အားပါးပါး ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ေရးမယ္လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီးမွ ပထမဆံုး အပိုဒ္ကို ေမ့သြားတာ၊ memory မနည္း ျပန္ေခၚလို္က္ရတယ္။ ဒီကဗ်ာေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပထမႏွစ္တုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာေလး။ တအားၾကိဳက္မိတယ္။ အေရးအသား ေလးလံုးစပ္ေလးနဲ႔ ကာရန္ယူပံုေကာ၊ ေနာက္ အေၾကာင္းအရာေကာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၾကိဳက္မိရင္ အလြတ္ကို က်က္ထားလိုက္ေတာ့တာ။ ေရးသူက ဆရာၾကီး မင္းသု၀ဏ္ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ ကြမ္းျခံကုန္းသား.. ၾကြားတာ ဟဲ ဟဲ။ ခံစားၾကည့္ပါဦး။
သူတို႔အဆုတ္၊ ထားခဲ့ျမႇဳပ္သည့္
ဗံုးငုတ္တိုက္မွား၊ ေမာင္ေျပာက္က်ားအား
ရြာသားရြာသူ၊ ေမးၾကျမဴသည္
အူအူယမ္းေငြ႔ ထတုန္းတည္း။
အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ မိဖအားကို
ဘာမ်ားမွာၾကားလိုသနည္း။
ေမြးသည့္မိခင္၊ ေကၽြးဖခင္အား
ဦးတင္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာပါေလ။
အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ ခ်စ္သူအားကို
ဘာမ်ားမွာၾကားလိုသနည္း။
ငယ္ကၾကင္ျမတ္၊ မိသတ္မွတ္ကို
ခြင့္လႊတ္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာပါေလ။
အေမာင္ေျပာက္က်ား၊ တိုင္းျပည္အားကို
ဘာမ်ားမွာၾကားလိုသနည္း။
ခရီးမတ္တပ္၊ လမ္းခုလတ္တြင္
ကိုယ္လြတ္ေရွာင္ခြါ၊ ခြဲရပါ၍
အားနာခဲ့ေၾကာင္းေျပာပါေလ။
ယမ္းေငြ႔အူအူ၊ တလူလူႏွင့္
ေမးျမဴၾကတုန္း၊ အေနာက္ကုန္း၀ယ္
ေနလံုးကြယ္ေလၿပီတကား။ ။
>>> တိုင္းျပည္အတြက္ မွာၾကားခ်က္ေလး ေရးဖြဲ႔ထားတာကို အၾကိဳက္ဆံုးပဲဗ်ာ။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
13.01.2009, TUE:, 02:48:52 AM
0 comments