> ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၧာမိ (ဗုဒၶံ - ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ - ကိုးကြယ္ရာဟူ၍၊ ဂစၧာမိ - ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္ပါ၏)
> အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ - မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ
> ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိၿပီးသားေလးပါ။ သို႔ပါေသာ္လည္း ဒီကိုးကြယ္မႈႏွစ္မ်ိဳးကို ပိုင္းျခားသိဖို႔နဲ႔ ဆက္စပ္သိဖို႔ လုိအပ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မသိရင္ ဒြိဟ မ်ားဖြယ္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ေလ။
> ကၽြန္ေတာ္ျမင္တာေလး ထုတ္ေဖာ္လို႔ ဖြင့္ဟပါရေစ။ မွားေနရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပဳျပင္ဆံုးမ သြန္သင္ေပးေစလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ အကယ္၍မ်ား မွန္ေနခဲ့ရင္လည္း လိုက္နာက်င့္ၾကံေပးဖို႔ ေလးေလးစားစား မာန္ကိုခ်လို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။
> ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တယ္။ ေနာက္ မိမိကိုယ္ကို ကိုးကြယ္တယ္ .. ဒါေလးကေတာ့ တစ္ခုခ်င္းစီကို ပိုင္းျခားသိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲ .. ဆက္စပ္သိဖို႔က်ေတာ့…
ပထမဆံုး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြတို႔ ဘာေၾကာင့္ကိုးကြယ္ေနၾကပါသလဲ။ မိရုိးဖလာအရလား၊ ကိုယ္တိုင္ၾကည္ညိဳလို႔လား၊ ဒီေမးခြန္းကိုေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သာ အေျဖရွာၾကည့္လိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရင္တုန္းကေတာ့ မိရုိးဖလာ အဆင့္ပါပဲေလ။ ခုေတာ့လည္း ၾကည္ညိဳမႈသဒၶါေတြပြား သာသနာအတြက္ဆို အသက္ပါ ေပးရဲလာပါၿပီ။ ထားပါေလ၊ ဟုိဒင္းမေရာက္ လိုရင္းေပ်ာက္ေနပါဦးမယ္။ အရင္ကေတာ့ မိရုိးဖလာအရ ကိုးကြယ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆိုခဲ့တယ္ေနာ္။ ခုေတာ့ ဘာေၾကာင့္ၾကည္ညိဳမႈေတြ ပြားမ်ားေနသလဲလို႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အေမးျပန္ထုတ္လို္က္ေတာ့ …
ကၽြန္ေတာ္က တရားျမင္ၿပီးမွ ဘုရားျမင္တယ္လို႔ ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးရွိတယ္။ ဣႆရိယ၊ ဓမၼ အစခ်ီတဲ့ ဘုန္းေတာ္ ေျခာက္သြယ္နဲ႔ျပည့္စံုတယ္။ လကၡဏာေတာ္ၾကီး ၃၂ - ပါး၊ လကၡဏာေတာ္ငယ္ေပါင္း ၈၀ - နဲ႔လည္း ျပည့္၀ကံုလံုတယ္။ ဘယ္သူမွ တုႏႈိင္းမမွီတဲ့ မဟာကရုဏာေတာ္ကိုလည္း ၃၁ - ဘံုသား သတၱ၀ါ ေ၀ေနယ်ေတြအေပၚမွာ ထားရွိေတာ္မူလို္က္ေသးတယ္ ေနာက္ၿပီး ဘ၀အဆက္ဆက္ စြန္႔ၾကဲခဲ့တာေတြကလည္း ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ မလုပ္ႏိုင္တာေတြ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္တာေတြ.. စသျဖင့္ ဒါေလးေတြကို တေျဖးေျဖးသိလာရေတာ့ တအားကို ၾကည္ညိဳမိေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ပံုေတာ္ကို အာရံုမျပဳဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အာရံုျပဳၿပီးေတာ့လည္း ကိုးကြယ္မိေတာ့တာေပါ့။ ဒါေလးက ဘုရားရွင္ကို ကိုးကြယ္တဲ့အပိုင္း။
