ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ အားကစားပြဲ တစ္ပြဲ ကစားၾကမည္ ျဖစ္သည္။ ဤပြဲသည္ သမာဓိ အားကစားပြဲ ျဖစ္၏။ အားကစားပြဲ၏ စည္းမ်ဥ္းမ်ားမွာ ဤသို႔ျဖစ္၏။

လာမည့္နာရီတြင္ သင္အသက္ရွဴတိုင္း ထြက္သက္ကို တစ္ကစ၍ ေရတြက္ပါ။ ဤနည္းျဖင့္ တစ္ဆယ္အထိ ေရတြက္ပါ။ ၾကားထဲမွာ သတိမလစ္သြား ပါေစႏွင့္။ မေရတြက္ လိုက္မိေသာ ထြက္သက္ မရွိပါေစႏွင့္။ ထြက္သက္တိုင္း သို႔မဟုတ္ ပိန္သြားေသာ ဗိုက္တစ္ခ်က္ တိုင္းအတြက္ တစ္ခ်က္ ေရတြက္ရမည္။ အကယ္၍ ထြက္သက္ကို ေရတြက္စဥ္ ေမ့ေလ်ာ့ၿပီး ေရတြက္မႈအစဥ္ ပ်က္သြားလွ်င္၊ မေရတြက္လိုက္မိဘဲ လြတ္ထြက္သြားလွ်င္ အစကျပန္ၿပီး ေရတြက္ပါ။ တစ္က ျပန္စရမည္။ အျခားကိစၥ မွန္သမွ်ကို လ်စ္လ်ဴရွဳပါ။ ဂရု မထားပါႏွင့္။

ေနာက္တစ္မ်ိဳး စတင္ ျဖစ္ေပၚ လာႏိုင္ပါေသးသည္။ ထိုအခ်က္မွာ အသက္ရွဴ မမွန္ဘဲ ျမန္သည့္အခါ ျမန္လိုက္၊ ေႏွးသည့္အခါ ေႏွးလိုက္၊ ေပ်ာ့သည့္အခါ ေပ်ာ့လိုက္၊ ျပင္းသည့္အခါ ျပင္းလိုက္ ျဖစ္တတ္ျခင္း ျဖစ္၏။ ထိုအခါမွာလည္း ဂဏန နည္းျဖင့္ တစ္ကေန တစ္ဆယ္အထိ ထြက္သက္ကို ေရတြက္နည္းကိုပင္ ဆက္လက္ျပဳလုပ္ပါ။ တစ္မွတစ္ဆယ္ ေရာက္လွ်င္ ေနာက္တစ္ခါ တစ္က ျပန္စၿပီး တစ္ဆယ္အထိ ေရတြက္ရမည္။ တစ္မွ တစ္ဆယ္အထိကို တစ္ပါဒဟု ေခၚသည္။ ဤကဲ့သို႔ တစ္မွ တစ္ဆယ္အထိ ေရတြက္ေသာ နည္းကို ေလ့က်င့္စဥ္ ငါးမိနစ္ခန္႔ ၾကာလာေသာအခါ စိတ္က

“ဟာ အလကား အခ်ိန္ကုန္တာပဲ၊ ဒီမွာထိုင္ၿပီး တစ္က တစ္ဆယ္ ေရတြက္ေနလို႔ အလကားပဲ၊ ငါဒီမွာ တစ္နာရီလည္း မထိုင္ေတာ့ဘူး၊ တစ္ကေန တစ္ဆယ္ ေရတြက္တဲ့ အလုပ္ကိုလည္း မလုပ္ေတာ့ဘူး” ဟု ေတြးေတာ လာႏိုင္ပါသည္။ ဆက္၍သာ ေရတြက္ပါ။

အကယ္၍ ေစာေစာက အေတြးေပၚလာသည့္ အတြက္ ထြက္သက္ကို ေရတြက္မႈ ေမ့သြားလွ်င္ အစက ျပန္ၿပီး တစ္ကစ၍ ေရတြက္ပါ။ အတန္ၾကာေတာ့ ခႏၶာကိုယ္မွာ ကာယိက ေ၀ဒနာေတြ ေပၚလာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ နာက်င္ကိုက္ခဲမႈ ေ၀ဒနာေတြ ျဖစ္ေပၚ လာႏိုင္ပါသည္။ ထိုေ၀ဒနာ မ်ားကိုလည္း ဂရုမျပဳပါႏွင့္။ ငါ နာတယ္၊ ငါ က်င္တယ္၊ ငါ ကိုက္တယ္၊ ငါ ခဲတယ္ဟု မမွတ္ပါႏွင့္။ ထြက္သက္ကို ေရတြက္ေနျခင္း အလုပ္ကိုပင္ ဆက္ၿပီး ဇြဲႏွင့္ခဲ၍ ျပဳလုပ္ပါ။

ဤနည္းျဖင့္ စိတၱ ဧကဂၢတာ ျဖစ္ေအာင္ စိတ္ကို အင္အားျဖည့္ ေပးႏိုင္ေသာ နည္းတစ္နည္း အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ကုိ အာရံုတစ္ခုတည္း အေပၚမွာသာ တည္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေသာ နည္းပင္ ျဖစ္၏။ အကယ္၍ ဤသို႔ ထြက္သက္ကို ဂဏန္းထိုး၍ ေရတြက္ေသာ ဂဏန နည္းသည္ အာနာပါန သတိပ႒ာန္ အလုပ္တြင္ အသံုးက်ေသာနည္း၊ သင့္အား အာရံုမိေအာင္၊ စိတ္ကို ရွဳမွတ္ရာ အာရံုေပၚမွာ ၾကာၾကာ တည္ေနေအာင္ ကူညီႏိုင္ေသာ နည္းျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရၿပီ ဆိုလွ်င္ သင္တရားထိုင္ေသာ အခါတိုင္း ဤသမထ နည္းကိုပါ ေပါင္းစပ္၍ အသံုးခ်ပါ။ တရားစထိုင္ေသာ အခါတိုင္း ဤသမထနည္းျဖင့္ စိတ္ကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ အစျပဳ၍ လုပ္ပါ။ ၿပီးမွ ၀ိပႆနာကို ဆက္လုပ္ပါ။

>>> ဆရာဦးဆန္းလြင္ႏွင့္ ဆရာဦးဟန္ေဌးတို႔ ဘာသာျပန္ဆိုေသာ ဂိုးလ္စတိန္း၏ ကိုယ္ေတြ႔၀ိပႆနာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပ မွ်ေ၀အပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။

>>> အားလံုးပဲ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ျမဲျမံေသာ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

25/02/2009, WED:, 16:29:49 PM