၄၄: ဟုတ္ပါ့
ကဗ်ာက ေကာင္းလွခ်ည္လားလို႔ ဖတ္ၿပီး သေဘာက်ေနတာ
me: အစ္ကို
ဟုတ္ကဲ့
၄၄: အခ်ိန္အခါ မလင့္ေစဖို႔ ႏိႈးေဆာင္လို႔ေနတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပဲ
2:19 AM me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို
တရားသေဘာနဲ႔ၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းတယ္
အစ္ကို
၄၄: တရားရွိတဲ့သူက တရားနဲ႔ၾကည့္တယ္
me: ဟုတ္
၄၄: တရားရွိတဲ့သူက တရားနဲ႔သြားတယ္
me: ဟုတ္ကဲ့
2:20 AM ၄၄: တရားရွိတဲ့သူက တရားနဲ႔စားတယ္
တရားနဲ႔ၾကည့္တာက တရားက မ်က္မွန္သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္
၄၄: တရားနဲ႔သြားတာက တရားက ယာဥ္သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္
2:21 AM ၄၄: တရားနဲ႔စားတာက ကိေလသာအဆာဓာတ္ေတြကို ပယ္ေဖ်ာက္ၿပီး တရားကဓမၼက အာဟာရသဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္
2:22 AM ၄၄: တရားနဲ႔ ေနတာက ကိေလသာ သဘာဝအႏၲာရယ္ေတြကို လံုျခံဳေအာင္ တရားက အိမ္သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
2:23 AM တရားနဲ႔အိပ္တာက ကိေလသာအပူဓာတ္ အေလာင္ဓာတ္ မီးေတြ ၿငိမ္းၿပီးသကာလ တရားကေအးျမမႈနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကုိ
2:24 AM ၄၄: တရားနဲ႔ၾကားဆိုတာက ကိေလသာ ဆူညံသံေတြကို ကာကြယ္ တားဆီးၿပီးေတာ့ တရားဓမၼသံက လႊမ္းမိုးမႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတယ္
အဲဒါေၾကာင့္ တရားရွိေအာင္ လုပ္ရမယ္
”တရားကို သိတာနဲ႔ ရွိတာ” ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္
စာဖတ္သိ နဲ႔ေတာ့ မရပါ။
2:25 AM တရားက ရွိေနမွ ရပါမယ္။
ဥပမာနဲ႔ေျပာရလ်င္
ဘဏ္မွာ ေငြက်ပ္ေပါင္း သိန္းသန္းရွိတယ္ဆိုတာကို ”သိလို႔” ကိုယ့္အတြက္ ထမင္းတစ္နပ္ မစားရပါ။
2:26 AM me: ဟုတ္ကဲ့။
၄၄: ကိုယ့္လုပ္အားနဲ႔ လံု႔လစိုက္ၿပီး အလုပ္လုပ္မွ ေငြ ေလးငါးေျခာက္ရာေလာက္ပဲ ရၿပီဆိုရင္ ထမင္းစားလို႔ရတယ္။
me: ညီသေဘာေပါက္ပါတယ္ အစ္ကို
၄၄: ဒါေၾကာင့္ လုပ္မွ ေငြက ရၿပီး မိမိအိပ္မွာ ရွိလာတာ။
ဒါေၾကာင့္ သိရံုနဲ႔ မရပါ။
ရွိမွသာ ရပါမယ္။
me: ဟုတ္
၄၄: ရွိေအာင္ အလုပ္လုပ္ရမယ္
2:27 AM စာဖတ္ သိနဲ႔ မရပါ။
ခႏၶာကို သတိထား၊ ဝီရိယစိုက္၊ ပညာျဖင့္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္မွသာ
တရားေတြက အကာလိေကာ နဲ႔ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့
2:28 AM ဩပေနယိေကာသဖြယ္နဲ႔ ရွိလာမွာ
me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: အဲဒီလို ရွိလာတဲ့အခါမွ အဲဒီသူကို တရားက ယာဥ္သဖြယ္၊ မ်က္မွန္သဖြယ္၊ အိမ္သဖြယ္ စသည့္ျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳႏိုင္တယ္
