ဒုတိယ မဂၢင္မွာ သမၼာသကၤပၸမဂၢင္ ျဖစ္သည္။ မွန္ကန္ေသာ ေတြးေတာ ၾကံစည္မႈဟု အနက္ရပါသည္။ မွန္ကန္ေသာ ေတြးေတာၾကံစည္မႈ ဆိုသည္မွာ ကိေလသာ ကာမစၦႏၵ အလိုဆႏၵၾကီးမႈ၊ ဣႆာ မေစၦရ သူတစ္ပါး စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို ျငဴစူမႈ၊ မနာလို၀န္တိုမႈ၊ ဗ်ာပါဒ သူတစ္ပါးကို ဖ်က္ဆီးလိုမႈ စေသာ စိတ္ယုတ္မ်ား ကင္းစင္ေသာ အေတြးအၾကံကို ဆုိလိုျခင္းျဖစ္သည္။ စိတ္သည္ ကာမရာဂ ဆႏၵမ်ား ရွိေနသ၍ ၎သည္ အျပင္ပ အာရံုမ်ားကိုသာ ရွာေဖြေနမည္ ျဖစ္၏။ အျပင္ဘက္က စိတ္အလုိဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းမည့္ အရာမ်ားကိုသာ ရွာေဖြေနမည္ ျဖစ္၏။ စိတ္၏ အျပင္အပ၌ျဖစ္ေသာ ၀တၳဳအာရံု ကာမဂုဏ္ တရားတို႔သည္ကား မျမဲေသာ အနိစၥ တရားမ်ားသာ ျဖစ္ၾကကုန္ရကား စိတ္အလိုဆႏၵကို ဘယ္လုိပင္ ျဖည့္ေသာ္လည္း စိတ္သည္ အလိုဆႏၵ ျပည့္စံုျခင္းသို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေရာက္ႏိုင္ေခ်။

ခဏမွ်ျဖစ္ေသာ စိ္တ္ခ်မ္းသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ျဖစ္ေပၚႏိုင္ေသာ္လည္း ေတာင့္တမႈ ရာဂစိတ္သည္ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ပို၍သာ မ်ားျပားစြာ ျဖစ္ေပၚလာတတ္သည္။ အဆံုးမရွိ ဆႏၵရာဂ၏ ၀တၳဳအာရံု ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကို ေတာင့္တမႈ၊ ထိုအလိုဆႏၵကို ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္ေသာ္လည္း မျပည့္ဘဲ ဆႏၵရာဂသာ ပို၍မ်ားျပားလာမႈ၊ ရာဂသည္ စိတ္ကုိ အျမဲအစဥ္သာလွ်င္ လႈပ္ရွားထၾကြ ေသာင္းက်န္းေစၿပီး စိတ္ရွဳပ္ေထြးမႈကိုသာ ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါသည္။ စိတ္ကို ကာမရာဂ ဆႏၵမ်ားမွ ကင္းလြတ္ေစရမည္ဟု ဆုိျခင္းမွာ ထိုဆႏၵမ်ားကို ဖိႏိွပ္ၿပီး တဏွာရာဂ ကိေလသာဆႏၵမ်ား ကင္းရွင္းေလေအာင္ ဟန္ေဆာင္ျခင္းကို ဆိုလိုသည္ မဟုတ္ပါ။

အလိုဆႏၵတစ္ခုကို ဖိႏိွပ္လွ်င္ ထိုရာဂဆႏၵသည္ အျခားတစ္နည္းျဖင့္ ေဖာ္ျပတတ္သည္။ ထပ္တူထပ္မွ် မလိမၼာရာက်ေသာ ကိစၥမွာ ရာဂစိတ္ ထၾကြလာေသာအခါ ထိုစိတ္ကို ငါႏွင့္ ထပ္တူျပဳၿပီး ထိုစိတ္အလိုအတိုင္း လိုက္၍ ျပဳလုပ္ေနမိျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ရာဂစိတ္ကို ဖိႏိွပ္ျခင္းလည္း အမွား၊ ထိုစိတ္အလိုအတိုင္း လိုက္စားျခင္းလည္း အမွားျဖစ္ပါသည္။ သမၼာသကၤပၸဆိုေသာ မွန္ကန္စြာ ေတြးၾကံျခင္း သေဘာမွာ ကာမရာဂေခၚ ကာမဂုဏ္ စည္းစိမ္တို႔၌ တပ္မက္ျခင္းစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာေသာအခါ ျဖစ္ေပၚလာသည့္အတိုင္း လႊတ္ထားလိုက္လွ်င္ သူ႔ဘာသာ ပေပ်ာက္သြားလိမ့္မည္ဟု သိၿပီး ရွဳေနလိုက္ဖို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ရာဂစိတ္ ျဖစ္လွ်င္ ရာဂစိတ္ပဲဟု သိလိုက္လွ်င္ ကိစၥၿပီးပါသည္။ ထိုစိတ္ကို ဖိႏိွပ္ခ်ိဳးႏွိမ္ေနစရာ မလိုပါ။

