ဘုန္းဘုန္း၀ိစိတၱ (ေခတၱ-ကိုရီးယား) ဘေလာ့က ေစတနာ သုံးတန္ ျပည့္စုံဖုိ႔ ဆုိရာ၀ယ္… ပို႔စ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္အၿပီး ကြန္မန္႔ေလး ၀င္ေရာက္ ေရးသားခဲ့ပါတယ္…။ ဒီကြန္မန္႔ေလးကို ဘုန္းဘုန္းကို ကြန္မန္႔အျဖစ္ ျပန္လည္ေရးသား ေျဖၾကားေပးခဲ့ပါတယ္…။ ခုကၽြန္ေတာ္ ေရးသား ေဖာ္ျပမယ့္ ပို႔စ္ေလးဟာ အဲဒီကြန္မန္႔ေလး ႏွစ္ခုကုိ ထပ္ဆင့္ ကူးယူလိုက္တာပါ…။ အားလံုးပဲ ဖတ္ရွဳဆင္ျခင္ လက္ေတြ႔နဲ႔ယွဥ္ၿပီး က်င့္သံုးႏိုင္ၾကပါေစ…။
---------
ဘုန္းဘုန္း မဂၤလာပါ...
ေစတနာသံုးတန္ ပို႔စ္ေလး ဖတ္အၿပီးမွာ ဖိုးသားစိတ္ထဲ ဘ၀င္မက်တာေလး ေပၚလာလို႔ပါ... ဒါေလးနဲ႔ပတ္သတ္လို႔...
>>> “အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ပုိင္းကုိ ေသခ်ာ ေရြးခ်ယ္ျပီး မလွဴပါက ကိုယ့္အလွဴကုိ ခံယူတ့ဲအလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ အမူအရာ၊ အေျပာအဆုိ၊ အေနအထုိင္၊ အက်င္သီလေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးသဒၶါတရား ပ်က္တတ္ပါတယ္။ သူသူကုိယ္ကိုယ္ ကုိယ္လွဴထားတဲ့ အရာေလးေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး ပီတိပြားခ်င္ၾက၊ ၀မ္းေျမာက္ခ်င္ၾကတာ ဓမၼတာပါ။ အဲဒီလုိ ပီတိ ပြားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၊ ေနရာဌာန စတာေတြကုိ ေရြးခ်ယ္ လွဴတန္းတတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။” <<<
ဖိုးသား ဘ၀င္မက်တာက ေရြးခ်ယ္လွဴဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေလးပါ...။ ဘုန္းဘုန္း ဒီပို႔စ္ေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဖိုးသား နားလည္ပါတယ္... အပရေစတနာ အျပည့္အ၀ ရေစဖို႔ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴခိုင္းတယ္ဆိုတာ... ဒါေပမယ့္ ဖိုးသား သိထားတာေလး တစ္ခုရွိပါတယ္... အလွဴဒါန တစ္ခု ျပဳတဲ့ေနရာမွာ ကုသိုလ္နဲ႔ ပါရမီနဲ႔ ကြဲျပားတာေလး...
ပုဂၢိဳလ္ ယုတ္ျမတ္ေရြးခ်ယ္အပ္ ေခၚအပ္ကုသိုလ္သာ၊
ပုဂၢိဳလ္ မေရြးလွဴဒါန္းေပး မွတ္ေရးပါရမီ။
ဘုန္းဘုန္းက အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴခိုင္းေတာ့ ကုသိုလ္ကုိ အဓိက မထားဘဲ ပါရမီအတြက္ ျဖည့္က်င့္ေနတဲ့ သူမ်ိဳးအတြက္က်ေတာ့ အမွတ္မွားစရာ ျဖစ္ႏို္င္မလားလို႔ ဖိုးသား ယူဆမိပါတယ္... ဖိုးသားလည္း ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ နားမလည္ပါဘူး... သိထားတာေလးနဲ႔ မကိုက္လို႔ ေရးလိုက္ရျခင္းပါ...
ဘုန္းဘုန္းအေပၚ ဆရာလုပ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားခဲ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက ေရးသားခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ေမာက္မာတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ပါသြားခဲ့ရင္ ဖိုးသား ဒီေနရာကပဲ ရွိခိုးဦးခ် ေတာင္းပန္ပါရေစ... ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ဘုန္းဘုန္း...