အဲဒါ ထိုသူက တရားကို ခိုကိုးရာ အားထားရာအျဖစ္ရသြားၿပီ။
2:29 AM ဘာလို႔ရသြားတာလဲဆိုေတာ့
လုပ္လို႔။ အားထုတ္လို႔ ရသြားတာ
me: ညီဆင္ျခင္ေနတယ္အစ္ကို
၄၄: ရသြားေတာ့ တရားက မိမိသႏၲာန္မွာ ကိန္းဝပ္တည္တယ္
ဪ...ဒါေၾကာင့္ သိရံုမွ်ျဖင့္ေတာ့ ကိစၥမၿပီးေျမာက္ဘူး။
2:30 AM ရွိေအာင္ လုပ္ပါ
me: ဟုတ္ကဲ့ပါ
၄၄: ခႏၶာငါးပါးကို စာဖတ္သိေတာ့ စာဖတ္တတ္တဲ့သူက သိတာပဲ
me: ဟုတ္
၄၄: ကေလးေတြေတာင္ ညအခါ လသာသာ ကို သိတယ္
2:31 AM ညအခါမွာ လသာတာကိုေတာ့ စာဖတ္သိတယ္
ေကာင္းကင္ကိုေတာ့ ေမာ့ၾကည့္မွ လသာတာကို ပိုၿပီးသေဘာက်ေတာ့မွာေပါ့
me: ေကာင္းလုိက္တဲ့ ဥပမာေလးအစ္ကို
ထင္းေနတာပဲ
2:32 AM ၄၄: ညအခါမွ လသာတယ္လို႔ စာသိသာသိထားရင္- တိမ္ေတြဖံုးေနတဲ့ညအခါမွာလည္း သူက လသာႏိုင္တယ္လို႔ ယူထားမွာပဲ
me: ေအာ္ ဟုတ္တာေပါ့
၄၄: လမိုက္ညမွာလည္း လသာတယ္လို႔ ယူမွာပဲ
me: ဟုတ္
၄၄: ဒါေၾကာင့္ စာသိနဲ႔ေတာ့ မရပါဘူး
လသာ မသာ သိျခင္ရင္ ညအခါ လသာသာ ေလာက္နဲ႔ မရဘူး
2:33 AM me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: ေကာင္းကင္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ အကဲခတ္မွပဲ သိေတာ့မွာေပါ့
ဒီလိုပါပဲ
me: ညီနားလည္ပါတယ္အစ္ကို
၄၄: ခႏၶာ ရုပ္နာမ္ - အနိစၥသေဘာ၊ ဒုကၡသေဘာ၊ အနတၱသေဘာ အရွိကို
me: ဟုတ္
၄၄: စာသိနဲ႔ေတာ့ ဒုကၡမသိမ္းပါဘူး
2:34 AM ခႏၶာကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ သတိ၊သမာဓိ၊သဒၶါ၊ဝီရိယ၊ပညာေတြအကူနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္ၾကည့္မွသာလ်င္
ခႏၶာ့အေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းသိေတာ့မွာေပါ့
ဒါေၾကာင့္ စာသိရင္လည္း ရွိေအာင္လုပ္ရမယ္
2:35 AM me: ဟုတ္ကဲ့
2:36 AM ၄၄: အကိုက ညီ့ကို သေဘာတရားေတြ သက္သက္၊ သေဘာ သဘာဝလကၡဏာေတြ ကိုပဲ အသားတင္ၿပီးေျပာသြားတာ
me: ဟုတ္
၄၄: သေဘာတရားဆိုတာ ကိုယ့္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ အဆမက ခ်ဲ႕ထြင္သံုးသပ္ယူတတ္ရင္ ယူလို႔ရတယ္
me: ဟုတ္
2:37 AM ၄၄: ေဖ်ာ္ရည္ကို ေဖ်ာ္တိုက္လိုက္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေဖ်ာ္ရည္အဆီကို ေပးလိုက္တာ
ေဖ်ာ္တိုက္ရင္ ညီက တစ္ခြက္ပဲ ေသာက္ရမယ္။
me: ဒီကဗ်ာေလးကိုလည္း ခုလိုခ်ဲ႔ၿပီးေတြးတတ္တာ အစ္ကို႔ေက်းဇူးေတြပါ။
၄၄: အဆီတစ္ခြက္ေလာက္ေပးလိုက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ အခြက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဖ်ာ္ေသာက္ႏိုင္တာေပါ့
