4:14 AM M: *ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာနဲ႔ ေအာ္တို ဒိေ႒ ဒိ႒ မတၱံ ကသူ႔အလိုလို ျဖစ္ၿပီးသား အစ္ကို*
4:15 AM သာဓု ဖိုးသားေရ

me: အစ္ကိုေရ..

M: သာဓုသာဓု
ဟုတ္တယ္ ညီေရ

me: ညီ့ကို သြန္သင္ေပးပါဦး

4:16 AM M: အနိစၥ အစစ္ ကို ျမင္ တာနဲ႕ ျမင္ရင္္ ျမင္ကာမတၳ က တန္းျဖစ္ ေတာ့တာပဲ
4:17 AM ဒါေပမယ့္နွလံုး သြင္းေနမွေနာ္

ႏွလံုး မသြင္းဘဲ သတိလြတ္ေနရင္ မျဖစ္ျပန္ဘူးဗ်

me: ညီေျဖတာဟုတ္လားအစ္ကို.. ညီလည္း အဲလိုခံစားၿပီးေျဖလိုက္တာ

4:18 AM M: ဒီလိုကို ျဖစ္သြားတာ

me: ဟုတ္ အစ္ကို
ညီအစ္ကိုရဲ႕ သံေယာဇဥ္မွာ ကြန္မန္႔ေပးထားတယ္အစ္ကို

________________________________________ 6 minutes
4:25 AM M: ညီေလး ဖိုးသားေရ အစ္ကို ဖတ္ျပီးပါျပီ။ ညီေလးလည္း ငါ့ညီအရင္းပါကြာ တကယ္ အနိစၥ အစစ္ကို ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔လာတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕အားထုတ္မႈတိုင္းဟာ ၊ ကံတိုင္းဟာ ပါရမီ လမ္းေၾကာင္းကို တိုက္တြန္း ႏႈိးေဆာ္မႈ မပါဘဲ (ပေယာဂမပါဘဲ) ေရာက္သြားလိမ့္မယ္ တကယ္တရား ကို သိလာတဲ့အခါ ေလာကကိုလည္း ေက်းဇူးတင္တတ္လာမယ္
ဒီေတာ့ ဒီအားထုတ္မႈ အားလံုးဟာ ေလာကအတြက္ ဦးတည္လာတာသည္
4:26 AM နိယာမ မို႔ မဆန္း ဘူးေနာ္

me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို

ဖိုးသားဖတ္ၿပီးဆင္ျခင္ေနပါတယ္

M: တကယ္ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဓၼကိန္းရင္ ေလာကကို ခ်စ္တတ္ပါျပီဗ်ာ
4:27 AM me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို

M: ေသခ်ာစဥ္း စားေနာ္ ဖိုးသား
4:28 AM တရား ကိန္းတဲ့နလုံသားမွာ
ေက်းဇူးသိတဲ့စိတ္ တကယ္ရွိလာတယ္

me: ဖိုးသားဒီထက္ ပိုၿပီးေလာကကိုခ်စ္တတ္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ့မယ္

4:29 AM M: ခ်မ္းသာ စစ္ကိုေတြ႔တာကိုး
ဥပမာေလးေျပာမယ္

me: ဟုတ္ကဲ့

M: ဖိုးသားက
တစ္ခုခုကို အသဲသန္ လိုခ်င္ေနတယ္

me: ဟုတ္ကဲ့

M: မရွိမျဖစ္ေပါ့ေနာ္
4:30 AM ရွာလို႔လည္းမေတြ႔ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ
တစ္ေယာက္ေယာက္က အကူညီေပးရင္ ဖိုးသား ဘယ္လိုခံစားရမလဲ

4:31 AM me: ဟာ အစ္ကိုရာေဖာ္မျပတတ္ေအာင္ေပါ့.. အစ္ကိုဆိုလိုတာဖိုးသားသေဘာေပါက္တယ္။

M: ဟုတ္

4:32 AM me: ဖိုးသား ေက်းဇူးသိတတ္တယ္လို႔ ေျပာမလို႔လား

M: စိတ္ထဲခ်မ္းသာ သြားတယ္ေပါ့ေနာ္

me: ဟုတ္

M: ဟုတ္ျပီ ဖိုးသားေရ
ဒီထက္မက ခ်မ္းသာတဲ့ခ်မ္း သာက
4:33 AM တကယ့္တရားကို ေတြ႔တဲ့ေန႔ပဲ
ဒီေတာ့
me: ဖိုးသား ကို၀င္းျမင့္အေပၚ သိတတ္ပါတယ္အစ္ကို။ ဒါတင္မက ေက်းဇူးရွိဖူးတဲ့ လူတိုင္းအေပၚကိုေကာ သိပါတယ္
4:34 AM အစ္ကိုလည္းခုဆိုဖိုးသားကိုသြန္သင္ေနတာပဲေလ။

