သမၼာသတိ မဂၢင္သည္ မဂၢင္ရွစ္ပါးတြင္ သတၱမေျမာက္ လွမ္းတက္ရမည့္ မဂၢင္ ျဖစ္ပါသည္။ သမၼာသတိ ဆိုသည္မွာ မ်က္ေမွာက္ခဏ ပစၥကၡကာလတြင္ ခႏၶာ ရုပ္နာမ္တုိ႔၏ အဆက္မျပတ္ တရစပ္ ျဖစ္ေနမႈ၊ ပ်က္ေနမႈကို သိသိေနျခင္းကို ဆိုလိုသည္။

ခႏၶာအစဥ္ ေရအလ်ဥ္၏ မျပတ္စီးဆင္းေနမႈကို သတိကပ္၍ ရွဳေနျခင္းသည္ သမၼာသတိ ျဖစ္ေတာ့သည္။ စႀကႍေလွ်ာက္ေနစဥ္ ခႏၶာကိုယ္၏ လွဳပ္ရွား ေျပာင္းလဲေနမႈမ်ားကို သိသိေနေအာင္ ရွဳမွတ္ေနရမည္။ အသက္ရွဴမႈ အာနာပါနကို ရွဳမွတ္ေသာအခါ ထြက္သက္ကိုလည္း သိေအာင္ မွတ္ရမည္။ ၀င္သက္ကိုလည္း သိေအာင္ မွတ္ရမည္။ သို႔မဟုတ္ ၀မ္းဗိုက္ေနရာ၌ ေဖာင္းတက္မႈကို လည္းေကာင္း၊ ပိန္က်သြားမႈကို လည္းေကာင္း သိသိေနေအာင္ မွတ္ရမည္။

ထို႔အတူ စိတၱာႏုပႆနာ၊ ေ၀ဒနာႏုပႆနာကို ရွဳပြားေသာ အခါမွာလည္း စိတ္ ေစသသိက္မ်ား၊ ေ၀ဒနာမ်ား ေပၚလာလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ျဖစ္ေနၾကပံု အလံုးစံုေသာ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈမ်ားကို သိသိေနေအာင္ ရွဳမွတ္ရမည္။ ဈင္ဆရာၾကီး တစ္ပါးက “သင္လမ္းေလွ်ာက္ ေနေသာအခါ ေလွ်ာက္ရံုသာ ေလွ်ာက္ပါ၊ သင္ ေျပးေနေသာ အခါမွာလည္း ေျပးရံုသာ ေျပးပါ၊ ထိုမွတစ္ပါး ဟိုယိမ္း ဒီယိမ္း မလုပ္ပါႏွင့္”ဟု ဆံုးမေလသည္။

အာရံုတစ္ခုကို ရွဳမွတ္ေသာ အခါ ထုိအာရံုသည္ ဘာလဲဆိုသည္ကို သိရံုမွ် သိကာမတၱ ျဖစ္ရံုမွ်သာ ရွဳပါ။ လုိခ်င္ေသာ ေလာဘစိတ္၊ ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ေဒါသစိတ္၊ ေမ့ေလ်ာ့ေသာ ေမာဟစိတ္မ်ား ကင္းစြာျဖင့္ ျဖစ္စဥ္တိုင္းကိုသာ ျမင္ေအာင္ရွဳပါ။ သတိကို အားေကာင္းေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ ၿပီးေသာအခါ ၎သည္ ညီညီညာညာ အခ်ိဳးက်က် နာရီစည္း၀ါး ကိုက္လာပါေတာ့သည္။

အလိုက္သင့္ ညီညီညာညာ ကၾကိဳးကဟန္ ပီပီျပင္ျပင္ တစ္ေနကုန္ ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။ သတိပ႒ာန္ တရားက စိတ္၏ ခ်င့္ခ်ိန္ႏိုင္မႈ အရည္အေသြး၊ တည္ၿငိမ္ ညီညြတ္မွ်တမႈ အရည္အေသြးမ်ားကို ျဖစ္ေစပါေတာ့သည္။ သတိပ႒ာန္ အားေကာင္းလာေသာအခါ စိတ္၏ ၾကိဳတင္တြက္ဆ (မွန္းဆ)ႏိုင္ေသာ အရည္အေသြးလည္း လြန္စြာ ထက္ျမက္လာေပသည္။

ထိုအခါ တရားထိုင္ရသည္မွာ ျဖစ္ပ်က္ၿပီး တရိပ္ရိပ္ ေျပာင္းလဲေနေသာ ျပပြဲကို ေနာက္ကထိုင္ၿပီး ၾကည့္ရွဳေနရ သည္ႏွင့္ တူပါေတာ့သည္။

ဆက္ရန္>>>

>>> ဆရာဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။

>>> စာရွဳေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အားလံုး စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

2/17/2009, TUE:, 4:31:34 PM