me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို
၄၄: ေအးအးညီေလး
2:38 AM အကို႔ေက်းဇူးႀကီးပဲလဲမဟုတ္ဘူး
ညီေလးရဲ႕ခံယူအားထုတ္မႈအေၾကာင္းကလည္း ရွိေနတယ္
ဥပမာနဲ႔ေျပာရလ်င္ -
me: ခုလိုသတိတရားေလးေတြေပးေပးေနလို႔လည္း ထပ္ၿပီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဟုတ္
၄၄: အစ္ကိုက ေျမဓာတ္၊ ေလဓာတ္သဖြယ္ ႀကီးပြားလာေအာင္ ေက်းဇူးျပဳတယ္
2:39 AM ညီ၍ခံယူအားထုတ္မႈ ဗီဇကလည္း အပင္၍ မ်ိဳးဗီဇအေလ်ာက္ႀကီးထြားမႈကို အေျခခံအျဖစ္ ေက်းဇူးျပဳေနတာကိုး
me: ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကို
2:40 AM ၄၄: ခရမ္းသီမ်ိဳးေစ့ဗီဇရဲ႕ ႀကီးထြားမႈက အိမ္ေလာက္ေတာ့ မႀကီးႏိုင္ဘူး.. ဘယ္ေလာက္ပဲ ေရဓာတ္၊ ေျမဓာတ္ေကာင္းေကာင္းေပါ့
2:41 AM ေညာင္ပင္လို မ်ိဳးေစ့မ်ိဳးက်ျပန္ေတာ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇကိုက အႀကီးမ်ိဳးဆိုေတာ့ ေရဓာတ္၊ေျမဓာတ္ကလည္းေကာင္းဆိုရင္ အင္မတန္ႀကီးမားစြာ ျဖစ္တည္လာတဲ့သေဘာကို ေရာက္သြားတယ္
ဒါေၾကာင့္ ညီေလး၍ ကုသိုလ္ကံမ်ိဳးေစ့သည္လည္း အေၾကာင္းတစ္ခု
အကို႔၍လက္ရွိ ေျပာျပဆိုျပေထာက္ျပမႈေတြက အေၾကာင္းတစ္ခ
ု
2:42 AM me: ညီ့ကို အဲေလာက္ အမႊန္းမတင္ပါနဲ႔ အစ္ကုိရာ သံပုရာသီးေလာက္ဆုိ ေတာ္ေတာ္ေလးဟုတ္ပါၿပီ
၄၄: အဲဒီအေၾကာင္းႏွစ္ရပ္ ေပါင္းစပ္လိုက္တဲ့ အခါမွာ ညီမွာ ”ဉာဏ္ပညာ” ဆိုတာက ထင္ရွားျဖစ္လာတာ။
အမႊန္းတင္ေနတာမဟုတ္ပါ။ သေဘာကို ေျပာေနတာ
အေၾကာင္းက တစ္ခုတည္းလုိ႔ ယူရင္ အျမင္မွား
me: ဟုတ္ကဲ့
2:43 AM ဟုတ္ကဲ့အစ္ကုိ ညီျမင္တတ္ေအာင္ၾကည့္ပါ့မယ္
၄၄: ႏွစ္ခုေသာ အေၾကာင္းနဲ႔ျမင္တတ္ရတယ္
me: ၾကိဳးစားပါ့မယ္ အစ္ကို
ဟုတ္ကဲ့
၄၄: ဥပမာတစ္ခုေျပာျပမယ္
အခုလူေတြခ်မ္းသာေနတာသည္ အတိတ္ကံ၍ ေထာက္ပံ့မႈေၾကာင့္ပဲလို႔သာ ယူလိုက္ရင္ အယူးမွားတယ္
2:44 AM ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ပစၥဳပၸာန္အေၾကာင္းကို ပယ္ထားလို႔
me: ဒါေလးေတာ့ ညီသိတယ္အစ္ကို
၄၄: ဒီေနရာမွာ အတိတ္ကံဆိုတာက မ်ိဳးေစ့သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတာ
me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: လက္ရွိအေၾကာင္းဆိုတာက ေရ၊ေျမသဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတာ
2:45 AM ဒါေၾကာင့္ အစ္ကိုက ညီေလးလည္း ကိုယ့္အျဖစ္ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သံုးသပ္ တတ္ေအာင္လို႔ ရွင္းျပတာပါ
အကို႔ေက်းဇူးလည္းရွိတယ္။ ညီေလး၍ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ေက်းဇူးလည္းရွိတယ္
me: ဟုတ္ကဲ့ပါ