> ေနာက္ မိမိကို္ယ္ကို ကိုးကြယ္မယ္။ ေမးခ်င္လည္း ေမးၾကမေပါ့ေလ။ မိမိကိုယ္ခႏၶာၾကီးမွာ ဘာမ်ား ကိုးကြယ္စရာ ရွိသလဲလို႔၊ ဟုတ္ပါတယ္ စက္ဆုတ္ရြံရွာဖြယ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီးဟာ ကုိးကြယ္ဖြယ္မထို္က္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မိမိကိုယ္သာ ကုိးကြယ္ရာလို႔ဆိုရာမွာ ကိုးကြယ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးေလးက နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းက်င့္ၾကံရာမွာ သူတစ္ပါးကို အားမကိုးဘဲ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အားကိုးၿပီး က်င့္ၾကံရမယ္လို႔ ဆိုလိုရင္းပါ။ ဘာလုိ႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္လို႔ပါပဲ။ နည္းေပးညႊန္ျပ ဆိုဆံုးမမႈအရာမွာ တုႏႈိုင္းမမွီတဲ့ ဆရာတစ္ဆူသာလွ်င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ အျခားဘာသာေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာသာရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြကို ျမတ္စြာဘုရား ဆိုဆံုးမခဲ့တဲ့ သေဘာတရား အဆံုးအမေတြဟာ ယေန႔အခ်ိန္အထိ ျခြင္းခ်က္မရွိ အသံုးခ်တတ္သူအဖို႔ အသံုးက်သလို၊ ဆိုဆံုးမခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ data ေတြဟာလည္း
**no need to change, no need to modify, no need to add, no need to omit.**
ပါ။ ဘယ္လုိသေဘာေလးလဲဆိုရင္ ဥပမာ - သစၥာေလးပါးကို .. မ်ားတယ္ကြာ သံုးပါးပဲထားလို္က္၊ တစ္ပါးျဖဳတ္မယ္ .. ဒါမွမဟုတ္ တစ္ပါးထပ္တိုးမယ္၊ ဒီလိုလုပ္လို႔ မရပါဘူး။
> ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေထရ၀ါဒဟာ
**Freedom, Fairness, Fearless**
ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ၊ ဘာသာတစ္ခုကို ကိုးကြယ္ရာမွာ လြတ္လပ္ရမယ္၊ မွ်တရမယ္၊ ေၾကာက္လန္႔မႈကင္းရမယ္၊ ဒီလိုမွ ဒီဘာသာဟာ ကုိးကြယ္ထိုက္ပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ အက်ယ္မခ်ဲ႕ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ နားလည္ေလာက္မွာပါ။
> ေနာက္တစ္ခ်က္က
** Buddism is not dogmatic. ** ေထရ၀ါဒသည္ တရားေသ၀ါဒမဟုတ္၊
**၀ိဘဇၨ၀ါဒ - ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္တဲ့ ၀ါဒ**
ပါတဲ့ေလ။ ၾကိဳက္တာနဲ႔ ေ၀ဖန္၊ ၾကိဳက္သလိုေ၀ဖန္ အေ၀ဖန္ခံႏို္င္တဲ့ ၀ါဒပါပဲ။ သိပၸံနည္းနဲ႔ ေ၀ဖန္မလား၊ ဖေလာ္ပိုင္းနဲ႔ ပဲၾကည့္ဦးမလား၊ ၾကိဳက္သလိုေ၀ဖန္ ေ၀ဖန္လို႔ရပါတယ္တဲ့။
> ေနာက္တစ္ခုက သူမ်ားဘာသာေတြလို ဒါကိုလုပ္ မလုပ္ရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္မယ္ ညာျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး အဲလိုျဖစ္မွာကို ေၾကာက္လို႔ ကုိးကြယ္ရတဲ့ ၀ါဒမဟုတ္ပါဘူး။
** ဧဟိပႆိေကာ ေလ၊ Come and See! not come and believe **
ပါပဲ။ လာၿပီးရႈၾကည့္ မၾကိဳက္ရင္မလုပ္နဲ႔။ ဒါကိုမလုပ္လို႔လည္း ဘာအျပစ္မွ ဘုရားရွင္က မယူပါဘူး။ ဥပမာဗ်ာ .. ဘုရားရွင္ကို ဆြမ္းေတာ္ကပ္တယ္ေပါ့။ တစ္ရက္ပ်က္သြားတယ္ အလုပ္ရႈပ္တာနဲ႔ပဲ။ ဒါကို ဘုရားရွင္က အျပစ္ယူသလား မယူဘူးေနာ္။ ကုိယ့္ကုိယ္၌က ကုသိုလ္မရတာေလာက္ပဲ၊ က်န္တာ ဘာမွ အေၾကာက္တရားနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ထားတာမရွိပါဘူး။
