အိုဟဲ့လူသား၊ ငမိုက္သားတို႔
သင္ကား အ၀ိဇၨာ၊ ဖံုးလႊမ္းကာ၍
ေလာကီအာရံု၊ ကာမဂုဏ္ကို
အကုန္မျမင္၊ အေကာင္းထင္လ်က္
ခင္မင္တပ္မက္၊ တြယ္ကာဖက္လ်က္
ေအာက္ထက္သံသရာ၊ စုန္ဆန္ကာျဖင့္
တဏွာလက္သည္၊ ထင္တိုင္းျခယ္၍
ခ်မ္းသာမရွိ၊ ဆင္းရဲဘိသည္
၀ဋ္၏သားေကာင္ လံုးလံုးတည္း။

၀ဋ္၏သားေကာင္၊ ဒုကၡေဘာင္မွ
လြတ္ေအာင္ရုန္း၍၊ ခ်မ္းသာေတြ႔ဖို႔
မေမ့ရုပ္နာမ္၊ ျဖစ္ပ်က္ဟန္ကို
အမွန္ဉာဏ္ညႇိ၊ ျဖစ္တိုင္းသိေလာ့။

၀ီရိယရံ၊ ခ်ိဳးၿမိဳက္တန္ျဖင့္
ဆယ္တန္ကိေလ၊ ေလာင္ကၽြမ္းေက်ေအာင္
မအိုမနာ၊ မေသပါခင္
တက္သုတ္ႏွင္လ်က္
ေစာလ်င္ျမန္စြာ၊ ခ်ိဳးၿမိႇဳက္ပါေလာ့။

ေနာင္ခါကာလ၊ ခ်ိန္လြန္က်မွ
ေနာင္တ, တၿပီး၊ သင္မညည္းနဲ႔။

ဇနီးမယား၊ သမီးသားနဲ႔
လင္သားအိမ္ယာ၊ အျဖာျဖာကို
ငဲ့ကာဖက္ေႏွး၊ အခ်ိန္ေရြးက
ေသေဘးသင့္ကို ဦးလိမ့္မယ္။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

13/03/2010, SAT:, 11:09:54 AM