ေမာင့္ဘ၀ ခေရပမာ

ခေရ…
ေျမမွာမေၾကြ၊ ပင္ယံေ၀စဥ္
၀င့္ေရႊေရာင္လႊမ္း၊ ၀ါႏုသမ္း၍
အ၀န္းမက်ယ္၊ လွမ်ိဳးသြယ္သည္
အဖူးလည္းလွ၊ ပြင့္လည္းလွ။
အဖူးလည္းေမႊး၊ ပြင့္လည္းေမႊး။

သခင္…
သင္ဆင္ေမွ်ာ္မွန္း၊ ခေရပန္းသည္
အလွမ္းက်ယ္စြာ၊ ေတြးေသာခါ၀ယ္
ပမာယွဥ္ခိုုင္း၊ တု၍ႏႈိင္းယွဥ္
အကၽြန္ပင္ဟု၊ သခင္ဆင္ျမန္း
အျဖည့္ပန္းမို႔၊ ေၾကြႏြမ္းသည့္ခါ
မႏွစ္မွာစိုး၊ ေရႊရင္ညႈိး၍
ခိုကိုးစိတ္တြင္၊ အေတြး၀င္သည္
သခင္ယုမွ၊ ႏုမည့္ဘ၀။
သခင္ဆင္မွ၊ ယဥ္မည္ပ။

သို႔ပင္သို႔ျငား…
စိတ္ကစားမိ၊ အျပစ္ရွိ၍
မသိစိတ္ကြန္႔၊ အကၽြန္ရြံ႕သည္
ေၾကြႏြမ္းေလမည့္ ခေရပန္းမို႔
သခင္လွမ္းမည္လား။
ေၾကြလြင့္ေလမည့္ ခေရပြင့္မွာ
သခင္ေန၀ံ့လား။

သခင္…
အသင္ဆင္ဆင္ မဆင္ဆင္
အသင္ၾကင္ၾကင္ မၾကင္ၾကင္
သခင့္အတြက္၊ စကားခ်ပ္ကား
ဂုဏ္မာန္မ၀ံ့၊ ခေရပြင့္သည္
ေ၀လည္းေမႊးဆဲ၊ ေၾကြလည္းေမႊးၿမဲ။
လန္းလည္းေမႊးဆဲ၊ ႏြမ္းလည္းေမႊးၿမဲ။ ။

ဒီကဗ်ာ ေလးကို ေတာ့ သန္လ်င္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနထို္င္စဥ္ 25.01.2007, THU: ေန႔က အေခ်ာ သတ္ ေရးၿပီးခဲ့ပါတယ္..။

ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္

11/21/2008, FRI:, 14:41:58 pm
pyaesoneaung2007@gmail.com