B.A (Buddhism), သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ M.A (Buddhism), သာသနတကၠသီလမဟာဓမၼာစရိယ M.A (Colombo), English Diploma (Colombo), Ph.D (Thesis) Bombay
အားလံုးေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ အေပါင္းတို႔အား မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ခုေရးမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားထဲမွာ အမွားမ်ားပါသြားခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ ဆံုးမ သြန္သင္ ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။ အကယ္၍ မွန္ေနခဲ့ရင္လည္း လိုက္နာက်င့္သံုး ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ အေလးအနက္ထားၿပီး တေလးတစားနဲ႔ တိုက္တြန္း ေျပာၾကားပါရေစ။ ဒီတရားေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာေတာ္ အရွင္ သာဓိနက ေလလႈိင္းထဲကေန ေဟာၾကားသြန္သင္ သြားတာပါခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က စာနဲ႔ျပန္ေရးတာဆုိေတာ့ ဆရာေတာ္ေဟာတာေလာက္ေတာ့ မေကာင္းႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားၿပီး ေရးသားထားပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီအေၾကာင္းကို မေရးမီ အရင္ဆံုး ဒိုင္ယာရီ ဆိုတာေလးကို နည္းနည္းေလာက္ ေျပာၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးတာေပါ့ဗ်ာ။ မိတ္ေဆြတို႔ ဒိုင္ယာရီဆိုတာကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ေလာက္မွာပါ။ ဒီအထဲမွာမွ ဒိုင္ယာရီကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အခ်ိန္ေပးၿပီး ေရးေနတဲ့သူေတြ ရွိၾကသလို တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အခ်ိန္မရလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒိုင္ယာရီ ေရးရတာကို စိတ္မ၀င္စားလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မေရးၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိၾကမွာပါ။ ၀န္ခံလိုက္ဦးမယ္ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒိုင္ယာရီေရးေလ့မရွိဘူး။ စိတ္မ၀င္စားလို႔။ ေနာက္ၿပီး စာေရးရတာပ်င္းတာလည္း ပါတယ္။ တခါတေလက်ေတာ့လည္း အခ်ိန္မေပးခ်င္ဘူး။
စာေရးရတာပ်င္းတယ္ဆိုလို႔ ခုေကာဘာလို႔ စာေတြေရးေနလဲလို႔ေတာ့ အဒြန္႔မတက္ၾကပါနဲ႔ဦးေနာ္။ ဒါကစာေရးတာမဟုတ္ဘူး။ စာရိုက္တာ ဟဲ ဟဲ။ ထားပါဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ဒိုင္ယာရီေရးတဲ့ သူမ်ားကိုေမးပါရေစဦး။ ဒိုင္ယာရီေရးဖို႔ ဘာေတြ လိုအပ္သလဲလို႔။ ကၽြန္ေတာ္ ဘုကလန္႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေလးကလည္း ဒီေနရာမွာ လိုအပ္လို႔ပါ။ အားလံုးသိၿပီးသားေတြပါပဲ။ ေရးဖို႔ ခဲတံ၊ ေဘာလ္ပင္ ဒါမွမဟုတ္ ေရးလို႔ အဆင္ေျပႏို္င္မယ့္ အရာတစ္ခုခုနဲ႔ ေရးစရာ စာအုပ္ေတာ့ လိုမွာေပါ့။
ေနာက္တစ္ခုက ဒိုင္ယာရီေရးရင္ အဲဒီ့ေန႔က ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို တကူးတကေရးတဲ့သူမ်ားရွိမလားလို႔။ မရွိေလာက္ပါဘူးေနာ္။ ဘယ္သူမွေတာ့ မဟုတ္တာေတြကို ေရးပါ့မလဲ။ ေတာ္ၾကာ ကိုယ္က အဲဒီေန႔ကလူသတ္ခဲ့တာကို ဒိုင္ယာရီထဲ ထည့္ေရးလိုက္ရင္ ကံမေကာင္းလို႔ကေတာ့ ေထာင္နန္းစံကိန္း ေရာက္သြားႏိုင္တာကိုး။ ေနာက္ၿပီး ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္လုပ္ရပ္ေတြကိုလည္း ဘယ္သူမွေတာ့ ေရးလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ပါဘူး။ ေကာင္းတာေတြပဲ အေရးမ်ားၾကမွာပါ။
