ဒီ ဇာတ္လမ္းေလးကို ျပန္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့ အရင္ ငယ္ဘ၀က ၾကည့္ခဲ့တဲ့ အရသာနဲ႔ မတူတဲ့ အရသာေတြ ခံစားလိုက္ရတယ္။
“ေဟးးးးး မရွိလို႔မလွဴ မလွဴလို႔မရွိ မရွိတဲ့အထဲက လွဴတာ.. ငါလိုလူ ဇမၺဴမွာ ရွိေသးရဲ႕လား ေဟးးးးး” ဆိုၿပီး ေႂကြးေၾကာ္လိုက္သံ အဆံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သီး ဖ်န္းဖ်န္း ထသြားမိတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ငါဆုိရင္ေကာ ငါရဲ႕ ေသြးသားကို စြန္႔ၿပီး အဲလိုမ်ိဳး လွဴႏိုင္ပါ့မလား.. ဆိုတဲ့ အေတြးလည္း ၀င္မိတယ္..။
ဒကာ ဒကာမေတြ ေလာင္းလွဴတဲ့ ဆြမ္းကို သံုးေဆာင္မယ့္ ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ ဆင္ျခင္ရတာ ေတြကလည္း မနည္းမေနာ..၊ သမီးကို ကၽြန္အျဖစ္က ေရြးမယ့္ ေငြနဲ႔ ထမင္းထုပ္ကို ၀ယ္လို႔.. ပုဂၢိဳလ္မေရြး သံဃာ့ဂုဏ္ကို ရည္ၿပီး ေလာင္းလွဴတဲ့ သဒၶါတရား ကလည္း အံ့မခန္း..
ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕ အဆံုးနားေလာက္မွာ ရဟန္းတို႔ မည္သည္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အက်ိဳး ရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ေပးရပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို သတိထားမိ လုိက္တယ္..။ မိမိ (ရဟန္း) လည္း သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါးကို ျဖည့္က်င့္ရင္း အက်ိဳးရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္၊ ေနာက္ၿပီး ဆြမ္းေလာင္းလွဴတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြ အတြက္လည္း အက်ိဳးရွိေအာင္၊ သံသရာ ေဘးက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရ မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္လိုက္တယ္။
ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ တစ္သက္မွာ တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါမွ မေဆာင္ရြက္ဖူးေသး၊ အခြင့္ၾကံဳရင္ေတာ့ လုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ အံ့ေက်ာ္ရဲ႕ ရဟန္းေတာ္ကို ဆြမ္းလွဴအၿပီး မိမိနဖူးနဲ႔ ရဟန္းေတာ္ရဲ႕ ေျခဖမိုးကို ထိၿပီး ဦးခ်တဲ့ ျပကြက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို သိမ့္သိမ့္ခါသြား ေစရဲ႕...။ သာဓု.. သာဓု.. သာဓု..။
“ေဟးးးးး မရွိလို႔မလွဴ မလွဴလို႔မရွိ မရွိတဲ့အထဲက လွဴတာ.. ငါလိုလူ ဇမၺဴမွာ ရွိေသးရဲ႕လား ေဟးးးးး” ဆိုၿပီး ေႂကြးေၾကာ္လိုက္သံ အဆံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သီး ဖ်န္းဖ်န္း ထသြားမိတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ငါဆုိရင္ေကာ ငါရဲ႕ ေသြးသားကို စြန္႔ၿပီး အဲလိုမ်ိဳး လွဴႏိုင္ပါ့မလား.. ဆိုတဲ့ အေတြးလည္း ၀င္မိတယ္..။
ဒကာ ဒကာမေတြ ေလာင္းလွဴတဲ့ ဆြမ္းကို သံုးေဆာင္မယ့္ ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕ ဆင္ျခင္ရတာ ေတြကလည္း မနည္းမေနာ..၊ သမီးကို ကၽြန္အျဖစ္က ေရြးမယ့္ ေငြနဲ႔ ထမင္းထုပ္ကို ၀ယ္လို႔.. ပုဂၢိဳလ္မေရြး သံဃာ့ဂုဏ္ကို ရည္ၿပီး ေလာင္းလွဴတဲ့ သဒၶါတရား ကလည္း အံ့မခန္း..
ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕ အဆံုးနားေလာက္မွာ ရဟန္းတို႔ မည္သည္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အက်ိဳး ရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ေပးရပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို သတိထားမိ လုိက္တယ္..။ မိမိ (ရဟန္း) လည္း သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါးကို ျဖည့္က်င့္ရင္း အက်ိဳးရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္၊ ေနာက္ၿပီး ဆြမ္းေလာင္းလွဴတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြ အတြက္လည္း အက်ိဳးရွိေအာင္၊ သံသရာ ေဘးက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရ မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္လိုက္တယ္။
ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ တစ္သက္မွာ တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါမွ မေဆာင္ရြက္ဖူးေသး၊ အခြင့္ၾကံဳရင္ေတာ့ လုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ အံ့ေက်ာ္ရဲ႕ ရဟန္းေတာ္ကို ဆြမ္းလွဴအၿပီး မိမိနဖူးနဲ႔ ရဟန္းေတာ္ရဲ႕ ေျခဖမိုးကို ထိၿပီး ဦးခ်တဲ့ ျပကြက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို သိမ့္သိမ့္ခါသြား ေစရဲ႕...။ သာဓု.. သာဓု.. သာဓု..။
ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား
0 comments