ဒီကဗ်ာ ေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဓမၼ မိတ္ေဆြ ကို၀င္းျမင့္နဲ႔ ကိုလြမ္းေ၀ တို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးထားတာပါ..။ ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚ လူခ်င္းတစ္ခါမွ မေတြ႔ဘူးေပမယ့္ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးအတြက္ အမ်ားၾကီး အကူအညီ ေပးခဲ့သူေတြပါ။ တစ္ဦးက ေစတနာ တစ္ဦးက ေမတၱာ ေပါ႕႔ဗ်ာ...။

*အိုအေဆြ…*

မေတြ႔ဘူးေပမယ့္
ဓေလ့ထူးေလတဲ့ အိုအေဆြ…။

ေသြးခ်င္းသာ မနီးစပ္ေသာ္လည္း
ဆည္းကပ္ဖြယ္ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြနဲ႔
ျပည့္ႏွက္ရွာေပ…။

စိတ္ထဲမွာေလ
ၾကိတ္ခဲကာ ေက်းဇူးတင္ရေပမယ့္
မျမင္ရတဲ့ ေမတၱာဓါတ္ေတြက
သစၥာယွက္လ်က္ က်န္တယ္ဗ်ာ
သံသရာခရီး ေဖာ္ခ်င္း…။

ပါရမီဖက္ လွမ္းတုန္းမွာပဲ
ယာယီဇာတ္ တစ္ခန္းဆံုးမွာမို႔
အရမ္းရုန္းကာ အခ်ိန္မီခရီးဆက္ၾကတာေပါ႔
နီးစပ္ပါေလာ့ ဓိ႒ာန္ခါခါနဲ႔
ဘ၀င္တက် စိတ္သႏၱာန္မွာ ဆုေတာင္းလိုက္ပါရဲ႕
(အိုအေဆြရယ္)
အသခၤတ နိဗၺာန္ဆီသို႔…။ ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္
11/15/2008, SAT:, 16:23:40 pm
pyaesoneaung2007@gmail.com