> ေထရ၀ါဒနဲ႔ ပတ္သတ္တာေလးေတြ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီေလာက္ေလး သိတာနဲ႔တင္ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ရက်ိဳးနပ္ေနပါၿပီေလ။ ေထရ၀ါဒေနာ္ မဟာယာနနဲ႔လည္း သြားမေရာနဲ႔ဦး။ ေထရ၀ါဒက ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေဒသနာေတြကို လံုး၀ မျပဳမျပင္ မူရင္းအတို္င္း လုိက္နာက်င့္သံုးတဲ့ ၀ါဒ။ မဟာယာနက်ေတာ့ ျပဳျပင္မႈေလးေတြရွိေနတယ္။
> ဒီအေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္လည္း ေၾသာ္ ငါတို႔ဘုရားရွင္ဟာ ဒီလိုျပည့္စံုကံုလံုတဲ့ တရားေဒသနာေတြကို ေဟာၾကားခဲ့ပါလား ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈက ပိုၿပီးခိုင္မာလာရတာေပါ့ဗ်ာ။
> ဟုတ္ၿပီဗ်ာ ဒီလိုကိုးကြယ္မႈခိုင္မာလာမႈနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေနရေတာ့မလား။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီလိုမေနသင့္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို တကယ္ၾကည္ညိဳတယ္၊ ေလးစားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားအဆံုးအမေတြကို လိုက္နာဖို႔လိုပါေသးတယ္။
> ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ **ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၧာမိနဲ႔ အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ** ကို ပုိင္းျခားသိ၊ ဆက္စပ္သိလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေျပာလက္စနဲ႔ ဆက္ေျပာပါရေစဦးဗ်ာ။ ဘုရားအဆံုုးအမေတြကို ဘယ္လိုလိုက္နာမလဲ…၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဒီလိုေလး သိထားသဗ်။
*အစ၏ေကာင္းျခင္း သီလ
*အလယ္၏ေကာင္းျခင္း မဂၢင္
*အဆံုး၏ေကာင္းျခင္း နိဗၺာန္ တဲ့ေလ
အတုိခ်ံဳးမွတ္ေပါ့။
> ဒါနဲ႔ သီလဆိုလို႔ ဒါန၊ သီလနဲ႔ ဘာ၀နာမွာ သီလကအေရးၾကီးတယ္လို႔ဆိုတယ္ဗ်။ အကုန္လံုးေတာ့ အေရးၾကီးတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒါနနဲ႔ ဘာ၀နာက သူတို႔ကို မလုပ္ရင္ မက်င့္ရင္ အျပစ္မျဖစ္ဘူးခင္ဗ်၊ သီလက်ေတာ့ မလိုက္နာရင္ အျပစ္ပဲေလ။ သူ႔အသက္မသတ္ရ.. ဒါကိုမလိုက္နာဘဲ သတ္ရင္ေတာ့ အျပစ္ပဲ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒါနနဲ႔ ဘာ၀နာက **do** လုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းတာေလ။ သီလကေတာ့ **don’t** မလုပ္ဖို႔ တားျမစ္တာေပါ့။ တိုက္တြန္းတာကို မလုပ္ရင္အျပစ္မရွိ၊ အဲ.. တားျမစ္တာကို လုပ္ရင္ေတာ့ အျပစ္ပါပဲ။
> ၾကားမွာ ေၾကာ္ျငာေတြ၀င္တာနဲ႔ပဲ စာဖတ္သူလည္း မ်က္စိလည္ေနၿပီလားမသိဘူး။ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ သိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေတြ မ်ားသြားလို႔ပါ။ ဒီေစတနာေလးေတြပဲ ကၽြန္ေတာ့္မွ ခ်မ္းသာလို႔ပါ။ နားလည္ေပးၾကပါဗ်ာ။
> ေကာင္းၿပီ၊ အစရဲ႕ေကာင္းျခင္း သီလနဲ႔ ျပည့္စံုၿပီးရင္ အလယ္၏ေကာင္းျခင္း မဂၢင္နဲ႔ ျပည့္စံုဖို႔လည္း လိုလာျပန္ပါတယ္။ မဂၢင္က ရွစ္ရပ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားဦး ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွာလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အစြန္းႏွစ္ပါးကိုေဟာပါတယ္ ေနာက္ မဇၥ်ိမ ပဋိပဒါ ကို ဆက္ေဟာတယ္.. အဲဒါၿပီးေတာ့ မဂၢင္ရွစ္ပါး ေနာက္ သစၥာေလးပါး… စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ေလ။
