အရွင္၀ိေဇၨာတ (ဓမၼဒူတ)
‘၀ိဇၨာ’ သိပၸ၊ ဤႏွစ္၀ကို
ဘ၀ဆက္ေရး၊ စားေသာက္ေရးနဲ႔
ေနေရးစသည္၊ အလီလီတြက္
သင္သည္သင္မႈ၊ ေကာင္းစြာျပဳေလာ့။
ဤသို႔သင္ေလ၊ သင္ေနေပျငား
သင္ၿပီးျငားက၊ ရွာထားပစၥည္း
ေငြလက္သီးေအာင္၊
က်င့္ေဆာင္ပါေလ၊ က်င့္ႏိုင္ေစ။
ထိုသို႔မ်ားစြာ၊ ရွာေဖြရာလည္း
ဉာဏ္မွာထင္မွတ္၊ ငါသင္အပ္ေသာ္
မကပ္ေလာ ‘ေဇာ’ ၊ ေဒါသေဇာႏွင့္
စိတ္ေရာကိုယ္ပါ၊ ေမာဟခြါလ်က္
ရွာေဖြတတ္ေစ၊ သိမွတ္ေလ။
ထိုသို႔မ်ားမ်ား၊ ရွာေဖြျငားမွ
မ်ားမ်ားေကာင္းက်ိဳး၊ ေလာကက်ိဳးႏွင့္
မ်ားက်ိဳးအတြက္၊ သင္ရြက္ႏိုင္မည္
ထမ္းႏိုင္မည္ပ၊ လိုသည္ကေတာ့
မ်ားလွပစၥည္း၊ ရွာေဖြၿပီးက
မၿငီးမကြန္႔၊ သင္မတြန္႔ဘဲ
မ်ားစြာစြန္႔ေခ်၊ ထပ္သိေစ။
ထိုမွ ‘တ’ ဆင့္၊ ထပ္ေလာင္းဆင့္ေသာ္
ရွိသင့္ရွိအပ္၊ သင့္ဘ၀င္ထက္၀ယ္
မပ်က္သီလ၊ က်င့္ဌာနကို
သင္ကက်င့္ေစ၊ စြမ္းႏိုင္ေစ။
ဤသို႔သီးသီး၊ သင္စြမ္းၿပီးက
ပ်က္စီးခႏၶာ၊ စဥ္အလာကို
ေကာင္းစြာႏွလံုး၊ သင္ေမြ႔ထံုးလ်က္
မပ်က္သုဥ္းခင္၊ အဆံုးျဖစ္ပ်က္
ျမင္ေတြ႔အပ္ေအာင္
သင္ထပ္က်င့္ေလ၊ က်င့္ႏိုင္ေစ။ ။
>>> ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ဖိုးသားကို သြန္သင္ဆံုးမေပးေနတဲ့ ဦးဇင္း၀ိေဇၨာတရဲ႕ ဘြဲ႔ေတာ္ေလးကို ပူေဇာ္သမႈနဲ႔ ေရးစပ္လိုက္ျခင္းပါ။
>>> အားလံုးေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား ဖတ္တဲ့အတိုင္းလည္းသိ၊ သိတဲ့အတိုင္းလည္းက်င့္၊ က်င့္တဲ့အတိုင္းလည္း ရႏိုင္ၾကပါေစ။
>>> အားလံုးေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား ဖတ္တဲ့အတိုင္းလည္းသိ၊ သိတဲ့အတိုင္းလည္းက်င့္၊ က်င့္တဲ့အတိုင္းလည္း ရႏိုင္ၾကပါေစ။
ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား
18.01.2009, SUN:, 04:57:09 AM
January 18, 2009 at 6:58 PM
ပ်က္စီးခႏၶာ၊ စဥ္အလာကို သိျမင္ဖို႔ က်င့္ႀကံႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္မွန္းမိပါတယ္.. ေလာကီ ေလာကုတ္ ၂မ်ိဳးစလံုးအတြက္ လမ္းညႊန္မႈ ျပဳထားတဲ့ ကဗ်ာေကာင္းေလး တစ္ပုဒ္ပါပဲ.. သာဓု ေခၚပါတယ္..