မဂၤလာပါညီေလး..
အကို ပံုမွန္ အားထုတ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါေပၚ မူတည္ပါတယ္။ အကို ေနတဲ့ေနရာရဲ႕ ဆိတ္ၿငိမ္တဲ့ အခ်ိန္ကို ေရြးၿပီး တရားထိုင္ ပါတယ္။ တရားထိုင္ တယ္ဆိုေတာ့ ပိုၿပီး သမာဓိ အားေကာင္း ၿပီးေတာ့ ပညာအလင္း ထင္ရွားတာေပါ့။ အကိုက ဒီမွာဆို မနက္မွာ တရားထိုင္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားထိုင္ ၿပီးေတာ့... လုပ္စရာရွိတာ လုပ္တာေပါ့၊ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္တဲ့ အခါမွာလည္း သတိကို အသိနဲ႔ တြန္းပို႔ၿပီးေတာ့ ေပၚလာတဲ့ စိတ္ကေလး ေတြရဲ႕ ျဖစ္မႈပ်က္မႈကို ေစာင့္ၾကည့္ ဆင္ျခင္မႈလည္း အဓိကထားၿပီး ႏွလံုးသြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာ ဘာဝနာကံ အားေကာင္း လာေအာင္၊ ဉာဏ္ ရင့္သန္လာေအာင္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အိပ္တယ္ဆိုတာ ေသတာပဲ၊ အိပ္ခါနီးဆိုတာ ေသခါနီးပဲ၊ ဒီေတာ့ အိပ္ခါနီး ေပၚတဲ့စိတ္ရဲ႕ ပ်က္သြားတဲ့ သေဘာကို ႏွလံုးသြင္းျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ရဲ႕ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈက အနိစၥ၊ ရႈျမင္တာက မဂၢ ဆိုေတာ့ မဂ္စိတ္နဲ႔ ေအးခ်မ္းစြာ အိပ္ေမာ က်သြားတာေပါ့။ ႏိုးလာ ေတာ့လည္း မထခ်င္တဲ့စိတ္က ေပၚၿပီး ပ်က္သြားရတာ၊ ထေတာ့မယ္လို႔ ေပၚတဲ့စိတ္က ပ်က္သြားရတာကို ႏွလံုးသြင္းမိပါတယ္။ အစေတာ့ မရဘူးေပါ့၊ သတိ အားေကာင္းလာေတာ့ သတိအကူနဲ႔ ပညာအလင္း ျဖစ္ခြင့္ရတာေပါ့။ ဒီေတာ့ အေပၚက ေျပာသြားတာသည္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ လုပ္ေနရတဲ့ အေနထားေလးပါ။
စကား အဆံုးသတ္အေနနဲ႔ မွာခ်င္တာကေတာ့-
အိမ္ကို ခန္းနားခိုင္ခံေအာင္ အသံုးျပဳဖို႔ ေဆာက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီအိမ္မွာ မေနဘဲ ေလလြင့္ေနရင္ အသံုးခ်သင့္တာကို အသံုးမခ်တတ္တဲ့ အသံုးမက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားတယ္။
ရႈးဖိနပ္ကို ေျပာင္ေနေအာင္ တိုက္ခၽြတ္ၿပီး မစီးဘဲ အလွထိုင္ၾကည့္ေနရင္ အသံုးခ်သင့္တဲ့ အရာကို အသံုးမခ်တတ္တဲ့ အသံုးမက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားတယ္။
အဲဒီလိုသေဘာအားျဖင့္ ခႏၶာကို အစာ အာဟာရေတြ၊ ေဆးဝါးတို႔၊ အဝတ္အစားတို႔ျဖင့္ ျပဳျပင္ မြမ္းမံၿပီးေတာ့ ဝိပႆနာရႈဖို႔ အရႈခံအျဖစ္ အသံုးခ်သင့္တဲ့ အရာကို အသံုးမခ်ရင္ေတာ့ျဖင့္ အသံုးမက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားမယ္။
မဂၢင္ ေလွထိုးသားေလးက ဒီခႏၶာေလွကို အသံုးခ်ၿပီး နိဗၺာန္ဆိုတဲ့ ကမ္းကို ဆိုက္ေရာက္ေအာင္ ေလွာ္ခတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခႏၶာေလွကို မေပါက္ မၿပဲေအာင္ ေဆးဝါး၊ အစာ အာဟာရေတြနဲ႔ သင့္တင့္ရံုမွ်သာ ဖာထီးျပဳျပင္ မြမ္းမံၿပီးေတာ့ ခႏၶာက ျပတဲ့ အနိစၥတရား၊ ဒုကၡတရား၊ အနတၱတရား၊ ဒုကၡသစၥာ တရားကို သတိထား၊ ဝီရိယစိုက္၊ ဉာဏ္ပညာနားနဲ႔ နာယူၿပီး သကာလ ဒုကၡအဆံုးကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါမွ အသံုးခ်သင့္ တာကို အသံုးခ်တတ္တဲ့ အသံုးက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ တစ္နည္း အရည္အခ်င္း ရွိတဲ့သူ၊ ေနာက္တစ္နည္း လူလိမၼာေပါ့။
