ရင္မွာကိန္းေနတဲ့
သေႏၶတည္ေနတဲ့
ေနရာယူၿပီးျဖစ္တဲ့
အစားထိုးလို႔ မရတဲ့
ျမင့္ျမတ္လွတဲ့
ထိုဘ၀သို႔ ျဖစ္ခ်င္စိတ္
တခါတခါ
ထိန္းသိမ္းရန္ကား မစြမ္းသာ။
ေစာင့္ေရွာက္ရန္ကား မတတ္ႏိုင္။

ထိုဘ၀ႏွင့္
ဘယ္လိုပင္ေ၀းေနလည္း
ဘယ္လိုပင္လွမ္းေနလည္း
ေတြးမိတိုင္းလည္း ေဆြးခဲ့မိ။
တမ္းမိတိုင္းလည္း လြမ္းခဲ့မိ။

ဒီ့အျပင္
ထိုဘ၀ႏွင့္ ဖီလာ
မညီညာတဲ့ လမ္းလြဲမွာ
အားနည္းစြာ
အားေလ်ာ့စြာ
ေလွ်ာက္လွမ္းေနရ၍
ျဖစ္တည္ေနရ၍လည္း
စိတ္ေတြက မခိုင့္တခိုင္
မ်က္ရည္တို႔ ျဖိဳင္ျဖိဳင္စီး
ျဖစ္ခ်င္သူကလြဲ၍
ဘယ္သူက သိပါ့မလဲ။
ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္။

ထိုဘ၀သို႔
ျမတ္ႏိုးစိတ္ႏွင့္
ျဖစ္ခ်င္စိတ္ႏွင့္
ဤသို႔ ဤႏွယ္
ေဆြးမိတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း
လြမ္းမိတဲ့ အခါတိုင္း
မ်က္၀န္းဆီမွ မ်က္ရည္စက္တို႔
စမ္းရည္ပမာ ေတြေတြစီး
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ နီးရပါ့။
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ေရာက္ရပါ့။ ။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

4/17/2009, FRI:, 6:44:12 PM