ဒီေနရာမွာ ဆရာေတာ္ ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ) ျမြက္ၾကားခဲ့တာေလး နည္းနည္းေျပာၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဒိုင္ယာရီေရးရင္ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈကို ယွဥ္ၿပီးေရးပါတယ္တဲ့။ ဒါမွ အဲဒီ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ႏွစ္ခုကို ႏိႈင္းယွဥ္ သံုးသပ္ၿပီး ကုသိုလ္ကို တိုးပြားေအာင္လုပ္ႏိုင္သလို၊ အကုသိုလ္ကိုလည္း ေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္တဲ့။ ဟုတ္မဟုတ္ကိုေတာ့ စဥ္းစားစရာလုိမယ္ မထင္ပါဘူးေနာ္။ ေန႔စဥ္ေရးဖို႔နဲ႔ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းဖို႔႔ပဲ လိုပါတယ္။
ဟုတ္ၿပီ၊ ဒိုင္ယာရီ ဆိုတာေလးက သိၿပီးသားဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ဆင့္ ထပ္စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။
အဇၥ်တၱ … ဒီအဓိပၸါယ္ေလးက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ေနာ္.. ကိုယ့္ရဲ႕ အတြင္းပိုင္း စိတ္သႏၱာန္ ကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒါေလးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ပါဠိစကားလံုးေလး ရွိေသးတယ္ဗ်။ ဗဟိဒၶ တဲ့။ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုမွေတာ့ ဗဟိဒၶ က အျပင္ပိုင္းေပါ့ ေနာ..။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေပးထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးကို ျပန္သြားလုိုက္ၾကမယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** က အဓိပၸါယ္ နားလည္ေအာင္ အရင္ရွင္းေနတာနဲ႔ ခုမွပဲ အႏွစ္သာရပိုင္းကို စရေတာ့မယ္။ ဟုတ္ကဲ့ ဒိုင္ယာရီ ေရးမယ္ဆိုေတာ့ အဓိကက အခ်ိန္ေတာ့ လိုမွာေပါ့ေနာ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေရးမလဲေပါ့။ ဆရာေတာ္ေဟာသြားတာေတာ့ ညအိပ္ရာ၀င္္ခ်ိန္မွာ ေရးပါတဲ့။ ဒါကေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ေနာ။ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္ ကုိယ္က မတတ္ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္လည္း မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကႏိုးတဲ့ အခါျဖစ္ျဖစ္ ၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ ေရြးလို႔ရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ဒါက ေရးရမယ့္အခ်ိန္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ေျပာတာပါ။
ဒါေတာ့ဟုတ္သြားၿပီ၊ အိပ္ရာ၀င္ရင္ေရးရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေျပာေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ႏိုင္သြားမလားပဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အိပ္ရာထဲမွာ တင္ေရးစရာစားပြဲ ဒါမွမဟုတ္ တင္ေရးစရာတစ္ခုခု အဲဒီ ႏွစ္ခုထဲက ဘာတစ္ခုမွမွ မရွိပဲေလ။ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရးမွာက ဒိုင္ယာရီ။ အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီေလ။ အတြင္းမွာေရးမွာ၊ အျပင္ပိုင္း ဗဟိဒၶ မွာ ေရးမွာမွမဟုတ္ဘဲ။ တင္ေရးစရာ အျပင္ပိုင္း ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းမွ မလိုတာ။