ဒီေတာ့ လူလိမၼာတို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ပါ၊ လူလိမၼာတို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ရင္ လူလိမၼာတို႔ ေတြ႔ၾကံဳရတဲ့ အက်ိဳးကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။
အကို ေျပာတဲ့အထဲက ရတဲ့ အသိတရား မီးျခစ္နဲ႔ ညီေလးရဲ႕ သတိ ဖေယာင္းတိုင္ကို ထြန္းညွိလိုက္ရင္ျဖင့္ ပညာအလင္း ျဖစ္လာေတာ့မယ္။ ဒီပညာအလင္း ျဖစ္လာရင္ ကိုယ္ပိုင္ အသိတရား မီးျခစ္ရသြားတာပဲ။ ဒီမီးျခစ္ရသြားရင္ သတိ ဖေယာင္းတိုင္ကို မၾကာမၾကာ၊ အဖန္ဖန္အခါခါ ထြန္းညွိၿပီးေတာ့ ပညာအလင္း ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါလို႔ အကိုက ေလးစားစြာျဖင့္ အေလးအနက္ထားၿပီး တိုက္တြန္း ႏိႈးေဆာ္ပါရေစ..
ေလးစားစြာျဖင့္
ဝင္းျမင့္
ေရာင္းရင္း ေနာင္ေတာ္ ညီငယ္ အေပါင္းတို႔လည္း အဆံုးအမ ၾကိဳက္သူေတြ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္...။ဒီစာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာလိုတစ္မ်ိဳး၊ အစ္ကိုလိုတစ္နည္း၊ မိတ္ေဆြလိုတစ္ဖံု နည္းစံုေအာင္ ဆံုးမသြန္သင္ေပးတဲ့ ကို၀င္းျမင့္က ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ေရးသား ဆံုးမထားတာပါ...။
ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္
14.11.2008, FRI, 05:44 pm
pyaesoneaung2007@gmail.com
အကို ပံုမွန္ အားထုတ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါေပၚ မူတည္ပါတယ္။ အကို ေနတဲ့ေနရာရဲ႕ ဆိတ္ၿငိမ္တဲ့ အခ်ိန္ကို ေရြးၿပီး တရားထိုင္ ပါတယ္။ တရားထိုင္ တယ္ဆိုေတာ့ ပိုၿပီး သမာဓိ အားေကာင္း ၿပီးေတာ့ ပညာအလင္း ထင္ရွားတာေပါ့။ အကိုက ဒီမွာဆို မနက္မွာ တရားထိုင္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားထိုင္ ၿပီးေတာ့... လုပ္စရာရွိတာ လုပ္တာေပါ့၊ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္တဲ့ အခါမွာလည္း သတိကို အသိနဲ႔ တြန္းပို႔ၿပီးေတာ့ ေပၚလာတဲ့ စိတ္ကေလး ေတြရဲ႕ ျဖစ္မႈပ်က္မႈကို ေစာင့္ၾကည့္ ဆင္ျခင္မႈလည္း အဓိကထားၿပီး ႏွလံုးသြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာ ဘာဝနာကံ အားေကာင္း လာေအာင္၊ ဉာဏ္ ရင့္သန္လာေအာင္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အိပ္တယ္ဆိုတာ ေသတာပဲ၊ အိပ္ခါနီးဆိုတာ ေသခါနီးပဲ၊ ဒီေတာ့ အိပ္ခါနီး ေပၚတဲ့စိတ္ရဲ႕ ပ်က္သြားတဲ့ သေဘာကို ႏွလံုးသြင္းျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ရဲ႕ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈက အနိစၥ၊ ရႈျမင္တာက မဂၢ ဆိုေတာ့ မဂ္စိတ္နဲ႔ ေအးခ်မ္းစြာ အိပ္ေမာ က်သြားတာေပါ့။ ႏိုးလာ ေတာ့လည္း မထခ်င္တဲ့စိတ္က ေပၚၿပီး ပ်က္သြားရတာ၊ ထေတာ့မယ္လို႔ ေပၚတဲ့စိတ္က ပ်က္သြားရတာကို ႏွလံုးသြင္းမိပါတယ္။ အစေတာ့ မရဘူးေပါ့၊ သတိ အားေကာင္းလာေတာ့ သတိအကူနဲ႔ ပညာအလင္း ျဖစ္ခြင့္ရတာေပါ့။ ဒီေတာ့ အေပၚက ေျပာသြားတာသည္ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ လုပ္ေနရတဲ့ အေနထားေလးပါ။