2:46 AM ၄၄: ညီေလး၍ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈဆိုတဲ့ ေနရာမွာလည္း အတိတ္ နဲ႔ ပစၥဳပၸာန္ ႏွစ္ကာလႏွင့္လည္း ဆိုင္တယ္
အတိတ္က ယခုကိုေက်းဇူးျပဳတယ္။ ယခုက အနာဂတ္ကို ေက်းဇူးျပဳတယ္
2:47 AM အစ္ကို႔ရဲ႕ ေက်းဇူးဆိုတဲ့ေနရာမွာလည္း ေအးဒီလိုပါပဲ
me: ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ထဲပဲ ၀င္သြားတာေပါ့ေနာ္အစ္ကို
၄၄: အတိတ္နဲ႔ ပစၥပၸာန္ ႏွစ္ကာလကိုပါ တြက္ရင္ ပိုၿပီးျပည့္စံုတယ္
ဒါေပါ့
me: ဟုတ္ကဲ့ပါ
၄၄: ပ႒ာန္းဆက္ဆိုတာ
ဒီလို အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ျပည့္စံုစြာဆက္စပ္သံုးသပ္တာကိုေျပာတာေပါ့
2:48 AM me: ဒိ႒ိလည္း ကြာသြားတာေပါ့အစ္ကို
၄၄: ဒါေပါ့
me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: ကဲ နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔
me: ဟုတ္
၄၄: ”အသိ” ႏွင့္ ”အရွိ” ကို ခြဲျခားသိပါ။ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့လည္း သိပါ။
2:49 AM me: ခြဲျခားသိ၊ ဆက္စပ္သိ ေတာ္ေတာ္အႏွစ္ပါတာပဲအစ္ကို ။။ စိတ္ခ်ပါအစ္ကို
ညီၾကိဳးစားပါ့မယ္
၄၄: သိရံုမွ်ျဖင့္မရသည္ကိုသိ၍ အရွိျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါ
2:50 AM me: ဟုတ္ကဲ့
ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္
06.12.2008, SAT:, 03:29:41 am
pyaesoneaung2007@gmail.com
ကဗ်ာက ေကာင္းလွခ်ည္လားလို႔ ဖတ္ၿပီး သေဘာက်ေနတာ
me: အစ္ကို
ဟုတ္ကဲ့
၄၄: အခ်ိန္အခါ မလင့္ေစဖို႔ ႏိႈးေဆာင္လို႔ေနတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပဲ
2:19 AM me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို
တရားသေဘာနဲ႔ၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းတယ္
အစ္ကို
၄၄: တရားရွိတဲ့သူက တရားနဲ႔ၾကည့္တယ္
me: ဟုတ္
၄၄: တရားရွိတဲ့သူက တရားနဲ႔သြားတယ္
me: ဟုတ္ကဲ့
2:20 AM ၄၄: တရားရွိတဲ့သူက တရားနဲ႔စားတယ္
တရားနဲ႔ၾကည့္တာက တရားက မ်က္မွန္သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္
၄၄: တရားနဲ႔သြားတာက တရားက ယာဥ္သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္
2:21 AM ၄၄: တရားနဲ႔စားတာက ကိေလသာအဆာဓာတ္ေတြကို ပယ္ေဖ်ာက္ၿပီး တရားကဓမၼက အာဟာရသဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္
2:22 AM ၄၄: တရားနဲ႔ ေနတာက ကိေလသာ သဘာဝအႏၲာရယ္ေတြကို လံုျခံဳေအာင္ တရားက အိမ္သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတယ္
2:23 AM တရားနဲ႔အိပ္တာက ကိေလသာအပူဓာတ္ အေလာင္ဓာတ္ မီးေတြ ၿငိမ္းၿပီးသကာလ တရားကေအးျမမႈနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳတယ္