ဒီေတာ့ကာ ေရးတာေတာ့ဟုတ္ပါၿပီ။ အတြင္းဆိုေတာ့ အျပင္မွာလို မွတ္စရာစာအုပ္နဲ႔ ေရးစရာ ခဲတံ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဘာလ္ပင္ အဲဒါေတြအတြက္ ဘယ္လိုစီစဥ္ထားလဲလို႔ ေမးဖို႔လုိမလာျပန္ဘူးလားဗ်ာ။ သိပ္ကို လိုတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆရာေတာ္က ေရးစရာစာရြက္အေနနဲ႔ေတာ့ ***မိမိရဲႏွလံုးသား*** ကို စာေပလႊာအျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတဲ့။ အဲ ေရးစရာအေနနဲ႔ကေတာ့ ***သတိ*** ဆိုတဲ့ ကေလာင္တံကို သံုးရပါ့မယ္တဲ့။
ေနာက္ ဘာကိုေရးမလဲ။
ဒီေနရာမွာေတာ့ တရားသေဘာဆန္ဆန္ပဲ ေရးလိုက္ရေအာင္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဆရာေတာ္ေဟာခဲ့တာလည္း တရားသေဘာသက္သက္မို႔လို႔ပါ။ ဘာကိုေရးမလဲဆိုေတာ့ ဒိုင္ယာရီပဲေလ။ ကုိယ္တစ္ေန႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးေတြ ေရးရမွာေပါ့ ေနာ။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြထဲကမွ ကုိယ္ဒီေန႔ ဘာေကာင္းတာေတြ လုပ္ခဲ့သလဲ၊ ေနာက္ၿပီး မေကာင္းတာေတြေကာ ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ ဒါေတြကို ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္မွာ နဖူးေပၚ လက္ကေလးတင္ၿပီး အရင္္္ဆံုးစဥ္းစားရပါမယ္။ ေအာ္ ငါေတာ့ဒီေန႔ ဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ျဖင့္ ဆဲလိုက္မိတယ္။ ငါကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔လို႔ အရက္ေလးေတာ့ ႏွစ္ခြက္ေလာက္ ေမာ့လိုက္မိတယ္။ ငါကေတာ့ ေစ်းေရာင္းတာ ဟိုေကာင္မကုိေတာ့ ၾကည့္မရတာနဲ႔ အေလးခိုးလိုက္မိတယ္။ ငါကေတာ စပယ္ယာလုပ္ေနၿပီး ခရီးသည္ေတြကို ေကာင္းေကာင္း မဆက္ဆံဘဲ ေအာ္လိုက္မိတယ္။ ေအာ္ ငါကေတာ့ ဒရုိင္ဘာလုပ္ေနၿပီး ငါ့ဆရာကားထဲက ဓါတ္ဆီေတြ ခိုးေရာင္းလိုက္မိပါလား။ ငါကေတာ့ ဟိုေကာင္မေလးကို စိတ္နဲ႔ျပစ္မွားလိုက္မိတယ္။ ေအာ္ ငါကေတာ့ အေမ့ကုိ မုန္႔ဖိုးမေပးတာနဲ႔ပဲ စိတ္ခုၿပီး ျပန္ေျပာလုိက္မိတယ္။ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ ဒါကေတာ့ သိပ္မေကာင္းတဲ့အရာေလးေတြပါ။ ဒါေတြကို နဖူးေပၚလက္တင္စဥ္းစားရင္း ေနာက္မျဖစ္ေအာင္ ငါထိန္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ဆင္ျခင္ရပါမယ္။ ႏွလံုးသားေပလႊာေပၚမွာ ေရးရင္းဆင္ျခင္ရမွာေနာ္။ ေတာ္ၾကာ ဖတ္ေနရင္း ေခါင္းစဥ္ေမ့သြားမွာ စိုးလို႔ပါ။
ေနာက္ၿပီး ေကာင္းမေယာင္ေယာင္နဲ႔ မေကာင္းတဲ့အရာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ ေန႔တိုင္းေတာ့ ငါဘုရားရွိခိုးၿပီး ဒီေန႔ေတာ့ ဘုရားမရွိခိုးလိုက္မိဘူး။ ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရ အလုပ္ေတြမ်ားတာနဲ႔ မကပ္လိုက္မိဘူး။ ျဖစ္ပ်က္ေလး နာရီ၀က္ေလာက္ မွတ္ေနက်ဟာ ဒီေန႔ေတာ့ စာေမးပြဲေျဖရမွာမို႔လို႔ မမွတ္လိုက္မိဘူး။ သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာပို႔ေနက်ဟာ ဒီေန႔မနက္ေတာ့ မပို႔လိုက္မိဘူး။ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ ဒါေလးေတြလည္း ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းၿပီး ေနာင္ကို မျပတ္လုပ္ႏို္င္ေအာင္ သတိေလးထားရပါမယ္။ ေအာ္ ငါဘုရားမွမေမ့ဘဲ။ ဒီအလုပ္ေတြေမ့လည္း ျပႆနာမရွိပါဘူးေလ လို႔ေတာ့ အေတြးမ၀င္သင့္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ ေကာင္းမေယာင္ေယာင္ဆိုတာ ဒါကိုေျပာတာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘုရားေတာ့မေမ့ဘူးဆိုၿပီး ေျဖသိမ့္ေနမွာစိုးလို႔။ ဟုတ္ကဲ့ ထပ္ဆက္လိုက္ရေအာင္။