စကား အဆံုးသတ္အေနနဲ႔ မွာခ်င္တာကေ
အိမ္ကို ခန္းနားခိုင္ခံေအာင္ အသံုးျပဳဖို႔ ေဆာက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီအိမ္မွာ မေနဘဲ ေလလြင့္ေနရင္ အသံုးခ်သင့္တာကို အသံုးမခ်တတ္တဲ့ အသံုးမက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားတယ္။
ရႈးဖိနပ္ကို ေျပာင္ေနေအာင္ တိုက္ခၽြတ္ၿပီး မစီးဘဲ အလွထိုင္ၾကည့္ေနရင္ အသံုးခ်သင့္တဲ့ အရာကို အသံုးမခ်တတ္တဲ့ အသံုးမက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားတယ္။
အဲဒီလိုသေဘာအားျဖင့္ ခႏၶာကို အစာ အာဟာရေတြ၊ ေဆးဝါးတို႔၊ အဝတ္အစားတို႔ျဖင့္ ျပဳျပင္ မြမ္းမံၿပီးေတာ့ ဝိပႆနာရႈဖို႔ အရႈခံအျဖစ္ အသံုးခ်သင့္တဲ့ အရာကို အသံုးမခ်ရင္ေတာ့ျဖင့္ အသံုးမက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားမယ္။
မဂၢင္ ေလွထိုးသားေလးက ဒီခႏၶာေလွကို အသံုးခ်ၿပီး နိဗၺာန္ဆိုတဲ့ ကမ္းကို ဆိုက္ေရာက္ေအာင္ ေလွာ္ခတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခႏၶာေလွကို မေပါက္ မၿပဲေအာင္ ေဆးဝါး၊ အစာ အာဟာရေတြနဲ႔ သင့္တင့္ရံုမွ်သာ ဖာထီးျပဳျပင္ မြမ္းမံၿပီးေတာ့ ခႏၶာက ျပတဲ့ အနိစၥတရား၊ ဒုကၡတရား၊ အနတၱတရား၊ ဒုကၡသစၥာ တရားကို သတိထား၊ ဝီရိယစိုက္၊ ဉာဏ္ပညာနားနဲ႔ နာယူၿပီး သကာလ ဒုကၡအဆံုးကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါမွ အသံုးခ်သင့္ တာကို အသံုးခ်တတ္တဲ့ အသံုးက်တဲ့သူ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ တစ္နည္း အရည္အခ်င္း ရွိတဲ့သူ၊ ေနာက္တစ္နည္း လူလိမၼာေပါ့။
ဒီေတာ့ လူလိမၼာတို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ပါ၊ လူလိမၼာတို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ရင္ လူလိမၼာတို႔ ေတြ႔ၾကံဳရတဲ့ အက်ိဳးကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။
အကို ေျပာတဲ့အထဲက ရတဲ့ အသိတရား မီးျခစ္နဲ႔ ညီေလးရဲ႕ သတိ ဖေယာင္းတိုင္ကို ထြန္းညွိလိုက္ရင္ျဖင့္ ပညာအလင္း ျဖစ္လာေတာ့မယ္။ ဒီပညာအလင္း ျဖစ္လာရင္ ကိုယ္ပိုင္ အသိတရား မီးျခစ္ရသြားတာပဲ။ ဒီမီးျခစ္ရသြားရင္ သတိ ဖေယာင္းတိုင္ကို မၾကာမၾကာ၊ အဖန္ဖန္အခါခါ ထြန္းညွိၿပီးေတာ့ ပညာအလင္း ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါလို႔ အကိုက ေလးစားစြာျဖင့္ အေလးအနက္ထားၿပီး တိုက္တြန္း ႏိႈးေဆာ္ပါရေစ..
ေလးစားစြာျဖင့္
ဝင္းျမင့္
ေရာင္းရင္း ေနာင္ေတာ္ ညီငယ္ အေပါင္းတို႔လည္း အဆံုးအမ ၾကိဳက္သူေတြ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္...။ဒီစာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာလိုတစ္မ်ိဳး၊ အစ္ကိုလိုတစ္နည္း၊ မိတ္ေဆြလိုတစ္ဖံု နည္းစံုေအာင္ ဆံုးမသြန္သင္ေပးတဲ့ ကို၀င္းျမင့္က ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ေရးသား ဆံုးမထားတာပါ...။
ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္
14.11.2008, FRI, 05:44 pm
pyaesoneaung2007@gmail.com
0 comments