မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ…

ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ဆရာတစ္ေယာက္ ေျပာဘူးတာရွိပါတယ္…။ သူႏိုင္ငံျခားကို PhD သြားတက္တုန္းက အေၾကာင္းအရာေလးပါ..။ ဘာလဲဆိုေတာ့ တစ္ရက္မွာ ဆရာက သူ႔ရဲ႕ supervisor ဆီကို စာေမးမလို႔သြားတယ္တဲ့..။ အခန္း၀လည္းေရာက္ေကာ… သူ႔ဆရာအခန္းထဲမွာ သူ႔ဆရာနဲ႔အတူ အျခားပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ အၿပိဳင္အဆိုင္ အေျခအတင္ ျငင္းေနတာ ေတြ႔တယ္တဲ့…။ တစ္ခါတစ္ခါ ထသတ္ေတာ့မယ့္ အတိုင္းပဲတဲ့ .. ျငင္းၾကတာေျပာပါတယ္..။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ဆရာလည္း ခဏေလာက္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး အျပင္က ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကေန သူ႔ဆရာကို စာေမးဖို႔ ေစာင့္ေနတယ္တဲ့..။ အဲ .. နာရီ၀က္ေလာက္လည္းက်ေရာ မထင္မွတ္တဲ့ ျမင္ကြင္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ့္ဆရာက သြားေတြ႔လိုက္တယ္တဲ့..။ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာ ျမင္လိုက္တာက ခုနက ထသတ္ေတာ့မယ့္အတိုင္း ျငင္းခံုေနၾကတဲ့ သူ႔ဆရာနဲ႔ ေစာနပုဂၢိဳလ္ဟာ လည္ပင္းဖက္ၿပီး ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔ ခုနက ျငင္းခုန္ေနၾကတာ သူတို႔ပဲ မဟုတ္သလို ဆုိင္ကိုလာေနတာ လွမ္းေတြ႔လိုက္တယ္တဲ့..။ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး အံံၾသသြားတာေပါ့..။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ဆရာလည္း မေနႏိုင္တာနဲ႔ သူ႔ဆရာကုိ ခုနပုဂၢိဳလ္ေရွ႕မွာပဲ ေမးတယ္တဲ့..။ ခုနကေတာ့ ထသတ္ေတာ့မလို ျငင္းခုန္ေနၾကၿပီး အခုက်ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ လည္ပင္းဖက္ၿပီး ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လို ျဖစ္သြားတာ လဲ ေပါ့..။ အဲဒီအခါ.. ကၽြန္ေတာ့္ဆရာရဲ႕ ဆရာက ခုလိုျပန္ေျဖတယ္တဲ့..။

>>>ငါတို႔က အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကိုပဲ အေျဖထြက္ေအာင္ ျငင္းခုန္တာပါကြာ… ပုဂၢိဳလ္စြဲနဲ႔ ျငင္းခုန္တာ မဟုတ္ပါဘူး တပည့္ရာ… ဒါမွလည္း အဲဒီ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ဆိုင္တဲ့အရာက တိုးတက္သထက္ တိုးတက္မွာေပါ့ ကြာ.. တဲ့…
ဟုတ္ကဲ့ … ရုရွားစကားပံုေလးတစ္ခုနဲ႔ပဲ အဆံုးသတ္လိုက္ပါ့မယ္..

**ျငင္းခုန္ျခင္းျဖင့္ အေျဖမထြက္ႏိုင္ပါ..၊ လက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္မွ သိပါမယ္**

ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္

23.11.2008, SUN:, 07:36:58 pm
pyaesoneaung2007@gmail.com