အကုသိုလ္ေတြကို ဆင္ျခင္ၿပီးရင္ ကုိယ္တစ္ေန႔တာ ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြကိုလည္း ျပန္လည္ဆင္ျခင္ရပါမယ္။ ငါေတာ့ အလွဴခံလာလို႔ သဒၶါတရားထက္ထက္နဲ႔ မနက္က လွဴလိုက္ပါလား။ အိမ္ကိုၾကြေနက် ဦးဇင္းေလးကို ငါမေန႔က ၀ယ္လာတဲ့ ပန္းသီးေလး လွဴလိုက္မိပါလား။ ငါ့ကို လာၿပီး မေကာင္းေျပာတဲ့သူကို ငါေမတၱာစိတ္နဲ႔ ဒီေန႔ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ခဲ့ပါလား။ ငါဒီေန႔ေတာ့ျဖင့္ ငါးပါးသီလ လံုေအာင္ထိန္းႏို္င္ခဲ့ပါလား။ ငါ ဘုရားမွာ ငွက္ကေလးေတြကို အစာေကၽြးခဲ့ပါလား။ ငါအေမ့ကိုေတာ့ျဖင့္ တရားနာႏို္င္ေအာင္ တရားေခြေလး ၀ယ္ေပးခဲ့ပါလား။ သီလရွင္ေလးေတြကိုေတာ့ျဖင့္ ဆြမ္းဆန္စိမ္း ေလာင္းလွဴခဲ့ပါလား။ စသျဖင့္လည္း ကုိ္ယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြကိုလည္း ျပန္လည္ႏွလံုးသြင္းၿပီး ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ဒီ့ထက္တိုးၿပီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ ဆင္ျခင္ရပါမယ္။
ဟုတ္ကဲ့ ဒီေလာက္ဆုိ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** ကုိေရးနည္းလည္းသိ၊ ေရးလည္းေရးတတ္ ေလာက္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ တစ္ခုသတိထားရမွာက ေန႔စဥ္မွန္မွန္ေရးဖို႔ပါပဲ။ ဒါမွေန႔တိုင္း ဆင္ျခင္ျဖစ္ၿပီး ေကာင္းမႈေတြပဲ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ တိုးပြားလာေတာ့မေပါ့။ **ေကာင္းမႈျမတ္ႏိုး၊ ေကာင္းေအာင္ၾကိဳး၍၊ ေကာင္းက်ိဳးကိုယ္၌ တည္ေစမင္း** ဆိုသလိုေပါ့ဗ်ာ။ အဲလိုျဖစ္ေအာင္ ေန႔စဥ္မွန္မွန္ ၾကိဳးစားေရးသား အားထုတ္ေစခ်င္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု မွတ္သားသင့္တာက ဒီ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** ကိုေရးသားရာမွာ ဥေပေဒစည္းမ်ဥ္း (၄)
ရပ္ကို လိုက္နာဖို႔ေတာ့ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါက ဘာေတြလည္းဆိုေတာ့ ----
(၁) ျဖစ္ေပၚ ဖူးခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ တရားမ်ားကို ေနာက္ မျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား အားထုတ္ရျခင္း။
(၂) မျဖစ္ေပၚ ေသးေသာ အကုသိုလ္ တရားမ်ားကို မျဖစ္ရေအာင္ တားျမစ္ျခင္း။
(၃) မျဖစ္ဖူးေသးေသာ၊ မလုပ္ဖူးေသးေသာ ကုသိုလ္ တရားမ်ားကို ၾကိဳးစား အားထုတ္ျခင္း။
(၄) ျပဳခဲ့ၿပီးေသာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈမ်ားကို တိုးပြားေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း။
ဆိုတဲ့ ဥပေဒ (၄) ရပ္ပါ။
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** ကို အျပံဳးမပ်က္ အဆံုးသတ္ပါေတာ့မယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေလးနဲ႔ အဆံုးသတ္ပါရေစ။ ဒီတရားေလးဟာ လူတိုင္းနွီးပါး သိၾကေပမယ့္ လူတို္င္းနီးပါး လိုက္နာက်င့္ၾကံဖို႔ ပ်က္ကြက္ေနၾကတဲ့ တရားေလးပါ။ အားလံုးပဲ ဖတ္ရႈဆင္ျခင္ၿပီး လိုက္နာက်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစ။