> မဂၢင္ရွစ္ပါးကိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္ အခြင့္သင့္ရင္ အက်ယ္ခ်ဲ႕ေရးသားေပးပါ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးတယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က သိထားတာေလးကို စာရိုက္ ေကာ္ပီလုပ္ၿပီးတင္ေပးမွာပါ။ ဖတ္မွတ္ထားတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြကေန သိသေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။
> အလယ္၏ေကာင္းျခင္းနဲ႔လည္း ျပည့္စံုသြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းက နိဗၺာန္ေပါ့ဗ်ာ။ အေျပာကေတာ့ လြယ္သဗ်။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ က်င့္ၾကံဖို႔က်ေတာ့ အခက္သား။ ဘာလုိ႔လည္း ဆိုေတာ့
**ပါပသၼႎ ရမတိမေနာ - စိတ္သည္ မေကာင္းမႈ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္၏** တဲ့ေလ။ ဒီစိတ္ကိုမွ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ နိဗၺာန္ကေတာ့ ေ၀လာေ၀း။
> ဒါ႔ေၾကာင့္လည္း **ပါပံစိတၱံ နိ၀ါရေယ - မေကာင္းတဲ့စိတ္ကို မျဖစ္ေအာင္ တားဆီးရမယ္** လို႔ ျမတ္ဘုရားက ကရုဏာေရွ႕ထား ျမြက္ၾကားခဲ့တာေပါ့။
> ဟုတ္ပါတယ္ေလ… **ကိုယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီစိတ္ကို ကိုယ္ကမွ မသံုးသပ္ မေစာင့္ေရွာက္ရင္ ဘယ္သူကလာ သံုးသပ္လို႔ ဘယ္သူက ေစာင့္ေရွာက္မွာလဲ** ေစာင့္ေရွာက္ျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ပါလို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ တိုက္တြန္းေျပာၾကားႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
> ေနာက္ၿပီးေတာ့ဗ်ာ ဘုရားရွင္ကိုတကယ္ၾကည္ညိဳတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားအၾကိဳက္ လိုက္လုပ္လိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ ျမတ္ဘုရားဘာၾကိဳက္သလဲ၊ အားလံုးနီးပါး သိၿပီးသားလို႔ထင္ပါတယ္။ ျမတ္ဘုရားက သံသရာလြတ္ေၾကာင္း ၀ိပႆနာ အက်င့္နဲ႔ ပူေဇာ္တာ အၾကိဳက္ဆံုးပါပဲ။ အရွင္ အတၱဒတၳ မေထရ္ကို သာဓကယူေပါ့ဗ်ာ။
ကဲဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္သိတာေလးကို ေရးသားလိုက္ျခင္းပါ။ အားလံုးပဲ ၀ိပႆနာအလုပ္ကို က်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ ႏြားသာသာ ကိေလသာႏြံေတာထဲမွာ ရုန္းေနရတာကို အရသာေတြ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနရင္ေတာ့ ….
အကိုးအကားမ်ား
၁။ အရွင္ေကာသလႅ (ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္) ၏ တရားေတာ္မ်ား
၂။ အရွင္ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္ - အင္းမ) ၏ *ျမင့္ျမတ္သူတို႔ရဲ႕ အလုပ္* စာအုပ္
၃။ အရွင္သာဓိန (ေခတၱ - ဘံုေဘ) ၏ ဆိုဆံုးမမႈမ်ား
၄။ အရွင္နာယကာ လကၤာရ (ေခတၱ - အေမရိက) ၏ သင္ၾကားျပသမႈမ်ား
၅။ အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္ - ေရႊျပည္သာ) ၏ *မဂ္တား ဖိုလ္တား အႏၱရာယ္မ်ား* စာအုပ္
၆။ ကိုနန္းေ၀ ၏ သြန္သင္မႈမ်ား
၇။ ကို၀င္းျမင့္ ၏ ဆံုးမမႈမ်ား
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
01.01.2009, Thu:, 11:56:55 AM
> အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ - မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ
> ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိၿပီးသားေလးပါ။ သို႔ပါေသာ္လည္း ဒီကိုးကြယ္မႈႏွစ္မ်ိဳးကို ပိုင္းျခားသိဖို႔နဲ႔ ဆက္စပ္သိဖို႔ လုိအပ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မသိရင္ ဒြိဟ မ်ားဖြယ္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ေလ။
> ကၽြန္ေတာ္ျမင္တာေလး ထုတ္ေဖာ္လို႔ ဖြင့္ဟပါရေစ။ မွားေနရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပဳျပင္ဆံုးမ သြန္သင္ေပးေစလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ အကယ္၍မ်ား မွန္ေနခဲ့ရင္လည္း လိုက္နာက်င့္ၾကံေပးဖို႔ ေလးေလးစားစား မာန္ကိုခ်လို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။
> ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တယ္။ ေနာက္ မိမိကိုယ္ကို ကိုးကြယ္တယ္ .. ဒါေလးကေတာ့ တစ္ခုခ်င္းစီကို ပိုင္းျခားသိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲ .. ဆက္စပ္သိဖို႔က်ေတာ့…
ပထမဆံုး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြတို႔ ဘာေၾကာင့္ကိုးကြယ္ေနၾကပါသလဲ။ မိရုိးဖလာအရလား၊ ကိုယ္တိုင္ၾကည္ညိဳလို႔လား၊ ဒီေမးခြန္းကိုေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သာ အေျဖရွာၾကည့္လိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရင္တုန္းကေတာ့ မိရုိးဖလာ အဆင့္ပါပဲေလ။ ခုေတာ့လည္း ၾကည္ညိဳမႈသဒၶါေတြပြား သာသနာအတြက္ဆို အသက္ပါ ေပးရဲလာပါၿပီ။ ထားပါေလ၊ ဟုိဒင္းမေရာက္ လိုရင္းေပ်ာက္ေနပါဦးမယ္။ အရင္ကေတာ့ မိရုိးဖလာအရ ကိုးကြယ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆိုခဲ့တယ္ေနာ္။ ခုေတာ့ ဘာေၾကာင့္ၾကည္ညိဳမႈေတြ ပြားမ်ားေနသလဲလို႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အေမးျပန္ထုတ္လို္က္ေတာ့ …
ကၽြန္ေတာ္က တရားျမင္ၿပီးမွ ဘုရားျမင္တယ္လို႔ ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးရွိတယ္။ ဣႆရိယ၊ ဓမၼ အစခ်ီတဲ့ ဘုန္းေတာ္ ေျခာက္သြယ္နဲ႔ျပည့္စံုတယ္။ လကၡဏာေတာ္ၾကီး ၃၂ - ပါး၊ လကၡဏာေတာ္ငယ္ေပါင္း ၈၀ - နဲ႔လည္း ျပည့္၀ကံုလံုတယ္။ ဘယ္သူမွ တုႏႈိင္းမမွီတဲ့ မဟာကရုဏာေတာ္ကိုလည္း ၃၁ - ဘံုသား သတၱ၀ါ ေ၀ေနယ်ေတြအေပၚမွာ ထားရွိေတာ္မူလို္က္ေသးတယ္ ေနာက္ၿပီး ဘ၀အဆက္ဆက္ စြန္႔ၾကဲခဲ့တာေတြကလည္း ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ မလုပ္ႏိုင္တာေတြ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္တာေတြ.. စသျဖင့္ ဒါေလးေတြကို တေျဖးေျဖးသိလာရေတာ့ တအားကို ၾကည္ညိဳမိေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ပံုေတာ္ကို အာရံုမျပဳဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အာရံုျပဳၿပီးေတာ့လည္း ကိုးကြယ္မိေတာ့တာေပါ့။ ဒါေလးက ဘုရားရွင္ကို ကိုးကြယ္တဲ့အပိုင္း။
