ဘုန္းဘုန္းသို႔ ေပးစာ(၇)၏ ေနာက္ဆက္တြဲ(၁)*

ဒကာေလး..

ဒကာေလးစာကုိ ဖတ္ပီး စာျပန္လုိက္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ ေလာက မွာ လုပ္ခ်င္တာရယ္. လုပ္သင္႔တာရယ္. လုပ္နုိင္တာရယ္ ဆုိၿပီး ရွိတာ သိျပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေတြအားလံုး ထပ္တူ ျဖစ္နုိင္ရင္ေတာ႔ အေကာင္းဆံုးေပါ႔။ ထပ္တူ မျဖစ္ဘူး ဆုိရင္ေတာ႔.. ဒီအထဲက တစ္ခုခုုကုိ ဦးစားေပးရ ေတာ႔မယ္.။

အခု လုပ္ေနတာေတြက ကုိယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တဲ႔ လမ္းပဲ မဟုတ္လား။ ဘယ္သူပဲ အဆြယ္ ေကာင္းေကာင္း.. ကုိယ္တုိင္က သေဘာတူမွ ျဖစ္လာရတာမ်ိဳး။

ခရီးတစ္ခုကုိ သြားလုိ႔ ခရီးတစ္စံုတစ္ရာ ေရာက္ခဲ႔ျပီးတဲ႔ အခ်ိန္မွ ေနာက္ျပန္လွည့္မယ့္ အစား.. သြားေနရင္းနဲ႔ လမ္းခြဲ တစ္ခုကုိ ကုိရွာၾကည္႔ေပါ႔။ ထြက္ေပါက္ တစ္ခုခုေတာ႔ ေတြ႔လာရမွာပါ။ အဲဒီအတြက္ အခ်ိန္တစ္ခုေတာ႔ ေပးရလိမ္႔မယ္။

ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ လုပ္္ခ်င္တာထက္ လုပ္သင္႔တာကုိ ဦးစားေပး ေစခ်င္တယ္။

ေနာက္တစ္ခုက... ဘာသာေရး ဆုိတာ.. ပညာသင္တာလည္း ဘာသာေရးဘဲ၊ မိဘ လုပ္ေကၽြးတာလည္း ဘာသာေရးပဲ။ တရားထုိင္မွ မဟုတ္ဘူးေနာ္... ဒါကုိ ဦးဇင္း မၾကာမၾကာ ေျပာပါတယ္။

ဘုရားအဆံုးအမ အတုိင္း က်င္႔သံုး လုိက္နာ ေနထုိင္ျခင္း ကုိပဲ ဘာသာေရး လုပ္ေနတာလုိ႔ နားလည္ထားပါ။

အေမအုိ တစ္ေယာက္ကုိ လုပ္ေကၽြးေနတဲ႔ ဒကာေလး အတြက္... ထပ္ဆင္႔ စဥ္းစားနုိင္ဖုိ႔..

ဃဋိကာရ အုိးထိန္းသည္ ကုိနမူနာ ယူေစခ်င္တယ္။ ကႆပ ဘုရားရွင္ လက္ထက္က အျဖစ္အပ်က္ ပါ။ မိမိကုိယ္ကုိယ္ ျပန္သံုးသပ္ၾကည္႔ပါ။

အေမအုိကို လုပ္ေကၽြးတဲ႔ ဃဋကာရနဲ႔.. ဒကာေလးရဲ့ တရားဓမၼအဆင္႔ အတန္းကုိ ကုိယ္တုိင္ပဲ ဆံုးျဖတ္ၾကည္႔ပါ။

တစ္ခါတရံ တဏွာ ကလည္း သဒၶါ ေယာင္ေဆာင္တတ္ သလုိ
ထိနမိဒၶ ကလည္း သမာဓိ အသြင္ ပံုမွား ရုိက္တတ္တယ္။

အဓိက ကေျပာခ်င္တာက...

ျပႆနာ ရပ္တုိင္းမွာ အေျဖရွိတယ္။

ကိုယ္႔အဆင္႔ကုိယ္႔ ကိေလသာကုိ ကုိယ္တုိင္ပဲ စစ္ေဆးၾကည္႔ပါ။ ဃဋိကာရရဲ့ ဘ၀ကုိ နမူနာ ယူျပီး ဘ၀အတြက္ လမ္းေၾကာင္းမွန္ကုိ ေရြးခ်ယ္နုိင္ ပါေစဗ်ာ...