me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကုိ
2:24 AM ၄၄: တရားနဲ႔ၾကားဆိုတာက ကိေလသာ ဆူညံသံေတြကို ကာကြယ္ တားဆီးၿပီးေတာ့ တရားဓမၼသံက လႊမ္းမိုးမႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတယ္
အဲဒါေၾကာင့္ တရားရွိေအာင္ လုပ္ရမယ္
”တရားကို သိတာနဲ႔ ရွိတာ” ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္
စာဖတ္သိ နဲ႔ေတာ့ မရပါ။
2:25 AM တရားက ရွိေနမွ ရပါမယ္။
ဥပမာနဲ႔ေျပာရလ်င္
ဘဏ္မွာ ေငြက်ပ္ေပါင္း သိန္းသန္းရွိတယ္ဆိုတာကို ”သိလို႔” ကိုယ့္အတြက္ ထမင္းတစ္နပ္ မစားရပါ။
2:26 AM me: ဟုတ္ကဲ့။
၄၄: ကိုယ့္လုပ္အားနဲ႔ လံု႔လစိုက္ၿပီး အလုပ္လုပ္မွ ေငြ ေလးငါးေျခာက္ရာေလာက္ပဲ ရၿပီဆိုရင္ ထမင္းစားလို႔ရတယ္။
me: ညီသေဘာေပါက္ပါတယ္ အစ္ကို
၄၄: ဒါေၾကာင့္ လုပ္မွ ေငြက ရၿပီး မိမိအိပ္မွာ ရွိလာတာ။
ဒါေၾကာင့္ သိရံုနဲ႔ မရပါ။
ရွိမွသာ ရပါမယ္။
me: ဟုတ္
၄၄: ရွိေအာင္ အလုပ္လုပ္ရမယ္
2:27 AM စာဖတ္ သိနဲ႔ မရပါ။
ခႏၶာကို သတိထား၊ ဝီရိယစိုက္၊ ပညာျဖင့္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္မွသာ
တရားေတြက အကာလိေကာ နဲ႔ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့
2:28 AM ဩပေနယိေကာသဖြယ္နဲ႔ ရွိလာမွာ
me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: အဲဒီလို ရွိလာတဲ့အခါမွ အဲဒီသူကို တရားက ယာဥ္သဖြယ္၊ မ်က္မွန္သဖြယ္၊ အိမ္သဖြယ္ စသည့္ျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳႏိုင္တယ္
အဲဒါ ထိုသူက တရားကို ခိုကိုးရာ အားထားရာအျဖစ္ရသြားၿပီ။
2:29 AM ဘာလို႔ရသြားတာလဲဆိုေတာ့
လုပ္လို႔။ အားထုတ္လို႔ ရသြားတာ
me: ညီဆင္ျခင္ေနတယ္အစ္ကို
၄၄: ရသြားေတာ့ တရားက မိမိသႏၲာန္မွာ ကိန္းဝပ္တည္တယ္
ဪ...ဒါေၾကာင့္ သိရံုမွ်ျဖင့္ေတာ့ ကိစၥမၿပီးေျမာက္ဘူး။
2:30 AM ရွိေအာင္ လုပ္ပါ
me: ဟုတ္ကဲ့ပါ
၄၄: ခႏၶာငါးပါးကို စာဖတ္သိေတာ့ စာဖတ္တတ္တဲ့သူက သိတာပဲ
me: ဟုတ္
၄၄: ကေလးေတြေတာင္ ညအခါ လသာသာ ကို သိတယ္
2:31 AM ညအခါမွာ လသာတာကိုေတာ့ စာဖတ္သိတယ္
ေကာင္းကင္ကိုေတာ့ ေမာ့ၾကည့္မွ လသာတာကို ပိုၿပီးသေဘာက်ေတာ့မွာေပါ့
me: ေကာင္းလုိက္တဲ့ ဥပမာေလးအစ္ကို
ထင္းေနတာပဲ
2:32 AM ၄၄: ညအခါမွ လသာတယ္လို႔ စာသိသာသိထားရင္- တိမ္ေတြဖံုးေနတဲ့ညအခါမွာလည္း သူက လသာႏိုင္တယ္လို႔ ယူထားမွာပဲ
me: ေအာ္ ဟုတ္တာေပါ့
၄၄: လမိုက္ညမွာလည္း လသာတယ္လို႔ ယူမွာပဲ
me: ဟုတ္
၄၄: ဒါေၾကာင့္ စာသိနဲ႔ေတာ့ မရပါဘူး
လသာ မသာ သိျခင္ရင္ ညအခါ လသာသာ ေလာက္နဲ႔ မရဘူး
2:33 AM me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: ေကာင္းကင္ ကိုေစာင့္ၾကည့္ အကဲခတ္မွပဲ သိေတာ့မွာေပါ့
