ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ထိုင္ေနရင္းက…
မ်က္လံုးေလးကို အသာအယာေလး မွိတ္လိုက္မိတယ္.. အာရံုဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးက ကိုယ့္ကုိယ္ကို ျပန္ၾကည့္ေနသလို ခံစားမိတယ္… တရိပ္ရိပ္နဲ႔ စိတ္အာရံုက ရင္ထဲစီး၀င္သြားတယ္… ပူေနတာလား ေသခ်ာမသိဘူး.. ေအးေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနတယ္… ဆာေလာင္မႈအေပၚ စိတ္ကေရာက္သြားျပန္တယ္… ေနာက္ကလိုက္ၾကည့္ေတာ့ ဆာေနတာ ေသခ်ာတယ္… ရွဳၾကည့္တယ္.. စိတ္က အစာအိမ္ အနီး၀န္းက်င္မွာ ကူးခတ္စီးေမ်ာ ေနသလိုပဲ… ဆာေနတာကို သိေနတယ္… ဆာေနတဲ့အေပၚမွာ စိတ္ကိုတည္ထားလုိက္မိတယ္…
ရင္ထဲမွာ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ဗေလာင္ဆူလာသလိုပဲ… တရိပ္ရိပ္ တဖိတ္ဖိတ္… တလက္လက္ တျပက္ျပက္ ဇယ္ဆက္ေနသလိုပဲ… အာရံုက လြင့္သြားျပန္တယ္… ေခါင္းေရာက္လိုက္ ႏွာေခါင္းေရာက္လိုက္၊ မ်က္လံုးေပၚေရာက္လိုက္ ရင္ဘတ္ေပၚေရာက္လိုက္… တစ္ခါတစ္ခါ ဘယ္ေနရာ ေရာက္လို႔ေရာက္သြားသလဲဆိုတာ မသိလိုက္ဘူး… အသြားအလာ အစုန္အဆန္ ကူးခတ္သြားလာတာ တအားျမန္ေနတယ္…
မ်က္လုံးေနရာကို စိတ္ကေရာက္သြာျပန္တယ္… အရိပ္အေရာင္ေတြကို ျမင္ေနရတယ္… ပံုရိပ္ေတြ အလံေတြ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေဖာ္မရတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ… ေဟာ… ရင္တြင္းကို စိတ္ကေလး ကူးသြားျပန္တယ္… ေသေသခ်ာခ်ာ စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္ အစိုးမရတဲ့ စိတ္ကေလးကို… ေမာက္စ္ ကိုင္ထားတဲ့ ညာလက္ေလးကို အသာေလး လႊတ္ခ်လိုက္တယ္… အရိပ္ေတြ အေယာင္ေတြ၊ ပံုသ႑ာန္ မရွိ ဖမ္းမရတဲ့ အရာေတြ၊ ေျပးလႊားေဆာ့ကစား လြင့္ေမ်ာေနတယ္… လြင့္ေမ်ာတာကို လိုက္သိေနတယ္… စာေရးခ်င္တဲ့ အေပၚ စိတ္ေရာက္သြားျပန္တယ္… ဖန္တီးေရးသားထားတဲ့ စာသားေတြအေပၚလည္း တစ္ခါတစ္ခါ လူးလား လြင့္ပါးသြားသလိုပဲ… ထိုင္ေနတဲ့ ခံုအေပၚကိုလည္း မၾကာမၾကာ လြင့္ပါးသြားတယ္… အဲ မၾကာလိုက္ဘူး… ဆာေနတဲ့ အာရံုအေပၚ စိတ္ကေလး ေျပးသြားျပန္တယ္… လိုက္တယ္၊ ၾကည့္တယ္၊ ျမင္ေနတယ္၊ သိေနတယ္…
အာရံုက အခ်ိန္နာရီအေပၚ ေရာက္သြားျပန္တယ္… ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည့္တယ္… ေဖ်ာက္ေတာင္ မေဖ်ာက္ရေသးဘူး၊ စာက်က္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးက အစားထုိးသြားျပန္တယ္… သိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ပါးစပ္ေနရာ၊ သြားေနရာေလးကို စိတ္ကေလး ကူးသြားတယ္… အခ်ိန္ၾကည့္ခ်င္စိတ္ ထပ္ေပၚလာတယ္.. ေဟာ ေျပာလို႔မွ မဆံုးေသးဘူး… ဆာေလာင္မႈအေပၚ စိတ္ကေလး ေရာက္သြားျပန္တယ္…တဒဂၤေလးပဲ… ေက်ာင္းသြားခ်ိန္မ်ား နီးေလပလား ဆိုၿပီး စိတ္ကေလးက စဥ္းစားမိျပန္တယ္… စိတ္ကေလး နည္းနည္းေလာေနသလို ခံစားမိျပန္တယ္…
ေဟာ ဆာေနတယ္… ဆာတာကို သိေနတယ္… သိတာကို ထပ္သိျပန္တယ္… အဲလို ထပ္သိတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ဆာေလာင္မႈကို စိတ္ကေလး ျပန္ကူးသြားျပန္တယ္… အာရံုက ဒီမွာတင္လည္ေနတယ္ထင္တယ္… ဆက္ရွဳလို႔ မရေတာ့မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလိုလို သိလိုက္တယ္… မ်က္လံုးေလးကို အသာ ျပန္ဖြင့္လိုက္တယ္… အခ်ိန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ကိုးနာရီခြဲ…။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