M: ကိုယ့္ကို တရားေတြ႔ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ သက္ရွိ သက္မဲ့ အရာအားလံုး ဟာ ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္ ေတြျဖစ္လာေတာ့
ဒီေလာကအတြက္ အနစ္နာခံဖို႔ ခက္ဦးမလား

me: ဖိုးသား ေက်းဇူးးမေမ့ပါဘူး၊ အေက်ဆပ္ႏိုင္ေအာင္ပဲ ၾကိဳးစားေနပါတယ္၊
လံုး၀ မခက္ဘူးအစ္ကို။

4:35 AM M: စဥ္းစားေနာ္

me: ဖိုးသား အနစ္နာခံႏိုင္တယ္။

M: ခုနကအကူညီေပးတဲ့ သူကို
ဖိုး သားေက်းဇူး တင္တာသည္

me: ဟုတ္ကဲ့

M: သူမ်ား တိုက္တြန္းလို႔လား
အလိုလိုျဖစ္တာလား

4:36 AM me: ဘယ္ကလာ အလိုလိုျဖစ္ရမွာလဲအစ္ကုိ.. ဖိုးသားစိတ္ထဲကကို တဖြားဖြားေပၚလာတာေပါ့ အစ္ကိုရ
4:37 AM ျမတ္စြဘုရားရွင္အပါအ၀င္
ေက်းဇူးရွိတဲ့သူတိုင္းကုိ
ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ေက်းဇူးတင္တာ
ဘယ္သူ႕တိုက္တြန္းခ်က္မွမပါဘူး


M: ဟုတ္ၿပီဒီလိုဆို ဖိုးသားကို အစ္ကိုဦးဆံုး ေျပာခဲ့တာေလးကို ျပန္စဥ္းစား

4:38 AM me: ဟုတ္ကဲ့

M: ဒီ ခ်မ္းသာကို ေတြ႔ရဖို႔က
အမွီမရွိဘဲ ရပါ့မလား
4:40 AM me: မရဘူးအစ္ကုိ။ အမွီလိုကိုလိုတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာင္ အမွီေၾကာင့္
ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္တာဆုိေတာ့ ဖိုးသားတုိ႔အတြက္ေတာ့ ဆိုဖြယ္မရွိေတာ့ပါဘူးအစ္ကို

M: ဒီေတာ့ မွီရာတည္ရာ အားလံုးဟာ ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္ ေတြျဖစ္မလာဘူးလား

me: ဟုတ္ျဖစ္လာတယ္အစ္ကို

4:41 AM M: ေနာက္ဆံုး ကိုယ္စားေနတဲ့ ထမင္းကအစ ပါတယ္ေနာ္

me: ဟုတ္ကဲ့

M: ဒီအာဟာရဆိုတာမရွိဘဲ ဖိုးသား ရပ္တည္ေနနိင္မလား

me: မေနႏိုင္ဘူးအစ္ကို။

4:42 AM M: ဒီေတာ့ ေက်းဇူးကင္းတာ ေလာကမွာ ရွိေသးလား

me: ဒါေၾကာင့္ တရားတစ္ပါးကို အာဟာရ လို႔ဆိုတာေပါ့ေနာ္အစ္ကို
မရွိေတာ့ဘူး

M: ဟုတ္တယ္ေလ
ဒီေတာ့ အားလံုးဟာ ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္ ေပါ့ေနာ္

4:43 AM me: ဟုတ္ကဲ့

M: လူယုတ္မာေကာ ေက်းဇူးရွင္ပဲလား

me: အစ္ကိုေျပာျပေတာ့မွပဲ
သူလည္းခံယူတတ္ရင္ ေက်းဇူးရွင္ေပါ့အစ္ကိုရာ

M: ရဲရဲေျပာေနာ္ ဖိုးသား
4:44 AM ဘယ္လို ခံယူမလဲ
အားမနာနဲ႔ေနာ္ ညီေလး


4:45 AM me: ကိုယ့္ကို သူ႔လိုမမိုက္ဖို႔ ဆိုဆံုးမေနတဲ့သေဘာယူၿပီး ေက်းဇူးတင္ရမွာေပါ့
ဟုတ္လားမသိဘူး
M: ဒါေပါ့ သိပ္ေတာ္တဲ့ညီေလး