(၁) မေကာင္းမႈေရွာင္
(၂) ေကာင္းမႈေဆာင္
(၃) ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား။
ေပါက္ပါတယ္ေနာ္ မိတ္ေဆြတို႔။ အားလံုးပဲ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ျမဲျမံေသာ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျပည့္စံုႏို္င္ၾကပါေစဗ်ာ။
ေလးစားထိုက္သူမ်ားကို ေလးစားလ်က္
အျဖဴေရာင္ေမတၱာမ်ားျဖင့္
ဖိုးသား
24.12.2008, Wed:, 09:26:55 pm
ကၽြန္ေတာ္ ဒီအေၾကာင္းကို မေရးမီ အရင္ဆံုး ဒိုင္ယာရီ ဆိုတာေလးကို နည္းနည္းေလာက္ ေျပာၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးတာေပါ့ဗ်ာ။ မိတ္ေဆြတို႔ ဒိုင္ယာရီဆိုတာကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ေလာက္မွာပါ။ ဒီအထဲမွာမွ ဒိုင္ယာရီကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အခ်ိန္ေပးၿပီး ေရးေနတဲ့သူေတြ ရွိၾကသလို တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အခ်ိန္မရလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒိုင္ယာရီ ေရးရတာကို စိတ္မ၀င္စားလို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မေရးၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိၾကမွာပါ။ ၀န္ခံလိုက္ဦးမယ္ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒိုင္ယာရီေရးေလ့မရွိဘူး။ စိတ္မ၀င္စားလို႔။ ေနာက္ၿပီး စာေရးရတာပ်င္းတာလည္း ပါတယ္။ တခါတေလက်ေတာ့လည္း အခ်ိန္မေပးခ်င္ဘူး။
စာေရးရတာပ်င္းတယ္ဆိုလို႔ ခုေကာဘာလို႔ စာေတြေရးေနလဲလို႔ေတာ့ အဒြန္႔မတက္ၾကပါနဲ႔ဦးေနာ္။ ဒါကစာေရးတာမဟုတ္ဘူး။ စာရိုက္တာ ဟဲ ဟဲ။ ထားပါဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ဒိုင္ယာရီေရးတဲ့ သူမ်ားကိုေမးပါရေစဦး။ ဒိုင္ယာရီေရးဖို႔ ဘာေတြ လိုအပ္သလဲလို႔။ ကၽြန္ေတာ္ ဘုကလန္႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေလးကလည္း ဒီေနရာမွာ လိုအပ္လို႔ပါ။ အားလံုးသိၿပီးသားေတြပါပဲ။ ေရးဖို႔ ခဲတံ၊ ေဘာလ္ပင္ ဒါမွမဟုတ္ ေရးလို႔ အဆင္ေျပႏို္င္မယ့္ အရာတစ္ခုခုနဲ႔ ေရးစရာ စာအုပ္ေတာ့ လိုမွာေပါ့။
ေနာက္တစ္ခုက ဒိုင္ယာရီေရးရင္ အဲဒီ့ေန႔က ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို တကူးတကေရးတဲ့သူမ်ားရွိမလားလို႔။ မရွိေလာက္ပါဘူးေနာ္။ ဘယ္သူမွေတာ့ မဟုတ္တာေတြကို ေရးပါ့မလဲ။ ေတာ္ၾကာ ကိုယ္က အဲဒီေန႔ကလူသတ္ခဲ့တာကို ဒိုင္ယာရီထဲ ထည့္ေရးလိုက္ရင္ ကံမေကာင္းလို႔ကေတာ့ ေထာင္နန္းစံကိန္း ေရာက္သြားႏိုင္တာကိုး။ ေနာက္ၿပီး ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္လုပ္ရပ္ေတြကိုလည္း ဘယ္သူမွေတာ့ ေရးလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ပါဘူး။ ေကာင္းတာေတြပဲ အေရးမ်ားၾကမွာပါ။
ဒီေနရာမွာ ဆရာေတာ္ ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ) ျမြက္ၾကားခဲ့တာေလး နည္းနည္းေျပာၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဒိုင္ယာရီေရးရင္ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈကို ယွဥ္ၿပီးေရးပါတယ္တဲ့။ ဒါမွ အဲဒီ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ႏွစ္ခုကို ႏိႈင္းယွဥ္ သံုးသပ္ၿပီး ကုသိုလ္ကို တိုးပြားေအာင္လုပ္ႏိုင္သလို၊ အကုသိုလ္ကိုလည္း ေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္တဲ့။ ဟုတ္မဟုတ္ကိုေတာ့ စဥ္းစားစရာလုိမယ္ မထင္ပါဘူးေနာ္။ ေန႔စဥ္ေရးဖို႔နဲ႔ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းဖို႔႔ပဲ လိုပါတယ္။
