အေမး
အေနာက္ ႏိုင္ငံက စိတ္ပညာထဲ ပါတဲ့ မသိစိတ္ (subconsicus) ဆိုတာနဲ႔ ၀ိပႆနာ ကမၼ႒ာန္း ဆက္စပ္ ပါသလား။

အေျဖ
စိတ္ဟာ သိပ္ၿပီး တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္ျခင္း အဆင့္ကို ေရာက္သြားတဲ့ အခါက်ရင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ဟာ သိပ္ၿပီး သိမ္ေမြ႔ နက္နဲ တာေတြကို ပိုၿပီး သိလာရတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေတြ လဲလို႔ ဆိုလို႔ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ သာမန္ သိစိတ္ တံခါးေပါက္ ေအာက္နားမွာ ရွိေနတဲ့ အသိဥာဏ္ သေဘာ ေတြပဲ။ အဲဒါေတြကို မသိစိတ္၊ အတြင္းသိစိတ္ (subconsicus) လို႔ ေခၚၾက တာပဲ။ အဲဒါေတြဟာ သတိပ႒ာန္ အားထုတ္လို႔ စိတ္ၿငိမ္သက္ၿပီး တိတ္ဆိတ္တဲ့ အဆင့္ေရာက္ေတာ့ အားလံုး ေပၚလြင္ ထင္ရွား ထြန္းပ လာၾကတယ္။ အစတုန္းက မသိစိတ္ရဲ႕ အေလ့ အက်င့္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးထားတဲ့ အရာ ေတြကို စတင္ သိလာ ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ အတြင္းမွာ ငုပ္ေနတဲ့ စိတ္ကို သိျမင္ လာမႈက အဲဒီ အတြင္း ငုပ္ေနတဲ့ စိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ရွိေနတဲ့ အျမင္အာရံု သိစိတ္မ်ိဳး (ေပၚစိတ္မ်ိဳး) ျဖစ္သြားေအာင္ ေပါင္းစပ္ ေပးပါတယ္။

==========================

အေမး
ပစၥဳပၸန္ ခဏတိုင္းကို အျမဲတမ္း သိေနေအာင္ ရွဳမွတ္ ေနတာဟာ သဘာ၀ အေလ်ာက္ သူ႔အလိုလို ျဖစ္မႈ သယံဇာတ ျဖစ္စဥ္ကို အားေလ်ာ့ သြားေစ မလား။

အေျဖ
ရွဳမွတ္မႈ မပါဘဲ သိမႈ (အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ သိေနမႈ) ဆိုတာ ေတြဟာ သူ႔အလိုလို ျဖစ္ေနတဲ့ သဘာ၀ အေလ်ာက္ သယံဇာတ ျဖစ္စဥ္ေတြလို႔ မဆုိႏိုင္ ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ဟာ အကယ္ ဤ စက္ယႏၱရား ဆန္ဆန္ အထံု ဓေလ့ ျဖစ္ၿပီး အသားက်ေနတဲ့ သဘာ၀ အရ တံု႔ျပန္မႈ ျပဳေနသည္ ဆိုလွ်င္ပင္ ထိုသို႔ တုံ႔ျပန္ ျပဳမူျခင္းသည္ သူ႔အလိုလို ျဖစ္ေသာ သယံဇာတ ျဖစ္စဥ္ မဟုတ္ ပါဘူး။ ထုိသို႔ ျပဳမူျခင္းသည္ စက္ရုပ္ရဲ႕ တံု႔ျပန္ ျပဳမူျခင္း မ်ိဳးသာ ျဖစ္ပါတယ္။

စက္ရုပ္ဟာ သူ႔အလုိလို တံု႔ျပန္ ျပဳမူတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလို ျပဳမူေအာင္ ၾကိဳတင္ စီမံထားရ ပါတယ္။ ျဖည့္သြင္း ထားတာ တစ္ခု ရွိလာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အျမဲတမ္း အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ သတိမမူဘဲ ျပဳမူ တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလို အသြင္း (Input) ရွိလို႔ အထုတ္ (Output) ျဖစ္လာတာကို စိတ္ရဲ႕ သယံဇာတ သဘာ၀ အေလ်ာက္ ျဖစ္စဥ္လို႔ မေခၚဘူး။ ဒါက ယႏၱရား ဆန္ဆန္ စက္ရုပ္ရဲ႕ တံု႔ျပန္မႈ မ်ိးပဲ။ သဘာ၀ အေလ်ာက္ သယံဇာတ ျဖစ္စဥ္လုိ႔ ေခၚတဲ့ အလိုလို ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျဖစ္စဥ္ဟာ စိတ္က တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္ သြားမွ၊ ျဖစ္ေပၚ လာတာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ စိတ္ဟာ ထိုးထြင္း သိျမင္တဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္သြားမွ၊ ခဏတိုင္း ခဏတိုင္းကို သတိ မလြတ္ဘဲ သိေနတဲ့ အခါက်မွ စိတ္ရဲ႕ သယံဇာတ ျဖစ္စဥ္ဆိုတာ ေပၚလာတာ ျဖစ္တယ္။

သတိပ႒ာန္ တရားကို အားေကာင္းေအာင္ ထူေထာင္ လာမိလုိ႔ ရွိရင္ စိတ္က သဘာ၀ရဲ႕ နာရီ စည္း၀ါးက် ျဖစ္ေနတဲ့ အလ်ဥ္ အစဥ္ကုိ ျဖတ္မပစ္ေတာ့ဘူး။ အစပိုင္း မွာေတာ့ ျဖစ္စဥ္ တစ္ခုစီ တိုင္းကို အာရံု စူးစိုက္ၿပီး ရွဳမွတ္တာလည္း အသံုး၀င္ ပါတယ္။ ေနာက္က်ေတာ့ ဒိေ႒ဒိ႒ မတၱံနည္း ရွဳမွတ္ တာလည္း အက်င့္ ရသြားေရာ အားထုတ္စရာ မလုိေတာ့ဘဲ သူ႔အလိုလို ခဏတိုင္း ျဖစ္ရပ္တိုင္းကို စိပ္စိပ္ကေလး ရွဳမွတ္ေနေတာ့ တာပါပဲ။

>>> ဆက္ရန္

>>> ဆရာ ဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာ ဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာ ျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔ ၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀ပါသည္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

5/15/2009, FRI:, 11:21:51 AM