ေလးစားရိုေသစြာ ဦးခိုက္လ်က္
ဖိုးသား
--------------
ဒကာဖုိးသားေရ…
ကြန္မန္႔ေလးအတြက္ ေက်းဇူးပါပဲ။ ဘုန္းဘုန္းပုိ႔စ္မွာ ေရးထားတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ ဘုန္းဘုန္းက ပါရမီျဖည့္က်င့္သူမ်ား၊ ပါရမီေျမာက္ေအာင္ လွဴလုိသူမ်ားထက္ ကုသုိလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာ ပုံစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားတဲ့ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား အတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္လိုက္တာပါ။
ဒကာတုိ႔ သိတဲ့အတုိင္းပဲ ယေန႔ေခတ္မွာ သာသနာမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ မ်ားလာတဲ့အျပင္ သာသနာကုိ ခုတုံးလုပ္ၿပီး လုပ္စားေနၾက သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲ မဟုတ္လား။ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ဆုိၿပီးေရာ ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ လွဴလိုက္မယ္ဆုိရင္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ သာသနာတြင္းမွာ သာသနာကုိ အမွီျပဳ လုပ္စားေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ ပုိၿပီးအခြင့္သာသြားကာ လွဴလုိက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းသလုိ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ား သာသနာတြင္းမွာ မ်ားလာရင္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ အဓမၼ၀ါဒီေတြပုိၿပီး အားေကာင္းလာႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ္က ေရြးခ်ယ္မႈမွားၿပီး လွဴလုိက္ပါက အဲဒီအလွဴခံပုဂၢိဳလ္ဟာ သာသနာမွာ ပုိၿပီးအားေကာင္းလာကာ ေနာက္ သူ႔ေနာက္လုိက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားပါ အမွားေတြကုိ အမွန္ထင္သြားတတ္ပါတယ္။
မေန႔ကပဲ ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းကုိ ဒကာေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး သူ႔အေတြ႕အႀကဳံေလး ေျပာသြားေသးတယ္။ သူက ဒလကပါ။ သူတုိ႔ ရပ္ကြက္ေဘးက လမ္းေဘးေျမာင္းနားမွာ အဖီေလးထုိးၿပီး ေနေနတဲ့ေတာထြက္ ရဟန္းအုိႀကီး တစ္ပါးကုိ သနားၿပီး သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တုိင္ပင္ကာ ျပင္ခင္းေက်ာင္းေလး တစ္ေက်ာင္း ေဆာက္လွဴျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္ပုိင္းလည္း အဲဒီရဟန္းႀကီးအတြက္ လုိအပ္တာ အကုန္လွဴေပးေၾကာင္း၊ ေနာက္မွသိရတာက အဲဒီရဟန္းႀကီးဟာ အရက္ေသာက္လုိ႔ ေက်ာင္းကႏွင္ထုတ္ထားတဲ့ ရဟန္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ အခုလူထြက္သြားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူ႔သူငယ္ခ်င္းဆုိရင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေတာင္ သြားၿပီးေဒါသတစ္ႀကီးေျပာဆုိ ႀကိမ္းေမာင္းသည္အထိ ျဖစ္ၾကေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။
ဒါေတြကုိ ၾကည့္ရင္ ပါရမီမရင့္က်က္ေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြအတြက္ ကုသုိလ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး အကုသုိလ္ေတြ ျဖစ္ၾကတတ္ပါတယ္။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေရြးခ်ယ္မႈ မွားတဲ့အတြက္ သဒၶါတရား မတုိးတဲ့အျပင္ အဲဒီလုိ အျဖစ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ ၾကဳံရတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တုိ႔သာသနာႀကီး အရွည္တည္တံ့ဖုိ႔ အတြက္ ဆရာ၊ ဒကာ ညီညီညြတ္ညြတ္ရွိမွ ျဖစ္မွာပါ။