ဟုတ္ၿပီ၊ ဒိုင္ယာရီ ဆိုတာေလးက သိၿပီးသားဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ဆင့္ ထပ္စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။
အဇၥ်တၱ … ဒီအဓိပၸါယ္ေလးက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ေနာ္.. ကိုယ့္ရဲ႕ အတြင္းပိုင္း စိတ္သႏၱာန္ ကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒါေလးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ပါဠိစကားလံုးေလး ရွိေသးတယ္ဗ်။ ဗဟိဒၶ တဲ့။ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုမွေတာ့ ဗဟိဒၶ က အျပင္ပိုင္းေပါ့ ေနာ..။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေပးထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးကို ျပန္သြားလုိုက္ၾကမယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** က အဓိပၸါယ္ နားလည္ေအာင္ အရင္ရွင္းေနတာနဲ႔ ခုမွပဲ အႏွစ္သာရပိုင္းကို စရေတာ့မယ္။ ဟုတ္ကဲ့ ဒိုင္ယာရီ ေရးမယ္ဆိုေတာ့ အဓိကက အခ်ိန္ေတာ့ လိုမွာေပါ့ေနာ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေရးမလဲေပါ့။ ဆရာေတာ္ေဟာသြားတာေတာ့ ညအိပ္ရာ၀င္္ခ်ိန္မွာ ေရးပါတဲ့။ ဒါကေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ေနာ။ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္ ကုိယ္က မတတ္ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္လည္း မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကႏိုးတဲ့ အခါျဖစ္ျဖစ္ ၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ ေရြးလို႔ရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ဒါက ေရးရမယ့္အခ်ိန္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ေျပာတာပါ။
ဒါေတာ့ဟုတ္သြားၿပီ၊ အိပ္ရာ၀င္ရင္ေရးရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေျပာေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ႏိုင္သြားမလားပဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အိပ္ရာထဲမွာ တင္ေရးစရာစားပြဲ ဒါမွမဟုတ္ တင္ေရးစရာတစ္ခုခု အဲဒီ ႏွစ္ခုထဲက ဘာတစ္ခုမွမွ မရွိပဲေလ။ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရးမွာက ဒိုင္ယာရီ။ အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီေလ။ အတြင္းမွာေရးမွာ၊ အျပင္ပိုင္း ဗဟိဒၶ မွာ ေရးမွာမွမဟုတ္ဘဲ။ တင္ေရးစရာ အျပင္ပိုင္း ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းမွ မလိုတာ။
ဒီေတာ့ကာ ေရးတာေတာ့ဟုတ္ပါၿပီ။ အတြင္းဆိုေတာ့ အျပင္မွာလို မွတ္စရာစာအုပ္နဲ႔ ေရးစရာ ခဲတံ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဘာလ္ပင္ အဲဒါေတြအတြက္ ဘယ္လိုစီစဥ္ထားလဲလို႔ ေမးဖို႔လုိမလာျပန္ဘူးလားဗ်ာ။ သိပ္ကို လိုတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆရာေတာ္က ေရးစရာစာရြက္အေနနဲ႔ေတာ့ ***မိမိရဲႏွလံုးသား*** ကို စာေပလႊာအျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတဲ့။ အဲ ေရးစရာအေနနဲ႔ကေတာ့ ***သတိ*** ဆိုတဲ့ ကေလာင္တံကို သံုးရပါ့မယ္တဲ့။
ေနာက္ ဘာကိုေရးမလဲ။