ဒီလိုပါပဲ
me: ညီနားလည္ပါတယ္အစ္ကို
၄၄: ခႏၶာ ရုပ္နာမ္ - အနိစၥသေဘာ၊ ဒုကၡသေဘာ၊ အနတၱသေဘာ အရွိကို
me: ဟုတ္
၄၄: စာသိနဲ႔ေတာ့ ဒုကၡမသိမ္းပါဘူး
2:34 AM ခႏၶာကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ သတိ၊သမာဓိ၊သဒၶါ၊ဝီရိယ၊ပညာေတြအကူနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္ၾကည့္မွသာလ်င္
ခႏၶာ့အေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းသိေတာ့မွာေပါ့
ဒါေၾကာင့္ စာသိရင္လည္း ရွိေအာင္လုပ္ရမယ္
2:35 AM me: ဟုတ္ကဲ့
2:36 AM ၄၄: အကိုက ညီ့ကို သေဘာတရားေတြ သက္သက္၊ သေဘာ သဘာဝလကၡဏာေတြ ကိုပဲ အသားတင္ၿပီးေျပာသြားတာ
me: ဟုတ္
၄၄: သေဘာတရားဆိုတာ ကိုယ့္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ အဆမက ခ်ဲ႕ထြင္သံုးသပ္ယူတတ္ရင္ ယူလို႔ရတယ္
me: ဟုတ္
2:37 AM ၄၄: ေဖ်ာ္ရည္ကို ေဖ်ာ္တိုက္လိုက္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေဖ်ာ္ရည္အဆီကို ေပးလိုက္တာ
ေဖ်ာ္တိုက္ရင္ ညီက တစ္ခြက္ပဲ ေသာက္ရမယ္။
me: ဒီကဗ်ာေလးကိုလည္း ခုလိုခ်ဲ႔ၿပီးေတြးတတ္တာ အစ္ကို႔ေက်းဇူးေတြပါ။
၄၄: အဆီတစ္ခြက္ေလာက္ေပးလိုက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ အခြက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဖ်ာ္ေသာက္ႏိုင္တာေပါ့
me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို
၄၄: ေအးအးညီေလး
2:38 AM အကို႔ေက်းဇူးႀကီးပဲလဲမဟုတ္ဘူး
ညီေလးရဲ႕ခံယူအားထုတ္မႈအေၾကာင္းကလည္း ရွိေနတယ္
ဥပမာနဲ႔ေျပာရလ်င္ -
me: ခုလိုသတိတရားေလးေတြေပးေပးေနလို႔လည္း ထပ္ၿပီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဟုတ္
၄၄: အစ္ကိုက ေျမဓာတ္၊ ေလဓာတ္သဖြယ္ ႀကီးပြားလာေအာင္ ေက်းဇူးျပဳတယ္
2:39 AM ညီ၍ခံယူအားထုတ္မႈ ဗီဇကလည္း အပင္၍ မ်ိဳးဗီဇအေလ်ာက္ႀကီးထြားမႈကို အေျခခံအျဖစ္ ေက်းဇူးျပဳေနတာကိုး
me: ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကို
2:40 AM ၄၄: ခရမ္းသီမ်ိဳးေစ့ဗီဇရဲ႕ ႀကီးထြားမႈက အိမ္ေလာက္ေတာ့ မႀကီးႏိုင္ဘူး.. ဘယ္ေလာက္ပဲ ေရဓာတ္၊ ေျမဓာတ္ေကာင္းေကာင္းေပါ့
2:41 AM ေညာင္ပင္လို မ်ိဳးေစ့မ်ိဳးက်ျပန္ေတာ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇကိုက အႀကီးမ်ိဳးဆိုေတာ့ ေရဓာတ္၊ေျမဓာတ္ကလည္းေကာင္းဆိုရင္ အင္မတန္ႀကီးမားစြာ ျဖစ္တည္လာတဲ့သေဘာကို ေရာက္သြားတယ္
ဒါေၾကာင့္ ညီေလး၍ ကုသိုလ္ကံမ်ိဳးေစ့သည္လည္း အေၾကာင္းတစ္ခု
အကို႔၍လက္ရွိ ေျပာျပဆိုျပေထာက္ျပမႈေတြက အေၾကာင္းတစ္ခ
ု