ဒကာတုိ႔ သိတဲ့အတုိင္းပဲ သီရိဓမၼာ ေသာကမင္းႀကီးလည္း သာသနာကုိ သန္႔ရွင္းေပးခဲ့ရတာပဲ။ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာၿပီး ေနာက္္ပုိင္းမွာ သူ႔အေဖလက္ထက္က ေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းခ့ဲတဲ့ တိတၱိေျခာက္ေသာင္းကုိ အလွဴျဖတ္ၿပီး ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ လွဴလုိက္ေတာ့ တိတၱိေတြ စားစရာမရွိျဖစ္ကာ ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ကုိ သာသနာအတြင္း၀င္ေရာက္လာၿပီး ရဟန္းအစစ္ေတြနဲ႔ ေရာက္ေႏွာေနလုိက္လုိ႔ သာသနာဟာ ညစ္ႏြမ္းသြားၿပီး မင္းႀကီးကုိယ္တုိင္ သာသနာသန္႔ရွင္းေပးခဲ့ ရတယ္မဟုတ္လား။ ယေန႔ေခတ္ တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံ သာသနာမွာလည္း အဲလုိ၀င္ေရာက္ ေရာေႏွာလုပ္စား ေနတာေတြ မ်ားလာတဲ့အတြက္ ဒီလုိသာသနာအတြက္ အက်ိဳးမျပဳတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ မွားၿပီးသဒၶါလြန္သြားရင္ သာသနာ အတြက္လည္း အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းသလုိျဖစ္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိၾကည့္ၿပီး သဒၶါတရား မခုိင္ၿမဲၾကေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ၿပီး လွဴၿပီးသား အလွဴအေပၚမွာ မုဒိတာမပြားႏုိင္ ျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴဒါန္းၾကဖုိ႔ ရည္ရြယ္တာပါ။
အမွန္ေတာ့ တုိ႔သာသနာဟာ သာသနာ့အလုပ္ကုိ လုပ္ေနရင္ ဘုရားက ေကၽြးထားၿပီးသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားမွာ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္လုပ္ေနၾကရင္ ဘာမွပူပန္စရာ မရွိဘူးဆုိတာ ရွင္းပါတယ္။ အဲဒီအလုပ္ေတြ မလုပ္ဘဲ သာသနာမွီၿပီး စားေရးေနေရး အဆင္ေျပေအာင္ ႀကိဳးစားေနၾကရတဲ့ သာသနာရဲ႕ ဆူးေညွာင့္ခလုပ္ေတြအေပၚ မွားၿပီးေရြးခ်ယ္ ကုိးကြယ္လွဴဒါန္းမိမွာ စိုးတဲ့အတြက္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴဒါန္းေစလုိတာပါ။ အလွဴဒါနကေတာ့ ေစတနာရွိၿပီးလွဴရင္ ေခြးလွဴလည္း ကုသုိလ္ရတာပါပဲ။ သုိ႔ေသာ္ သာသနာအတြက္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေစမယ့္ လုပ္စားေတြကုိ အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းမျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ ေရြးခ်ယ္ခုိင္းတာပါ။
ေမတၱာျဖင့္…
ဘုန္းဘုန္း
***********************************************************
ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား
23/02/2009, MON:, 8:20:25 AM
---------
ဘုန္းဘုန္း မဂၤလာပါ...
ေစတနာသံုးတန္ ပို႔စ္ေလး ဖတ္အၿပီးမွာ ဖိုးသားစိတ္ထဲ ဘ၀င္မက်တာေလး ေပၚလာလို႔ပါ... ဒါေလးနဲ႔ပတ္သတ္လို႔...
>>> “အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ပုိင္းကုိ ေသခ်ာ ေရြးခ်ယ္ျပီး မလွဴပါက ကိုယ့္အလွဴကုိ ခံယူတ့ဲအလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ အမူအရာ၊ အေျပာအဆုိ၊ အေနအထုိင္၊ အက်င္သီလေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးသဒၶါတရား ပ်က္တတ္ပါတယ္။ သူသူကုိယ္ကိုယ္ ကုိယ္လွဴထားတဲ့ အရာေလးေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး ပီတိပြားခ်င္ၾက၊ ၀မ္းေျမာက္ခ်င္ၾကတာ ဓမၼတာပါ။ အဲဒီလုိ ပီတိ ပြားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၊ ေနရာဌာန စတာေတြကုိ ေရြးခ်ယ္ လွဴတန္းတတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။” <<<
ဖိုးသား ဘ၀င္မက်တာက ေရြးခ်ယ္လွဴဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေလးပါ...။ ဘုန္းဘုန္း ဒီပို႔စ္ေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဖိုးသား နားလည္ပါတယ္... အပရေစတနာ အျပည့္အ၀ ရေစဖို႔ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴခိုင္းတယ္ဆိုတာ... ဒါေပမယ့္ ဖိုးသား သိထားတာေလး တစ္ခုရွိပါတယ္... အလွဴဒါန တစ္ခု ျပဳတဲ့ေနရာမွာ ကုသိုလ္နဲ႔ ပါရမီနဲ႔ ကြဲျပားတာေလး...