ဒီေနရာမွာေတာ့ တရားသေဘာဆန္ဆန္ပဲ ေရးလိုက္ရေအာင္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဆရာေတာ္ေဟာခဲ့တာလည္း တရားသေဘာသက္သက္မို႔လို႔ပါ။ ဘာကိုေရးမလဲဆိုေတာ့ ဒိုင္ယာရီပဲေလ။ ကုိယ္တစ္ေန႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးေတြ ေရးရမွာေပါ့ ေနာ။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြထဲကမွ ကုိယ္ဒီေန႔ ဘာေကာင္းတာေတြ လုပ္ခဲ့သလဲ၊ ေနာက္ၿပီး မေကာင္းတာေတြေကာ ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ ဒါေတြကို ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္မွာ နဖူးေပၚ လက္ကေလးတင္ၿပီး အရင္္္ဆံုးစဥ္းစားရပါမယ္။ ေအာ္ ငါေတာ့ဒီေန႔ ဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ျဖင့္ ဆဲလိုက္မိတယ္။ ငါကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔လို႔ အရက္ေလးေတာ့ ႏွစ္ခြက္ေလာက္ ေမာ့လိုက္မိတယ္။ ငါကေတာ့ ေစ်းေရာင္းတာ ဟိုေကာင္မကုိေတာ့ ၾကည့္မရတာနဲ႔ အေလးခိုးလိုက္မိတယ္။ ငါကေတာ စပယ္ယာလုပ္ေနၿပီး ခရီးသည္ေတြကို ေကာင္းေကာင္း မဆက္ဆံဘဲ ေအာ္လိုက္မိတယ္။ ေအာ္ ငါကေတာ့ ဒရုိင္ဘာလုပ္ေနၿပီး ငါ့ဆရာကားထဲက ဓါတ္ဆီေတြ ခိုးေရာင္းလိုက္မိပါလား။ ငါကေတာ့ ဟိုေကာင္မေလးကို စိတ္နဲ႔ျပစ္မွားလိုက္မိတယ္။ ေအာ္ ငါကေတာ့ အေမ့ကုိ မုန္႔ဖိုးမေပးတာနဲ႔ပဲ စိတ္ခုၿပီး ျပန္ေျပာလုိက္မိတယ္။ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ ဒါကေတာ့ သိပ္မေကာင္းတဲ့အရာေလးေတြပါ။ ဒါေတြကို နဖူးေပၚလက္တင္စဥ္းစားရင္း ေနာက္မျဖစ္ေအာင္ ငါထိန္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ဆင္ျခင္ရပါမယ္။ ႏွလံုးသားေပလႊာေပၚမွာ ေရးရင္းဆင္ျခင္ရမွာေနာ္။ ေတာ္ၾကာ ဖတ္ေနရင္း ေခါင္းစဥ္ေမ့သြားမွာ စိုးလို႔ပါ။
ေနာက္ၿပီး ေကာင္းမေယာင္ေယာင္နဲ႔ မေကာင္းတဲ့အရာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ ေန႔တိုင္းေတာ့ ငါဘုရားရွိခိုးၿပီး ဒီေန႔ေတာ့ ဘုရားမရွိခိုးလိုက္မိဘူး။ ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရ အလုပ္ေတြမ်ားတာနဲ႔ မကပ္လိုက္မိဘူး။ ျဖစ္ပ်က္ေလး နာရီ၀က္ေလာက္ မွတ္ေနက်ဟာ ဒီေန႔ေတာ့ စာေမးပြဲေျဖရမွာမို႔လို႔ မမွတ္လိုက္မိဘူး။ သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာပို႔ေနက်ဟာ ဒီေန႔မနက္ေတာ့ မပို႔လိုက္မိဘူး။ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ ဒါေလးေတြလည္း ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းၿပီး ေနာင္ကို မျပတ္လုပ္ႏို္င္ေအာင္ သတိေလးထားရပါမယ္။ ေအာ္ ငါဘုရားမွမေမ့ဘဲ။ ဒီအလုပ္ေတြေမ့လည္း ျပႆနာမရွိပါဘူးေလ လို႔ေတာ့ အေတြးမ၀င္သင့္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ ေကာင္းမေယာင္ေယာင္ဆိုတာ ဒါကိုေျပာတာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘုရားေတာ့မေမ့ဘူးဆိုၿပီး ေျဖသိမ့္ေနမွာစိုးလို႔။ ဟုတ္ကဲ့ ထပ္ဆက္လိုက္ရေအာင္။
