ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...
စာေရးကိရိယာဆိုင္ကေန ထြက္လာတယ္... ေနရာက ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕၊ နာရီစင္အနီး၊ ထြန္း စာေရးကိရိယာဆိုင္။ အဲ.. ေလးငါးလွမ္းမွ မလွမ္းရေသးဘူး... ဒီေကာင္ေလးနားကို ဦးဇင္းတစ္ပါး ခ်ဥ္းကပ္လာၿပီး ...

ဒကာေလးရယ္... ဦးဇင္းကို ဗလာစာအုပ္ လွဴပါလား... တဲ့

ဒီေကာင္ေလးကလည္း

ဦးဇင္း ဒီနားမွာ ခဏေလး ေစာင့္ပါဘုရား... တပည့္ေတာ္ သြား၀ယ္လိုက္ပါဦးမယ္... ဆိုၿပီး ခုန ထြက္လာတဲ့ စာအုပ္ဆိုင္ထဲ ျပန္၀င္သြားတယ္... ငါးရာတန္ တစ္ရြက္ထုတ္တယ္... ဗလာစာအုပ္ သံုးအုပ္နဲ႔ ေဘာလ္ပင္ ၀ယ္တယ္... ေနာက္ ခုန ဦးဇင္းကို ကပ္လွဴလိုက္တယ္... ေစတနာအျပည့္နဲ႔... က်န္တာ ဘာမွ မေတြးသလို ဘာမွလည္း မစဥ္းစားဘူး... ဒီေကာင္ေလး...

**********************************************************

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...
စာအုပ္ေတြ ေရြးေနတယ္... ေရႊတိဂံု ဘုရား အေရွ႕ဘက္မုခ္၊ အေဟာင္းစာအုပ္ေတြ ျဖန္႔ခင္းေရာင္းတဲ့ လမ္းေဘး စာအုပ္ဆိုင္မွာ... ေနာက္ သူ႔အၾကိဳက္ တစ္အုပ္ကို ၀ယ္လိုက္တယ္... ေနရာကထတယ္... ေရႊတိဂံု ဘုရားဆီ သူ႔ေျခလွမ္းေတြ ဦးတည္လိုက္တယ္...

အဲဒီအခ်ိန္မွာ အသံတစ္သံ ဒီေကာင္ေလး ၾကားလိုက္တယ္... ေနာက္လွည့္ၾကည့္ေတာ့... ခုနက သူ၀ယ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ဆိုင္မွာ သံဃာေတာ္တစ္ပါး စာအုပ္ေရြးေနတာကို ေတြ႔တယ္... ေစ်းေမးတဲ့ အသံ ဒီေကာင္ေလး ၾကားလိုက္တာပဲ... တစ္ေထာင္လို႔ ဆိုင္ရွင္ကေျပာေတာ့... အဲဒီ စာအုပ္၀ယ္တဲ့ သံဃာေတာ္ စာအုပ္ေလးကို ႏွေျမာတသ ၾကည့္ရင္း ျပန္ခ်လိုက္တယ္... ေနာက္ မ၀ယ္ေတာ့ဘဲ ထျပန္သြားတယ္... ပိုက္ဆံ မေလာက္လို႔နဲ႔ တူပါရဲ႕...

ဒီေကာင္ေလးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ၀ယ္လွဴခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚေနတယ္... ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနပံုပဲ... ၀ယ္လွဴသင့္၊ မလွဴသင့္... ဒီေကာင္ေလးဆီမွာလည္း ပိုက္ဆံက လမ္းစရိတ္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ထင္ပ... ခုန သံဃာေတာ္ကလည္း ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ ေ၀းသထက္ ေ၀းသြားၿပီ...

ဒီေကာင္ေလး စိတ္ထဲမွာ တအားႏြမ္းလ် သြားပံုပဲ... စာအုပ္ ၀ယ္မလွဴလိုက္ရလို႔... တေျဖးေျဖး ေ၀းသထက္ေ၀းသြားတဲ့ သံဃာေတာ္ကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေငးရင္း ေက်ာခိုင္းလိုက္တယ္... ေျခလွမ္းေတြကေတာ့ ေရႊတိဂံုဘုရားဘက္ကို ဦးတည္ေနေလရဲ႕...