ပုဂၢိဳလ္ ယုတ္ျမတ္ေရြးခ်ယ္အပ္ ေခၚအပ္ကုသိုလ္သာ၊
ပုဂၢိဳလ္ မေရြးလွဴဒါန္းေပး မွတ္ေရးပါရမီ။
ဘုန္းဘုန္းက အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴခိုင္းေတာ့ ကုသိုလ္ကုိ အဓိက မထားဘဲ ပါရမီအတြက္ ျဖည့္က်င့္ေနတဲ့ သူမ်ိဳးအတြက္က်ေတာ့ အမွတ္မွားစရာ ျဖစ္ႏို္င္မလားလို႔ ဖိုးသား ယူဆမိပါတယ္... ဖိုးသားလည္း ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ နားမလည္ပါဘူး... သိထားတာေလးနဲ႔ မကိုက္လို႔ ေရးလိုက္ရျခင္းပါ...
ဘုန္းဘုန္းအေပၚ ဆရာလုပ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားခဲ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက ေရးသားခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ေမာက္မာတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ပါသြားခဲ့ရင္ ဖိုးသား ဒီေနရာကပဲ ရွိခိုးဦးခ် ေတာင္းပန္ပါရေစ... ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ဘုန္းဘုန္း...
ေလးစားရိုေသစြာ ဦးခိုက္လ်က္
ဖိုးသား
--------------
ဒကာဖုိးသားေရ…
ကြန္မန္႔ေလးအတြက္ ေက်းဇူးပါပဲ။ ဘုန္းဘုန္းပုိ႔စ္မွာ ေရးထားတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ ဘုန္းဘုန္းက ပါရမီျဖည့္က်င့္သူမ်ား၊ ပါရမီေျမာက္ေအာင္ လွဴလုိသူမ်ားထက္ ကုသုိလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာ ပုံစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားတဲ့ ကုသုိလ္ရွင္မ်ား အတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္လိုက္တာပါ။
ဒကာတုိ႔ သိတဲ့အတုိင္းပဲ ယေန႔ေခတ္မွာ သာသနာမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ မ်ားလာတဲ့အျပင္ သာသနာကုိ ခုတုံးလုပ္ၿပီး လုပ္စားေနၾက သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲ မဟုတ္လား။ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ဆုိၿပီးေရာ ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ လွဴလိုက္မယ္ဆုိရင္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ သာသနာတြင္းမွာ သာသနာကုိ အမွီျပဳ လုပ္စားေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ ပုိၿပီးအခြင့္သာသြားကာ လွဴလုိက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းသလုိ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ား သာသနာတြင္းမွာ မ်ားလာရင္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ အဓမၼ၀ါဒီေတြပုိၿပီး အားေကာင္းလာႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ္က ေရြးခ်ယ္မႈမွားၿပီး လွဴလုိက္ပါက အဲဒီအလွဴခံပုဂၢိဳလ္ဟာ သာသနာမွာ ပုိၿပီးအားေကာင္းလာကာ ေနာက္ သူ႔ေနာက္လုိက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားပါ အမွားေတြကုိ အမွန္ထင္သြားတတ္ပါတယ္။
မေန႔ကပဲ ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းကုိ ဒကာေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး သူ႔အေတြ႕အႀကဳံေလး ေျပာသြားေသးတယ္။ သူက ဒလကပါ။ သူတုိ႔ ရပ္ကြက္ေဘးက လမ္းေဘးေျမာင္းနားမွာ အဖီေလးထုိးၿပီး ေနေနတဲ့ေတာထြက္ ရဟန္းအုိႀကီး တစ္ပါးကုိ သနားၿပီး သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တုိင္ပင္ကာ ျပင္ခင္းေက်ာင္းေလး တစ္ေက်ာင္း ေဆာက္လွဴျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္ပုိင္းလည္း အဲဒီရဟန္းႀကီးအတြက္ လုိအပ္တာ အကုန္လွဴေပးေၾကာင္း၊ ေနာက္မွသိရတာက အဲဒီရဟန္းႀကီးဟာ အရက္ေသာက္လုိ႔ ေက်ာင္းကႏွင္ထုတ္ထားတဲ့ ရဟန္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ အခုလူထြက္သြားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူ႔သူငယ္ခ်င္းဆုိရင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေတာင္ သြားၿပီးေဒါသတစ္ႀကီးေျပာဆုိ ႀကိမ္းေမာင္းသည္အထိ ျဖစ္ၾကေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။