me: ဟုတ္ကဲ့
4:46 AM ညီမ်က္ရည္ေတြ ထပ္၀ိုင္းရၿပန္ၿပီ။ ၀မ္းသာလို႔

M: လူယုတ္မွာက အစ္ကိုတို႕ကို

me: ဟုတ္

M: သူလိုမလုပ္ဖို႔ တရားျပေနတဲ့ ဆရာ

me: ဟုတ္ကဲ့

4:47 AM M: သူေတာ္ေကာင္းကသူ႔လို က်င့္ဖို႔ တရားျပေနတဲ့ဆရာ
ဟုတ္လား

me: ဟုတ္ကဲ့

M: ဒါဆို ေက်းဇူးမတင္ရဘူးလား

me: တင္ရတာေပါ့အစ္ကုိ
4:48 AM အစ္ကုိခုမွညီ့ကို ဒီလိုသြန္သင္ေတာ့တယ္

M: ေအးသစၥာသိလာရင္

me: ဟုတ္

4:49 AM M: ေလာကမွာ ေက်းဇူး ကန္းစရာမရွိေတာ့ ဘူးဗ်ာ…ေနာ

me: ဟုတ္ကဲ့ညီဒီစကားေလးကို အျမဲမွတ္ထားပါ့မယ္အစ္ကို

M: အစ္ကိုသိသေလာက္ ေလးေျပာလိုက္တာပါဗ်ာ

4:50 AM me: အစ္ကို တအားေတာ္ပါတယ္အစ္ကိုရာ

M: ဖိုးသား မေျမွာက္ နဲ႔ေလ
လာခဲ့ လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္သြားမယ္
me: ဖိုးသားတိုက္မွာေပါ့း ဖိုးသားက ခ်ိဳစိမ့္ေနာ္။ မိဘနဲ႔ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ခုလို ဖိုးသားတို႔ကို ဆုိဆံုးမဖို႔က လုိကိုလိုေနတာေလ

M: 4:51 AM တရားထိုင္ပါအခက္ ေတြ႔ရင္ေျပာပါ

me: ဟုတ္ကဲ့

4:52 AM M: ဖိုး သားေရ… အစ္ကို တကယ္ေနခဲ့တာ လူ႕ေလာ ကထက္

me: ဟုတ္

M: ေက်ာင္းနဲ႔ စာသင္ခန္းနဲ႔
သစ္ပင္ေအာက္မွာ ပိုမ်ားပါတယ္ကြာ

4:53 AM me: ဒါသည္ပင္ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုပါပဲအစ္ကို

M: ဒိေတာ့ဖိုးသား ေမးပါ

me: ဟုတ္

M: ဒီေန႔ ကစျပီး
အစ္ ကိုေျဖ ေပး မယ္
မသိရင္ မသိဘူးေပါ့ ေနာ္
4:54 AM ငါနား လည္သေလာက္ ေလးေပါ့ေနာ္

me: ဖိုးသားဘာေမးရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး ။ ဖိုးသားေရးသလိုမ်ား ကိုယ့္ေမးခြန္းေတြကို ကိုယ္တိုင္ေျဖလို႔ရေနၿပီထင္တယ္

4:55 AM M: ဒါေပါ့
ကကိုယ့္ အေျဖကို ကိုယ္ရွာရမွာေပါ့ဗ်

4:56 AM me: ဟုတ္တယ္အစ္ကုိ။ ဖိုးသား ကိုအဲလို ျဖစ္ေအာင္ ကို၀င္းျမင့္သင္ေပးသြားတာ။ အဲလုိေမးခြန္းေတြေျဖတတ္ေအာင္ေလ

M: အစ္ကို အျပင္ခဏထြက္မယ္ဖိုး သားေရ
ေနာ္

me: ဟုတ္ကဲ့အစ္ကုိ
လုပ္ပါ

M: ကို၀င္းျမင့္ၾကီးလည္း ေျပာေပးပါဗ်ာ

4:57 AM me: ဟုတ္

M: ၀မ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚပါတယ္လို႕ေနာ္
ျပန္လာမယ္ေနာ္ ညီေလး

me: ဖိုးသားေျပာေပးပါ့မယ္
ဟုတ္ကဲ့

me: ဖိုးသားေစာင့္ေနပါတယ္

________________________________________ 50 minutes
5:48 AM me: ဖိုးသားအိပ္ေတာ့မယ္။ ခုမွအိပ္ရမွာ. အစ္ကို ။ ဒီမွာ ၆ နာရီထိုးေတာ့မယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

10.12.2008, WED:, 08:20:45 pm
pyesoneaung2007@gmail.com