိဳးဖို႔ ၿမစ္ဆိပ္ကုိ ေခၚၿပန္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာေတာ့ ေဇာတိပါလ မၿငင္းပါဘူး။ ဃဋိကာရ ေနာက္ကို ေၿဖာင္ေၿဖာင့္တန္းတန္း လိုက္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဃဋိကာရ က ေဇာတိပါလ ကိုပရိယာယ္နဲ႔ ေခၚတာပါ။ ဘာၿဖစ္လို႔လည္း ဆုိေတာ့ ၿမစ္ဆိပ္နဲ႔ ၿမတ္စြာဘုရား ေက်ာင္းေတာ္ နဲ႔ နီးလို႔ပါ။ ဃဋိကာရက ၿမစ္ဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ဆီ သြားဖူးဖို႔ ထပ္ေခၚ ၿပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဇာတိပါလ က ၿငင္းၿမဲပါပဲ။ ဒီေတာ့ ဃဋိကာရက ေဇာတိပါလရဲ့ ခါးပံုစကုိ ကုိင္ၿပီး ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ နဲ႔ေခၚၿပန္ပါတယ္။ ေဇာတိပါလ ကေတာ့ ေရွးနည္း အတိုင္း ၿငင္းၿမဲပါပဲ။



ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဃဋိကာရက ဘာလုပ္လုိက္သလဲ ဆိုေတာ့ ေဇာတိပါလရဲ့ ဆံပင္ကုိ ကိုင္ထဲ့ၿပီး ၿမတ္စြာဘုရားဆီ လိုက္ခဲ့ဖို႔ တိုက္တြန္း လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေဇာတိပါလ လည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္သြားပါတယ္။ ေဇာတိပါလက ဇာတ္ၿမင့္ ဃဋိကာရက ဇာတ္နိမ့္။ ဇာတ္နိမ့္သူက ဇာတ္ျမင့္သူရဲ့ ဆံပင္ကုိ ကုိင္ခဲ့ရင္ သူတို႔ေခတ္ ဥပေဒအရ ေသဒဏ္ပါ။



ဒီေတာ့ ေဇာတိပါလ က ဘယ္လို စဥ္းစားသလဲဆိုေတာ့ “သူငယ္ခ်င္း ဃဋိကာရဟာ ေသဒဏ္ကုိ မမႈဘဲ ငါရဲ့ ဆံပင္ကုိ ကုိင္ၿပီး သူ႔ဆရာ ဘုရားရွင္ဆီ လိုက္ခဲ့ဖို႔ ေခၚတယ္။ ဒီအၿပဳ အမူဟာ ငါ့အေပၚ အေတာ္ခ်စ္လို႔ ၿဖစ္မယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အက်ိဳးကုိ လိုလားလို႔ ၿဖစ္မယ္ ထင္တယ္။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ သူ႔ေစတနာ ကုိ အသိအမွတ္ၿပဳတဲ့ အေနနဲ႔ လိုက္သြားမွ” လို႔ စဥ္းစားပါသတဲ့။



ၿပီးေတာ့.. “သူငယ္ခ်င္း ဃဋိကာရ… ဆံပင္ကုိင္တဲ့ အထိေတာင္ သင့္ဆရာကုိ ဖူးၿမင္ေစလို သလား” လို႔ ၿပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။ ဃဋိကာရ ကလည္း “ ဟုတ္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္” လို႔ေၿပာၿပီး ေဇာတိပါလကုိ ဘုရားရွင္ဆီ ပို႔ေပးဖို႔ စီစဥ္ပါတယ္။



ဒီေနရာမွာ ေၿပာခ်င္တာက ေဇာတိပါလရဲ့ အေတြးပါ၊ သူငယ္ခ်င္း ဆိုတဲ့ အသိကို ေမ့ၿပီး ဇာတ္နိမ့္ ဇာတ္ၿမင့္ ဥပေဒဆီ ကုိသာ ေတြးလိုက္ရင္ ပြဲက တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ေၿပာင္းၿပီး အက်ည္းတန္ သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ တစ္ေတြဟာ တကယ့္ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ၿဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ပြဲက အက်ည္းတန္ မသြားဘဲ အလွပဆံုး ပြဲေလးတစ္ပြဲ ၿဖစ္သြားတာပါပဲ။ ဘာၿဖစ္လို႔လဲ ဆုိေတာ့ ေဇာတိပါလက ၿမတ္စြာဘုရားဆီ ေရာက္သြားခဲ့လို႔ပါ။



ၿပီးေတာ့ ပုိၿပီး အံ့ၾသ ဖို႔ ေကာင္းတာက ဇတ္ေပါင္းခန္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားဆီ သြားဖို႔ အေၾကာက္ အကန္ၿငင္း ေနခဲ့တဲ့ ေဇာတိပါလဟာ တစ္ၿခားသူ ဟုတ္ရိုးလား၊ မိမိတို႔ရဲ့ ေဂါတမ ဘုရားအေလာင္း ၿဖစ္လို႔ ေနတာပါပဲ။



ဘာပဲေၿပာေၿပာ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ဂမၻီရ ေယာင္ေယာင္၊ ဓာတ္ ေယာင္ေယာင္၊ နတ္ ေယာင္ေယာင္၊ ေတာလိုလို ေတာင္လိုလို ဆရာဆီေရာက္ၿပီး ဘာသာေရး လမ္းေၾကာင္းေခ်ာ္ ေနလို႔ တည့္မတ္ေပးရတဲ့ အေရး အင္တင္တင္ လုပ္ေနခဲ့ ရင္ေတာ့ ဃဋိကာရ ထံုး ႏွလံုးမူၿပီး နားရင္း အုပ္သင့္ရင္ အုပ္ပစ္လိုက္ ဖို႔ပါပဲေလ။



ဆရာေတာ္ အရွင္ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္- အင္းမ)



က်မ္းကုိး

မဇိၥ်မ ပဏၰာသ ပါဠိေတာ္ - ဃဋိကာရသုတ္

အင္တာဗ်ဴး ဂ်ာနယ္

၂၅-၁၂-၂၀၀၂





ေလးစားစြာျဖင့္

ဖိုးသား



7/4/2010, SUN:, 1:56:04 PM