ရုတ္တရက္
မထင္မွတ္ဘဲ
စာအုပ္ေလး လွန္ၾကည့္မိ
ဖတ္မိတာက
သေႏၶ ေတာထြက္ ဓမၼစက္၊
ေဟာျမြက္သံခ်ိဳ လ၀ါဆို ဆိုပါလား...။

ဘာလိုလိုနဲ႔
သံသရာ တစ္ေၾကာ့ျပန္
ရာသီ တစ္ပတ္လည္လို႔
ေအးခ်မ္း ျမင့္ျမတ္
လွပ သပ္ရပ္တဲ့
လျမတ္၀ါဆိုေတာင္ ေရာက္ၿပီပဲ။

ခရီးႏွင္ေန
သတၱ၀ါေတြလည္း
အသက္ေတြ တစ္ႏွစ္ၾကီး
ေသမင္းဆီ တစ္ႏွစ္နီးခဲ့ေပါ့...။

၀ါဆိုမိုးကလည္း
တေျဖာက္ေျဖာက္က်လိုက္
စိမ္ေျပနေျပရြာလိုက္
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့
တၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ အၿငိႇဳးတၾကီး
ရြာသြန္းျဖိဳးၿပီး အလွဆင္...။

ရာသီပန္းေတြ
တစ္ခ်ိဳ႕က တစ္ပြင့္ခ်င္း
တစ္ခ်ိဳ႕က တစ္ခက္ခ်င္း
တစ္ခ်ိဳ႕က အစိုင္လိုက္
တစ္ခ်ိဳ႕က အခိုင္လိုက္
တၾကိဳင္ၾကိဳင္ သင္းၾကဴလို႔
တၿမိဳင္ၿမိဳင္ ပြင့္ဖူးၾက...။

ေအာ္...
ေလးစားၾကည္ညိဳရတဲ့
ဘုန္းဘုန္းတို႔
ဆရာေတာ္တို႔
သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ေတြလည္း
၀ါဆိုမွာ ၀ါဆုိလို႔
၀ါဆိုအလွ ပိုေပၚလြင္...။

လူငယ္ လူရြယ္ေတြ
လူၾကီး သူမေတြလည္း
၀ါဆိုသကၤန္း ကပ္သူကပ္
ဥပုသ္သီလ ယူသူယူ
သူသူငါငါ အလွဴျပဳလို႔
ဒါန သီလ ဘာ၀နာ ရန႔ံေတြက
ရာသီပန္းရန႔ံေတြနဲ႔အတူ
သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ အၿပိဳင္ၾကဲ
နင္လား ငါလား အၿပိဳင္ႏႊဲ...။

ေအာ္..
ခ်စ္စရာ့ ၀ါဆိုရယ္
အႏုေပၚ အညြန္႔၀င့္
အလွေပၚ အယဥ္ဆင့္လို႔
ပနံကုိ တင့္ေနပါေပါ့လား...။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

28/06/2009 12:32:04 PM