> ေနာက္ မိမိကို္ယ္ကို ကိုးကြယ္မယ္။ ေမးခ်င္လည္း ေမးၾကမေပါ့ေလ။ မိမိကိုယ္ခႏၶာၾကီးမွာ ဘာမ်ား ကိုးကြယ္စရာ ရွိသလဲလို႔၊ ဟုတ္ပါတယ္ စက္ဆုတ္ရြံရွာဖြယ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီးဟာ ကုိးကြယ္ဖြယ္မထို္က္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မိမိကိုယ္သာ ကုိးကြယ္ရာလို႔ဆိုရာမွာ ကိုးကြယ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးေလးက နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းက်င့္ၾကံရာမွာ သူတစ္ပါးကို အားမကိုးဘဲ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အားကိုးၿပီး က်င့္ၾကံရမယ္လို႔ ဆိုလိုရင္းပါ။ ဘာလုိ႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္လို႔ပါပဲ။ နည္းေပးညႊန္ျပ ဆိုဆံုးမမႈအရာမွာ တုႏႈိုင္းမမွီတဲ့ ဆရာတစ္ဆူသာလွ်င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ အျခားဘာသာေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာသာရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြကို ျမတ္စြာဘုရား ဆိုဆံုးမခဲ့တဲ့ သေဘာတရား အဆံုးအမေတြဟာ ယေန႔အခ်ိန္အထိ ျခြင္းခ်က္မရွိ အသံုးခ်တတ္သူအဖို႔ အသံုးက်သလို၊ ဆိုဆံုးမခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ data ေတြဟာလည္း
**no need to change, no need to modify, no need to add, no need to omit.**
ပါ။ ဘယ္လုိသေဘာေလးလဲဆိုရင္ ဥပမာ - သစၥာေလးပါးကို .. မ်ားတယ္ကြာ သံုးပါးပဲထားလို္က္၊ တစ္ပါးျဖဳတ္မယ္ .. ဒါမွမဟုတ္ တစ္ပါးထပ္တိုးမယ္၊ ဒီလိုလုပ္လို႔ မရပါဘူး။
> ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေထရ၀ါဒဟာ
**Freedom, Fairness, Fearless**
ျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ၊ ဘာသာတစ္ခုကို ကိုးကြယ္ရာမွာ လြတ္လပ္ရမယ္၊ မွ်တရမယ္၊ ေၾကာက္လန္႔မႈကင္းရမယ္၊ ဒီလိုမွ ဒီဘာသာဟာ ကုိးကြယ္ထိုက္ပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ အက်ယ္မခ်ဲ႕ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ နားလည္ေလာက္မွာပါ။
> ေနာက္တစ္ခ်က္က
** Buddism is not dogmatic. ** ေထရ၀ါဒသည္ တရားေသ၀ါဒမဟုတ္၊
**၀ိဘဇၨ၀ါဒ - ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္တဲ့ ၀ါဒ**
ပါတဲ့ေလ။ ၾကိဳက္တာနဲ႔ ေ၀ဖန္၊ ၾကိဳက္သလိုေ၀ဖန္ အေ၀ဖန္ခံႏို္င္တဲ့ ၀ါဒပါပဲ။ သိပၸံနည္းနဲ႔ ေ၀ဖန္မလား၊ ဖေလာ္ပိုင္းနဲ႔ ပဲၾကည့္ဦးမလား၊ ၾကိဳက္သလိုေ၀ဖန္ ေ၀ဖန္လို႔ရပါတယ္တဲ့။
> ေနာက္တစ္ခုက သူမ်ားဘာသာေတြလို ဒါကိုလုပ္ မလုပ္ရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္မယ္ ညာျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး အဲလိုျဖစ္မွာကို ေၾကာက္လို႔ ကုိးကြယ္ရတဲ့ ၀ါဒမဟုတ္ပါဘူး။
** ဧဟိပႆိေကာ ေလ၊ Come and See! not come and believe **
ပါပဲ။ လာၿပီးရႈၾကည့္ မၾကိဳက္ရင္မလုပ္နဲ႔။ ဒါကိုမလုပ္လို႔လည္း ဘာအျပစ္မွ ဘုရားရွင္က မယူပါဘူး။ ဥပမာဗ်ာ .. ဘုရားရွင္ကို ဆြမ္းေတာ္ကပ္တယ္ေပါ့။ တစ္ရက္ပ်က္သြားတယ္ အလုပ္ရႈပ္တာနဲ႔ပဲ။ ဒါကို ဘုရားရွင္က အျပစ္ယူသလား မယူဘူးေနာ္။ ကုိယ့္ကုိယ္၌က ကုသိုလ္မရတာေလာက္ပဲ၊ က်န္တာ ဘာမွ အေၾကာက္တရားနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ထားတာမရွိပါဘူး။
> ေထရ၀ါဒနဲ႔ ပတ္သတ္တာေလးေတြ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီေလာက္ေလး သိတာနဲ႔တင္ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ရက်ိဳးနပ္ေနပါၿပီေလ။ ေထရ၀ါဒေနာ္ မဟာယာနနဲ႔လည္း သြားမေရာနဲ႔ဦး။ ေထရ၀ါဒက ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေဒသနာေတြကို လံုး၀ မျပဳမျပင္ မူရင္းအတို္င္း လုိက္နာက်င့္သံုးတဲ့ ၀ါဒ။ မဟာယာနက်ေတာ့ ျပဳျပင္မႈေလးေတြရွိေနတယ္။
> ဒီအေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္လည္း ေၾသာ္ ငါတို႔ဘုရားရွင္ဟာ ဒီလိုျပည့္စံုကံုလံုတဲ့ တရားေဒသနာေတြကို ေဟာၾကားခဲ့ပါလား ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈက ပိုၿပီးခိုင္မာလာရတာေပါ့ဗ်ာ။
> ဟုတ္ၿပီဗ်ာ ဒီလိုကိုးကြယ္မႈခိုင္မာလာမႈနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေနရေတာ့မလား။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီလိုမေနသင့္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို တကယ္ၾကည္ညိဳတယ္၊ ေလးစားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားအဆံုးအမေတြကို လိုက္နာဖို႔လိုပါေသးတယ္။
> ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ **ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၧာမိနဲ႔ အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ** ကို ပုိင္းျခားသိ၊ ဆက္စပ္သိလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေျပာလက္စနဲ႔ ဆက္ေျပာပါရေစဦးဗ်ာ။ ဘုရားအဆံုုးအမေတြကို ဘယ္လိုလိုက္နာမလဲ…၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဒီလိုေလး သိထားသဗ်။
*အစ၏ေကာင္းျခင္း သီလ
*အလယ္၏ေကာင္းျခင္း မဂၢင္
*အဆံုး၏ေကာင္းျခင္း နိဗၺာန္ တဲ့ေလ
အတုိခ်ံဳးမွတ္ေပါ့။
> ဒါနဲ႔ သီလဆိုလို႔ ဒါန၊ သီလနဲ႔ ဘာ၀နာမွာ သီလကအေရးၾကီးတယ္လို႔ဆိုတယ္ဗ်။ အကုန္လံုးေတာ့ အေရးၾကီးတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒါနနဲ႔ ဘာ၀နာက သူတို႔ကို မလုပ္ရင္ မက်င့္ရင္ အျပစ္မျဖစ္ဘူးခင္ဗ်၊ သီလက်ေတာ့ မလိုက္နာရင္ အျပစ္ပဲေလ။ သူ႔အသက္မသတ္ရ.. ဒါကိုမလိုက္နာဘဲ သတ္ရင္ေတာ့ အျပစ္ပဲ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒါနနဲ႔ ဘာ၀နာက **do** လုပ္ဖို႔ တိုက္တြန္းတာေလ။ သီလကေတာ့ **don’t** မလုပ္ဖို႔ တားျမစ္တာေပါ့။ တိုက္တြန္းတာကို မလုပ္ရင္အျပစ္မရွိ၊ အဲ.. တားျမစ္တာကို လုပ္ရင္ေတာ့ အျပစ္ပါပဲ။
> ၾကားမွာ ေၾကာ္ျငာေတြ၀င္တာနဲ႔ပဲ စာဖတ္သူလည္း မ်က္စိလည္ေနၿပီလားမသိဘူး။ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ သိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေတြ မ်ားသြားလို႔ပါ။ ဒီေစတနာေလးေတြပဲ ကၽြန္ေတာ့္မွ ခ်မ္းသာလို႔ပါ။ နားလည္ေပးၾကပါဗ်ာ။
> ေကာင္းၿပီ၊ အစရဲ႕ေကာင္းျခင္း သီလနဲ႔ ျပည့္စံုၿပီးရင္ အလယ္၏ေကာင္းျခင္း မဂၢင္နဲ႔ ျပည့္စံုဖို႔လည္း လိုလာျပန္ပါတယ္။ မဂၢင္က ရွစ္ရပ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားဦး ဓမၼစၾကာတရားေတာ္မွာလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အစြန္းႏွစ္ပါးကိုေဟာပါတယ္ ေနာက္ မဇၥ်ိမ ပဋိပဒါ ကို ဆက္ေဟာတယ္.. အဲဒါၿပီးေတာ့ မဂၢင္ရွစ္ပါး ေနာက္ သစၥာေလးပါး… စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ေလ။
> မဂၢင္ရွစ္ပါးကိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းကၽြန္ေတာ္ အခြင့္သင့္ရင္ အက်ယ္ခ်ဲ႕ေရးသားေပးပါ့မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးတယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က သိထားတာေလးကို စာရိုက္ ေကာ္ပီလုပ္ၿပီးတင္ေပးမွာပါ။ ဖတ္မွတ္ထားတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြကေန သိသေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။