အကုသိုလ္ေတြကို ဆင္ျခင္ၿပီးရင္ ကုိယ္တစ္ေန႔တာ ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြကိုလည္း ျပန္လည္ဆင္ျခင္ရပါမယ္။ ငါေတာ့ အလွဴခံလာလို႔ သဒၶါတရားထက္ထက္နဲ႔ မနက္က လွဴလိုက္ပါလား။ အိမ္ကိုၾကြေနက် ဦးဇင္းေလးကို ငါမေန႔က ၀ယ္လာတဲ့ ပန္းသီးေလး လွဴလိုက္မိပါလား။ ငါ့ကို လာၿပီး မေကာင္းေျပာတဲ့သူကို ငါေမတၱာစိတ္နဲ႔ ဒီေန႔ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ခဲ့ပါလား။ ငါဒီေန႔ေတာ့ျဖင့္ ငါးပါးသီလ လံုေအာင္ထိန္းႏို္င္ခဲ့ပါလား။ ငါ ဘုရားမွာ ငွက္ကေလးေတြကို အစာေကၽြးခဲ့ပါလား။ ငါအေမ့ကိုေတာ့ျဖင့္ တရားနာႏို္င္ေအာင္ တရားေခြေလး ၀ယ္ေပးခဲ့ပါလား။ သီလရွင္ေလးေတြကိုေတာ့ျဖင့္ ဆြမ္းဆန္စိမ္း ေလာင္းလွဴခဲ့ပါလား။ စသျဖင့္လည္း ကုိ္ယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြကိုလည္း ျပန္လည္ႏွလံုးသြင္းၿပီး ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ဒီ့ထက္တိုးၿပီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ ဆင္ျခင္ရပါမယ္။
ဟုတ္ကဲ့ ဒီေလာက္ဆုိ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** ကုိေရးနည္းလည္းသိ၊ ေရးလည္းေရးတတ္ ေလာက္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ တစ္ခုသတိထားရမွာက ေန႔စဥ္မွန္မွန္ေရးဖို႔ပါပဲ။ ဒါမွေန႔တိုင္း ဆင္ျခင္ျဖစ္ၿပီး ေကာင္းမႈေတြပဲ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ တိုးပြားလာေတာ့မေပါ့။ **ေကာင္းမႈျမတ္ႏိုး၊ ေကာင္းေအာင္ၾကိဳး၍၊ ေကာင္းက်ိဳးကိုယ္၌ တည္ေစမင္း** ဆိုသလိုေပါ့ဗ်ာ။ အဲလိုျဖစ္ေအာင္ ေန႔စဥ္မွန္မွန္ ၾကိဳးစားေရးသား အားထုတ္ေစခ်င္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု မွတ္သားသင့္တာက ဒီ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** ကိုေရးသားရာမွာ ဥေပေဒစည္းမ်ဥ္း (၄)
ရပ္ကို လိုက္နာဖို႔ေတာ့ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါက ဘာေတြလည္းဆိုေတာ့ ----
(၁) ျဖစ္ေပၚ ဖူးခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ တရားမ်ားကို ေနာက္ မျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား အားထုတ္ရျခင္း။
(၂) မျဖစ္ေပၚ ေသးေသာ အကုသိုလ္ တရားမ်ားကို မျဖစ္ရေအာင္ တားျမစ္ျခင္း။
(၃) မျဖစ္ဖူးေသးေသာ၊ မလုပ္ဖူးေသးေသာ ကုသိုလ္ တရားမ်ားကို ၾကိဳးစား အားထုတ္ျခင္း။
(၄) ျပဳခဲ့ၿပီးေသာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈမ်ားကို တိုးပြားေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း။
ဆိုတဲ့ ဥပေဒ (၄) ရပ္ပါ။
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ **အဇၥ်တၱ ဒိုင္ယာရီ** ကို အျပံဳးမပ်က္ အဆံုးသတ္ပါေတာ့မယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေလးနဲ႔ အဆံုးသတ္ပါရေစ။ ဒီတရားေလးဟာ လူတိုင္းနွီးပါး သိၾကေပမယ့္ လူတို္င္းနီးပါး လိုက္နာက်င့္ၾကံဖို႔ ပ်က္ကြက္ေနၾကတဲ့ တရားေလးပါ။ အားလံုးပဲ ဖတ္ရႈဆင္ျခင္ၿပီး လိုက္နာက်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစ။
(၁) မေကာင္းမႈေရွာင္
(၂) ေကာင္းမႈေဆာင္
(၃) ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား။
ေပါက္ပါတယ္ေနာ္ မိတ္ေဆြတို႔။ အားလံုးပဲ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ျမဲျမံေသာ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျပည့္စံုႏို္င္ၾကပါေစဗ်ာ။
ေလးစားထိုက္သူမ်ားကို ေလးစားလ်က္
အျဖဴေရာင္ေမတၱာမ်ားျဖင့္
ဖိုးသား
24.12.2008, Wed:, 09:26:55 pm
December 24, 2008 at 12:38 PM
ညီေရ ဖတ္ျပီး မွတ္သားသြားပါတယ္ ။ လက္ေတြ႕က်င့္သံုးဖို႕ၾကိဳးစားၾကည့္ပါမယ္ ။ ညီေလးက ပီစီကတုန္းနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ မတူေတာ့ဘူး ။ ေတာ္ေတာ္ ေျပာင္းလည္းသြားတယ္ေနာ္ ။