ဒါေတြကုိ ၾကည့္ရင္ ပါရမီမရင့္က်က္ေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြအတြက္ ကုသုိလ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး အကုသုိလ္ေတြ ျဖစ္ၾကတတ္ပါတယ္။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေရြးခ်ယ္မႈ မွားတဲ့အတြက္ သဒၶါတရား မတုိးတဲ့အျပင္ အဲဒီလုိ အျဖစ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ ၾကဳံရတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တုိ႔သာသနာႀကီး အရွည္တည္တံ့ဖုိ႔ အတြက္ ဆရာ၊ ဒကာ ညီညီညြတ္ညြတ္ရွိမွ ျဖစ္မွာပါ။
ဒကာတုိ႔ သိတဲ့အတုိင္းပဲ သီရိဓမၼာ ေသာကမင္းႀကီးလည္း သာသနာကုိ သန္႔ရွင္းေပးခဲ့ရတာပဲ။ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာၿပီး ေနာက္္ပုိင္းမွာ သူ႔အေဖလက္ထက္က ေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းခ့ဲတဲ့ တိတၱိေျခာက္ေသာင္းကုိ အလွဴျဖတ္ၿပီး ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ လွဴလုိက္ေတာ့ တိတၱိေတြ စားစရာမရွိျဖစ္ကာ ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ကုိ သာသနာအတြင္း၀င္ေရာက္လာၿပီး ရဟန္းအစစ္ေတြနဲ႔ ေရာက္ေႏွာေနလုိက္လုိ႔ သာသနာဟာ ညစ္ႏြမ္းသြားၿပီး မင္းႀကီးကုိယ္တုိင္ သာသနာသန္႔ရွင္းေပးခဲ့ ရတယ္မဟုတ္လား။ ယေန႔ေခတ္ တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံ သာသနာမွာလည္း အဲလုိ၀င္ေရာက္ ေရာေႏွာလုပ္စား ေနတာေတြ မ်ားလာတဲ့အတြက္ ဒီလုိသာသနာအတြက္ အက်ိဳးမျပဳတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ မွားၿပီးသဒၶါလြန္သြားရင္ သာသနာ အတြက္လည္း အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းသလုိျဖစ္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိၾကည့္ၿပီး သဒၶါတရား မခုိင္ၿမဲၾကေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ၿပီး လွဴၿပီးသား အလွဴအေပၚမွာ မုဒိတာမပြားႏုိင္ ျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴဒါန္းၾကဖုိ႔ ရည္ရြယ္တာပါ။
အမွန္ေတာ့ တုိ႔သာသနာဟာ သာသနာ့အလုပ္ကုိ လုပ္ေနရင္ ဘုရားက ေကၽြးထားၿပီးသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားမွာ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္လုပ္ေနၾကရင္ ဘာမွပူပန္စရာ မရွိဘူးဆုိတာ ရွင္းပါတယ္။ အဲဒီအလုပ္ေတြ မလုပ္ဘဲ သာသနာမွီၿပီး စားေရးေနေရး အဆင္ေျပေအာင္ ႀကိဳးစားေနၾကရတဲ့ သာသနာရဲ႕ ဆူးေညွာင့္ခလုပ္ေတြအေပၚ မွားၿပီးေရြးခ်ယ္ ကုိးကြယ္လွဴဒါန္းမိမွာ စိုးတဲ့အတြက္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴဒါန္းေစလုိတာပါ။ အလွဴဒါနကေတာ့ ေစတနာရွိၿပီးလွဴရင္ ေခြးလွဴလည္း ကုသုိလ္ရတာပါပဲ။ သုိ႔ေသာ္ သာသနာအတြက္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေစမယ့္ လုပ္စားေတြကုိ အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းမျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ ေရြးခ်ယ္ခုိင္းတာပါ။
ေမတၱာျဖင့္…
ဘုန္းဘုန္း
***********************************************************
ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား
23/02/2009, MON:, 8:20:25 AM
February 23, 2009 at 8:38 AM
ကိုဖိုးသားေရ...တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ဒါနအေၾကာင္းေလးတင္ျပီး ဒီဘက္လာလည္လိုက္ေတာ့ ကိုဖိုးသားတင္ထားတဲ့ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ပို ့စ္ကိုဖတ္ရတာဘဲ။
ဆရာေတာ္မိန္ ့ထားတာလည္း မွန္ပါတယ္။ ကိုဖိုးသား ေျပာထားတာလည္း မွန္ပါတယ္။ ဘာကိုရည္ရြယ္ခ်က္ထားျပီး လွဴမလဲဆိုတဲ့ အလွဴရွင္ရဲ ့စိတ္သေဘာထားက အဓိကက်မယ္လို ့ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။