**********************************************************

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...
ျပင္ဦးလြင္ရဲ႕ ႏွင္းျမဴဖ်န္းတဲ့ မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ေခၚတာနဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါးဆုိင္ ပါသြားတယ္... သူငယ္ခ်င္းက ၀ယ္ေကၽြးမယ္ ဆိုတာနဲ႔ ပိုက္ဆံကလည္း ထည့္မလာမိဘူး... ဒီေကာင္ေလး... ဒါနဲ႔ စားလို႔ေသာက္လို႔ ၿပီးခါနီးမွာ သက္ေတာ္ ၆၀-ေလာက္ ရဟန္းတစ္ပါး ဒီမုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ကို ဆြမ္းလာခံတယ္... ဆိုင္ရွင္က ဆြမ္းလွဴဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတုန္း... ဒီရဟန္းေတာ္ ေကာင္ေလးေတြ ထိုင္ေနတဲ့ စားပြဲနား ခဏလာထိုင္ေလရဲ႕...

ေကာင္ေလးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဒီဆရာေတာ္ကို မနက္ဆြမ္း မုန္႔ဟင္းခါး ၀ယ္ကပ္ခ်င္စိတ္ တဖြားဖြား ေပၚလာတယ္... ပိုက္ဆံအိတ္ကလည္း ဒီေန႔မွ ဘာလို႔ ထားခဲ့မိပါလိမ့္ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒီေကာင္ေလး အျပစ္တင္ေနမိတယ္... သူငယ္ခ်င္းဆီက ပိုက္ဆံ ေခ်းၿပီး ၀ယ္ကပ္မယ္လို႔ ၾကံလိုက္တယ္... အဲ ၾကံလို႔ေတာင္ မဆံုးေသးဘူး... တျခား၀ိုင္းက အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ဒီဆရာေတာ္ကို မုန္႔ဟင္းခါး လာကပ္တာ ဒီေကာင္ေလး ေတြ႔လိုက္တယ္... ေအာ္ ငါကသာ ေတြးေနတာနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနတာ... ဟိုအစ္ကိုကေတာ့ ေတြးပံုမရပါဘူး ခ်က္ခ်င္းပဲ ၀ယ္ကပ္ပါလား... ဆိုၿပီး ဒီေကာင္ေလး ၀ယ္မကပ္လိုက္ရလို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္... ဒါေပမယ့္ ကုသိုလ္အလုပ္ လုပ္ေတာ့မယ္ဆို ေတြေ၀စဥ္းစား မေနဘဲ ခ်က္ခ်င္းလုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာ ဒီေကာင္ေလး ရသြားတယ္...

မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ကအျပန္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကုိ ဒီေကာင္ေလး ဒီအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့... သူငယ္ခ်င္း ေကာင္ေလးက ဒီလိုျပန္ေျပာတယ္...

ငါလည္း ၀ယ္ကပ္မလို႔ စိတ္ကူးေနတာ... မင္းလိုပဲ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္ေနတာနဲ႔ သူမ်ားက ကပ္သြားတယ္ကြာတဲ့...

ဒီေကာင္ေလး ဟက္ကနဲ တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္္တယ္... စိတ္ကူးက ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ လာတူေနရပါလား ဆိုၿပီးေတာ့ ေတြးမိလို႔ ရယ္လိုက္တာ တူပါရဲ႕...

************************************************************************

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...
ကသိုက္ကရိုက္ စာသင္ေဆာင္ဆီ ေလွ်ာက္လာတယ္... လက္ထဲမွာက ငါးရာတန္တစ္ရြက္ကိုင္လို႔... မနက္စာ မစားရေသးလို႔ စာသင္ေဆာင္ေရာက္မွ ထမင္းေၾကာ္ ၀ယ္စားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ ငါးရာတန္ ထည့္လာတာ... ဒီေကာင္ေလး...

စာသင္ေဆာင္နား ေရာက္ေတာ့ ဦးဇင္းတစ္ပါး ဆြမ္းခံၾကြလာတာ ဒီေကာင္ေလး လွမ္းျမင္လိုက္တယ္... ဒီေကာင္ေလး စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ညိဳသဒၶါေတြ အေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ လက္လာဟန္ တူပါရဲ႕... ခုန သူထမင္းေၾကာ္ ၀ယ္စားမယ္လုိ႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ယူလာတဲ့ ငါးရာတန္ေလးကို ခုန ဆြမ္းခံၾကြလာတဲ့ ဦးဇင္းကို ေလာင္းလွဴလိုက္ေလရဲ႕... ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မထားဘဲ တရိုတေသနဲ႔ ေလာင္းလွဴလိုက္တာ ဆိုတာကိုေတာ့ ဒီေကာင္ေလးမွတစ္ပါး ဘယ္သူမွ သိႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူးေလ...

********************************************************************

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...
ဒီေကာင္ေလး ဒီေန႔မွ လွဴခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚေနတယ္... လခကလည္း ထုတ္ၿပီးကာစဆိုေတာ့... ဒါနဲ႔ စက္ဘီးကိုယူၿပီး အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ အရွာထြက္ဖို႔ ျပင္ဦးလြင္ ေစ်းၾကီးဆီသို႔ ဦးတည္လိုက္တယ္...