2:42 AM me: ညီ့ကို အဲေလာက္ အမႊန္းမတင္ပါနဲ႔ အစ္ကုိရာ သံပုရာသီးေလာက္ဆုိ ေတာ္ေတာ္ေလးဟုတ္ပါၿပီ
၄၄: အဲဒီအေၾကာင္းႏွစ္ရပ္ ေပါင္းစပ္လိုက္တဲ့ အခါမွာ ညီမွာ ”ဉာဏ္ပညာ” ဆိုတာက ထင္ရွားျဖစ္လာတာ။
အမႊန္းတင္ေနတာမဟုတ္ပါ။ သေဘာကို ေျပာေနတာ
အေၾကာင္းက တစ္ခုတည္းလုိ႔ ယူရင္ အျမင္မွား
me: ဟုတ္ကဲ့
2:43 AM ဟုတ္ကဲ့အစ္ကုိ ညီျမင္တတ္ေအာင္ၾကည့္ပါ့မယ္
၄၄: ႏွစ္ခုေသာ အေၾကာင္းနဲ႔ျမင္တတ္ရတယ္
me: ၾကိဳးစားပါ့မယ္ အစ္ကို
ဟုတ္ကဲ့
၄၄: ဥပမာတစ္ခုေျပာျပမယ္
အခုလူေတြခ်မ္းသာေနတာသည္ အတိတ္ကံ၍ ေထာက္ပံ့မႈေၾကာင့္ပဲလို႔သာ ယူလိုက္ရင္ အယူးမွားတယ္
2:44 AM ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ပစၥဳပၸာန္အေၾကာင္းကို ပယ္ထားလို႔
me: ဒါေလးေတာ့ ညီသိတယ္အစ္ကို
၄၄: ဒီေနရာမွာ အတိတ္ကံဆိုတာက မ်ိဳးေစ့သဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတာ
me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: လက္ရွိအေၾကာင္းဆိုတာက ေရ၊ေျမသဖြယ္ေက်းဇူးျပဳတာ
2:45 AM ဒါေၾကာင့္ အစ္ကိုက ညီေလးလည္း ကိုယ့္အျဖစ္ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သံုးသပ္ တတ္ေအာင္လို႔ ရွင္းျပတာပါ
အကို႔ေက်းဇူးလည္းရွိတယ္။ ညီေလး၍ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ေက်းဇူးလည္းရွိတယ္
me: ဟုတ္ကဲ့ပါ
2:46 AM ၄၄: ညီေလး၍ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈဆိုတဲ့ ေနရာမွာလည္း အတိတ္ နဲ႔ ပစၥဳပၸာန္ ႏွစ္ကာလႏွင့္လည္း ဆိုင္တယ္
အတိတ္က ယခုကိုေက်းဇူးျပဳတယ္။ ယခုက အနာဂတ္ကို ေက်းဇူးျပဳတယ္
2:47 AM အစ္ကို႔ရဲ႕ ေက်းဇူးဆိုတဲ့ေနရာမွာလည္း ေအးဒီလိုပါပဲ
me: ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ထဲပဲ ၀င္သြားတာေပါ့ေနာ္အစ္ကို
၄၄: အတိတ္နဲ႔ ပစၥပၸာန္ ႏွစ္ကာလကိုပါ တြက္ရင္ ပိုၿပီးျပည့္စံုတယ္
ဒါေပါ့
me: ဟုတ္ကဲ့ပါ
၄၄: ပ႒ာန္းဆက္ဆိုတာ
ဒီလို အေၾကာင္းအက်ိဳးကို ျပည့္စံုစြာဆက္စပ္သံုးသပ္တာကိုေျပာတာေပါ့
2:48 AM me: ဒိ႒ိလည္း ကြာသြားတာေပါ့အစ္ကို
၄၄: ဒါေပါ့
me: ဟုတ္ကဲ့
၄၄: ကဲ နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔
me: ဟုတ္
၄၄: ”အသိ” ႏွင့္ ”အရွိ” ကို ခြဲျခားသိပါ။ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့လည္း သိပါ။
2:49 AM me: ခြဲျခားသိ၊ ဆက္စပ္သိ ေတာ္ေတာ္အႏွစ္ပါတာပဲအစ္ကို ။။ စိတ္ခ်ပါအစ္ကို
ညီၾကိဳးစားပါ့မယ္
၄၄: သိရံုမွ်ျဖင့္မရသည္ကိုသိ၍ အရွိျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါ
2:50 AM me: ဟုတ္ကဲ့
ေလးစားစြာျဖင့္
ျပည့္စံုေအာင္
06.12.2008, SAT:, 03:29:41 am
pyaesoneaung2007@gmail.com
0 comments