> အလယ္၏ေကာင္းျခင္းနဲ႔လည္း ျပည့္စံုသြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းက နိဗၺာန္ေပါ့ဗ်ာ။ အေျပာကေတာ့ လြယ္သဗ်။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ က်င့္ၾကံဖို႔က်ေတာ့ အခက္သား။ ဘာလုိ႔လည္း ဆိုေတာ့
**ပါပသၼႎ ရမတိမေနာ - စိတ္သည္ မေကာင္းမႈ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္၏** တဲ့ေလ။ ဒီစိတ္ကိုမွ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ နိဗၺာန္ကေတာ့ ေ၀လာေ၀း။
> ဒါ႔ေၾကာင့္လည္း **ပါပံစိတၱံ နိ၀ါရေယ - မေကာင္းတဲ့စိတ္ကို မျဖစ္ေအာင္ တားဆီးရမယ္** လို႔ ျမတ္ဘုရားက ကရုဏာေရွ႕ထား ျမြက္ၾကားခဲ့တာေပါ့။
> ဟုတ္ပါတယ္ေလ… **ကိုယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီစိတ္ကို ကိုယ္ကမွ မသံုးသပ္ မေစာင့္ေရွာက္ရင္ ဘယ္သူကလာ သံုးသပ္လို႔ ဘယ္သူက ေစာင့္ေရွာက္မွာလဲ** ေစာင့္ေရွာက္ျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ပါလို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ တိုက္တြန္းေျပာၾကားႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
> ေနာက္ၿပီးေတာ့ဗ်ာ ဘုရားရွင္ကိုတကယ္ၾကည္ညိဳတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားအၾကိဳက္ လိုက္လုပ္လိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ ျမတ္ဘုရားဘာၾကိဳက္သလဲ၊ အားလံုးနီးပါး သိၿပီးသားလို႔ထင္ပါတယ္။ ျမတ္ဘုရားက သံသရာလြတ္ေၾကာင္း ၀ိပႆနာ အက်င့္နဲ႔ ပူေဇာ္တာ အၾကိဳက္ဆံုးပါပဲ။ အရွင္ အတၱဒတၳ မေထရ္ကို သာဓကယူေပါ့ဗ်ာ။
ကဲဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္သိတာေလးကို ေရးသားလိုက္ျခင္းပါ။ အားလံုးပဲ ၀ိပႆနာအလုပ္ကို က်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ ႏြားသာသာ ကိေလသာႏြံေတာထဲမွာ ရုန္းေနရတာကို အရသာေတြ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနရင္ေတာ့ ….
အကိုးအကားမ်ား
၁။ အရွင္ေကာသလႅ (ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္) ၏ တရားေတာ္မ်ား
၂။ အရွင္ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္ - အင္းမ) ၏ *ျမင့္ျမတ္သူတို႔ရဲ႕ အလုပ္* စာအုပ္
၃။ အရွင္သာဓိန (ေခတၱ - ဘံုေဘ) ၏ ဆိုဆံုးမမႈမ်ား
၄။ အရွင္နာယကာ လကၤာရ (ေခတၱ - အေမရိက) ၏ သင္ၾကားျပသမႈမ်ား
၅။ အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္ - ေရႊျပည္သာ) ၏ *မဂ္တား ဖိုလ္တား အႏၱရာယ္မ်ား* စာအုပ္
၆။ ကိုနန္းေ၀ ၏ သြန္သင္မႈမ်ား
၇။ ကို၀င္းျမင့္ ၏ ဆံုးမမႈမ်ား
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
01.01.2009, Thu:, 11:56:55 AM
February 18, 2018 at 7:38 PM
ကိုဖိုးသားနဲ႔ YEPHYO, အေတြးအေခၚအယူအဆမ်ားကိုတိုက္ဆိုင္သေဘာက်လို႔ Share ပီး Post ၿပန္တင္ပါရေစ။ Credit ေပးပီးတင္မွာပါခင္ဗ်ား၊ ဖတ္မိသူမ်ားထည္းမွာ က်ြန္ေတာ႔လို မူၾကိဳမိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာမ်ားကို အေတြးအေခၚပိုင္းပြင္႔လင္းေစဖို႔ လမ္းၿပစာေလးၿဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား၊
ေလးစားပါတယ္
Bunny Than Aye