သိပ္မရွာလိုက္ရပါဘူး... ဦးဇင္းတစ္ပါး ဆြမ္းခံထြက္လာတာ ဒီေကာင္ေလး ေတြ႔လိုက္တယ္... ပထမ ပုိက္ဆံေလာင္းဖို႔ ဒီေကာင္ေလး ၾကံေသးတယ္... ဒါေပမယ့္ သံဃာေတာ္ေတြ ၀တၳဳေငြကိုင္ရင္ အာပတ္ သင့္တယ္လို႔ ဒီေကာင္ေလး သတိရသြားဟန္တူပါရဲ႕... ကမန္းကတန္းပဲ အနားက ေစ်းဆိုင္ထဲေျပး၀င္ၿပီး ၾကက္သား ဘီစကစ္တစ္ထုပ္ ၀ယ္လိုက္တယ္... ေနာက္ ေျခလွမ္းေတြက ခုန သံဃာေတာ္ဆီကို ဦးတည္လို႔ တရုိတေသနဲ႔ ေလာင္းလွဴလိုက္ေလရဲ႕...

*********************************************************************

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္...
သူ႔သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ မဟာ၀ိဇယ ဘုရားကို လာတယ္... ဘုရားပန္းကပ္ဖို႔ ပန္း၀ယ္ေနတုန္း... ဦးဇင္းတစ္ပါး ဒီေကာင္ေလး အနားကို ခ်ဥ္းကပ္လာတယ္... ေနာက္

ဒကာရယ္ ဦးဇင္းတို႔ကို မုန္႔ဟင္းခါးဖိုးေလး လွဴပါလား... တဲ့

ဒီေကာင္ေလး တစ္ခ်က္ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးကို ၾကည့္လိုက္တယ္... ဘာေျပာမလဲ သိခ်င္တာနဲ႔... ေကာင္မေလးက ၿငိမ္လ်က္ပဲ...

ဒါနဲ႔ ဒီေကာင္ေလး ဦးဇင္းကိုေလာင္းလွဴဖို႔ အိပ္ကပ္ထဲ လက္ႏႈိက္လိုက္တယ္... တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ *ဦးဇင္းတို႔* ဆိုတဲ့ စကားေလးေၾကာင့္ အနီး၀န္းက်င္ ၾကည့္မိေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာလည္း ဦးဇင္းတစ္ပါး ရပ္ေနတာ ေတြ႔လိုက္တယ္...

ဒီေကာင္ေလး ေတြေ၀မေနဘူး... သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးေရွ႕မွာမို႔ ရွက္စိတ္လည္း မရွိဘူး... ေထာင္တန္ တစ္ရြက္ကို ထုတ္လို႔... ဦးဇင္းရဲ႕ လက္ထဲကို ေလာင္းလွဴလိုက္တယ္... လက္အုပ္ေလးလည္း ခ်ီလိုက္ေလရဲ႕...

ဒီေနရာမွာ ဒီေကာင္ေလး... ၀တၳဳေငြ သံဃာေတာ္ေတြကိုင္ရင္ အာပတ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေမ့သြားေပမယ့္ ေကာင္ေလးရဲ႕ ေစတနာကေတာ့ ေ၀ျဖာလ်က္ပါပဲ...

*************************************************************************

စာရွဳသူတို႔ ဒီေလာက္ဖတ္လာၿပီးရင္ေတာ့ ဒီေကာင္ေလး ဘယ္သူ ဘယ္၀ါဆိုတာ သိေလာက္ပါၿပီ... ကိုယ္ရည္ေသြးလိုစိတ္နဲ႔ ေရးျခင္း မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုေတာ့ ဒီေကာင္ေလး ကိုယ့္ကုိယ္ကို အသိဆံုးပါပဲေလ...

(ဒီရက္ပိုင္း အတြင္း သံဃာေတြ မေကာင္းေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ ပို႔စ္ေလးတစ္ခု ဖတ္မိလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးတင္လိုက္ရျခင္းပါ... ဘယ္သူ႔ဘယ္သူကိုမွ ထိခိုက္ေစလိုစိတ္နဲ႔ ေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး... ဒါေပမယ့္လည္း သံဃာကိုေတာ့ သံဃာလိုပဲ ျမင္ၾကရင္ မေကာင္းဘူးလားဗ်ာ...)

>>> အားလံုးပဲ သမၼာဒိ႒ိ = အျမင္မွန္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

05/02/2009, THU:, 3:53:29 AM