ထိုကဲ့သို႔ ထုိစိတ္ေနာက္သို႔ လိုက္ၿပီး သူေတာင္းဆိုရာကို ျဖည့္ဆည္းေနဖို႔လည္း မလိုပါ။ ထိုစိတ္ျဖစ္လာလွ်င္ ျဖစ္သည့္အတိုင္းပင္ လႊတ္ၿပီး ရွဳေနလိုက္ပါ။ ထိုကဲ့သို႔ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ၿပီး ျဖစ္ေနတာပဲဟု မိမိႏွင့္ မဆိုင္သလို လႊတ္ၿပီး ရွဳဖန္မ်ားလာေသာအခါ ထိုစိတ္မ်ိဳးေပၚတာသည္ တေျဖးေျဖး က်ဲသြားၿပီး စိတ္မွာပို၍ ေပါ့ပါးသြားပါေတာ့သည္။ ထိုအခါ စိတ္မွာ အေႏွာင့္အယွက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ တင္းမာမႈေသာ္ လည္းေကာင္း မရွိေတာ့ဘဲ စိတ္သည္ အက်င့္ပါေနေသာ ရာဂဆႏၵ အေႏွာင္အဖြဲ႔ အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္သြားသည္ကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မည္။

ဣႆာ၊ မေစၦရ၊ ဗ်ာပါဒ စေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ စိတ္မ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ဆိုသည္မွာ ေဒါသမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ျဖစ္၏။ ေဒါသသည္ စိတ္ထဲတြင္ မီးေတာက္ေလာင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုေဒါသကို အျပင္သို႔ ထုတ္ေဖာ္လုိက္ပါလွ်င္ သူတစ္ပါးကိုပါ ၾကီးစြာေသာ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ေစပါသည္။ ေဒါသျဖစ္လွ်င္ ထုိေဒါသကို အလိုက္သင့္ ေဒါသမွန္းသိေအာင္ သတိျဖင့္ သတိျဖင့္ ရွဳမွတ္ၿပီး သူ႔အလိုလို ေဒါသခ်ဳပ္ၿငိမ္းကာ အမ်က္ေျပသြားေအာင္ ေနလိုက္ရန္သာ လိုပါသည္။

ထိုအခါ ေဒါသေျပသြားေသာ စိတ္သည္ ေပါ့ပါး ရႊင္လန္းၿပီး သူ႔နဂို သဘာ၀အတိုင္း ေမတၱာစိတ္ဓါတ္ ျဖစ္ေပၚလာပါေတာ့သည္။ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ ကင္းေသာ စိတ္ကူး၊ အေတြးမ်ား ဆိုသည္မွာ သူတစ္ပါး ဒုကၡေရာက္ေနသည္ကို မရွဳစိမ့္ဘဲ သနားၾကင္နာေသာ အေတြးမ်ား၊ သူမ်ား ခံစားေနရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡကို ေလ်ာ့နည္းေအာင္ သက္သာေစလိုေသာ ဆႏၵမ်ား ျဖစ္ေပၚျခင္းကို ဆိုလိုသည္။ သက္ရွိ သတၱ၀ါတုိ႔အေပၚ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ ျပဳမူျခင္းမွ အလ်ဥ္းကင္းေသာ စိတ္ေကာင္း စိတ္ျမတ္ကို ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္သင့္ပါသည္။

ေတာင္တက္ခရီး၏ ဒုတိယ ေျခလွမ္းသည္ ေလာကကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဘယ္လုိ ဆက္ဆံသလဲ ဆိုသည့္ကိစၥ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဘယ္လို ဆက္ဆံမလဲ။ အျခားသူမ်ားကို ဘယ္လို ဆက္ဆံၾကမလဲ။ ဤက႑သည္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ ကိုယ္ကို ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ အဆင္ေျပေအာင္ မည္သို႔မည္ပံု ေနထိုင္သင့္ေၾကာင္း ျပညႊန္းခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ မိမိတို႔မွာ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ သင့္ေတာ္ အဆင္ေျပေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထားေသာ စိတ္မ်ိဳးရွိပါက ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ အျခားသူမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ စိတ္၀မ္းကြဲျပားမႈေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ခိုက္ရန္ ျဖစ္ျခင္းေသာ္လည္းေကာင္း မရွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။

ဆက္ရန္>>>

>>> ဆရာဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။

>>> အားလံုးပဲ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ျမဲျမံေသာ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

02/02/2009, MON:, 2:31:03 AM