လိႈင္းေတြက ထန္တာလား၊

တံငါသည္က မိုက္တာလား၊

ကံဆိုးလိုက္တဲ့ ငါး။



အသက္နဲ႔ရင္းတာက တံငါ၊

အသက္ေပးရေတာ့ ငါး၊

မၾကား၀ံ့မနာသာ၊

ေစ်းဆစ္ၾကတာက သူတို႔။



ကဲ... ဒီေတာ့

ေရစီးကပဲ ၾကမ္းတာလား၊

ကမ္းပါးကပဲ ႏုတာလား၊

ဟိုမွာေတာ့ ေသာင္ထြန္း၊

ဒီမွာက် ကမ္းျပိဳ၊

အခ်ိန္ကိုေတာ့ တိုလို႔တဲ့၊

ခုေတာ့... ေနညိဳေနၿပီေလ။ ။



သုခရိပ္

ကိုသုခရိပ္ ေရးစပ္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ... ေရႊျပည္သူ ဘေလာ့ကေန ကူးယူ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္... ဖတ္ေလေလ အဓိပၸါယ္ ျပည့္ေလပါပဲ...

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

14.02.2009, SAT:, 02:48:43 AM