21.01.2009, WED: 09:36:33 AM
မ်က္လံုးေလးကို အသာအယာေလး မွိတ္လိုက္မိတယ္.. အာရံုဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးက ကိုယ့္ကုိယ္ကို ျပန္ၾကည့္ေနသလို ခံစားမိတယ္… တရိပ္ရိပ္နဲ႔ စိတ္အာရံုက ရင္ထဲစီး၀င္သြားတယ္… ပူေနတာလား ေသခ်ာမသိဘူး.. ေအးေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိေနတယ္… ဆာေလာင္မႈအေပၚ စိတ္ကေရာက္သြားျပန္တယ္… ေနာက္ကလိုက္ၾကည့္ေတာ့ ဆာေနတာ ေသခ်ာတယ္… ရွဳၾကည့္တယ္.. စိတ္က အစာအိမ္ အနီး၀န္းက်င္မွာ ကူးခတ္စီးေမ်ာ ေနသလိုပဲ… ဆာေနတာကို သိေနတယ္… ဆာေနတဲ့အေပၚမွာ စိတ္ကိုတည္ထားလုိက္မိတယ္…
ရင္ထဲမွာ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ဗေလာင္ဆူလာသလိုပဲ… တရိပ္ရိပ္ တဖိတ္ဖိတ္… တလက္လက္ တျပက္ျပက္ ဇယ္ဆက္ေနသလိုပဲ… အာရံုက လြင့္သြားျပန္တယ္… ေခါင္းေရာက္လိုက္ ႏွာေခါင္းေရာက္လိုက္၊ မ်က္လံုးေပၚေရာက္လိုက္ ရင္ဘတ္ေပၚေရာက္လိုက္… တစ္ခါတစ္ခါ ဘယ္ေနရာ ေရာက္လို႔ေရာက္သြားသလဲဆိုတာ မသိလိုက္ဘူး… အသြားအလာ အစုန္အဆန္ ကူးခတ္သြားလာတာ တအားျမန္ေနတယ္…
မ်က္လုံးေနရာကို စိတ္ကေရာက္သြာျပန္တယ္… အရိပ္အေရာင္ေတြကို ျမင္ေနရတယ္… ပံုရိပ္ေတြ အလံေတြ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေဖာ္မရတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ… ေဟာ… ရင္တြင္းကို စိတ္ကေလး ကူးသြားျပန္တယ္… ေသေသခ်ာခ်ာ စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္ အစိုးမရတဲ့ စိတ္ကေလးကို… ေမာက္စ္ ကိုင္ထားတဲ့ ညာလက္ေလးကို အသာေလး လႊတ္ခ်လိုက္တယ္… အရိပ္ေတြ အေယာင္ေတြ၊ ပံုသ႑ာန္ မရွိ ဖမ္းမရတဲ့ အရာေတြ၊ ေျပးလႊားေဆာ့ကစား လြင့္ေမ်ာေနတယ္… လြင့္ေမ်ာတာကို လိုက္သိေနတယ္… စာေရးခ်င္တဲ့ အေပၚ စိတ္ေရာက္သြားျပန္တယ္… ဖန္တီးေရးသားထားတဲ့ စာသားေတြအေပၚလည္း တစ္ခါတစ္ခါ လူးလား လြင့္ပါးသြားသလိုပဲ… ထိုင္ေနတဲ့ ခံုအေပၚကိုလည္း မၾကာမၾကာ လြင့္ပါးသြားတယ္… အဲ မၾကာလိုက္ဘူး… ဆာေနတဲ့ အာရံုအေပၚ စိတ္ကေလး ေျပးသြားျပန္တယ္… လိုက္တယ္၊ ၾကည့္တယ္၊ ျမင္ေနတယ္၊ သိေနတယ္…
အာရံုက အခ်ိန္နာရီအေပၚ ေရာက္သြားျပန္တယ္… ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည့္တယ္… ေဖ်ာက္ေတာင္ မေဖ်ာက္ရေသးဘူး၊ စာက်က္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးက အစားထုိးသြားျပန္တယ္… သိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ပါးစပ္ေနရာ၊ သြားေနရာေလးကို စိတ္ကေလး ကူးသြားတယ္… အခ်ိန္ၾကည့္ခ်င္စိတ္ ထပ္ေပၚလာတယ္.. ေဟာ ေျပာလို႔မွ မဆံုးေသးဘူး… ဆာေလာင္မႈအေပၚ စိတ္ကေလး ေရာက္သြားျပန္တယ္…တဒဂၤေလးပဲ… ေက်ာင္းသြားခ်ိန္မ်ား နီးေလပလား ဆိုၿပီး စိတ္ကေလးက စဥ္းစားမိျပန္တယ္… စိတ္ကေလး နည္းနည္းေလာေနသလို ခံစားမိျပန္တယ္…
ေဟာ ဆာေနတယ္… ဆာတာကို သိေနတယ္… သိတာကို ထပ္သိျပန္တယ္… အဲလို ထပ္သိတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ဆာေလာင္မႈကို စိတ္ကေလး ျပန္ကူးသြားျပန္တယ္… အာရံုက ဒီမွာတင္လည္ေနတယ္ထင္တယ္… ဆက္ရွဳလို႔ မရေတာ့မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလိုလို သိလိုက္တယ္… မ်က္လံုးေလးကို အသာ ျပန္ဖြင့္လိုက္တယ္… အခ်ိန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ကိုးနာရီခြဲ…။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
21.01.2009, WED: 09:36:33 AM
0 comments