ဘုန္းဘုန္းေရ…

မဂၤလာပါေနာ္.. ေနေကာင္းရဲ႕လား ဘုန္းဘုန္း… အဲ ဖိုးသားလည္း ဘုန္းဘုန္း ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ ေရးေနတာ ဘယ္ဘုန္းဘုန္းကို ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးလို႔ေရးမွန္း မသိဘူးလို႔ ဘုန္းဘုန္းတို႔က ဆိုေလမလားပဲ… ဟုတ္ပါတယ္… ဟိုးအရင္ ေရးခဲ့တဲ့ စာေတြကေတာ့ ဖိုးသားနဲ႔ သိတဲ့ ဘုန္းဘုန္းေတြထဲက တစ္ပါးပါးကို ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးခဲ့တာပါ… ခု ဒီစာေလးကေတာ့ ဖိုးသားနဲ႔ သိတဲ့ ဘုန္းဘုန္းေတြေကာ မသိေသးတဲ့ ဘုန္းဘုန္းေတြေကာ အကုန္လံုးကို ရည္ရြယ္ လိုက္ပါတယ္…

စကားေတာင္ အဆက္အစပ္ မရွိေတာ့ဘူး ေနေကာင္းရဲ႕လား ဘုန္းဘုန္း… ဖိုးသားေတာ့ ဒီေန႔ ဖ်ားခ်င္သလို ျဖစ္ေနတယ္.. ေျခေထာက္က အနာရွိန္ေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္းရ.. ဒါေပမယ့္ ခုစာေရးေနတဲ့ အခ်ိန္ေတာ့ သက္သာသြားပါၿပီ.. လူကေတာ့ သိပ္မလန္းေသးဘူး…

ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ ေျပာရဦးမယ္ ဘုန္းဘုန္းရ… ဒီစာေရးတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ေတာ့ သိပ္မဆိုင္ပါဘူး.. ဘာလဲဆုိေတာ့ ဖိုးသား ဘုန္းဘုန္းတို႔ကို က်န္းမာေစေၾကာင္း ေန႔တိုင္း ေမတၱာပို႔တဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ… တစ္ပါးခ်င္းစီကို ဖိုးသား စိတ္ထဲမွာ အရံုျပဳၿပီး ေမတၱာပို႔တာ… အရင္ဆံုး ဘုန္းဘုန္းတို႔ ပံုေတာ္ေတြကို အာရံုျပဳတယ္.. ေနာက္ တစ္ပါးခ်င္း ေမတၱာပို႔တယ္.. ဓါတ္ပံု မျမင္ဘူးတဲ့ ဘုန္းဘုန္း ေတြကိုေတာ့ စိတ္မွန္းနဲ႔ပဲ ဘြဲ႔ေတာ္ေလးကို အာရံုျပဳၿပီး ေမတၱာပို႔တာေပါ့ ဘုန္းဘုန္းရာ…

ဒီလို ေမတၱာပို႔နည္း ေလးကိုလည္း ဘုန္းဘုန္း ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္-အင္းမ) ေရးတဲ့ ေမတၱာအေတြးမ်ား စာအုပ္ထဲက ဖိုးသား သိတာ…၊ ဘယ္လုိ ေမတၱာပို႔လဲ ဆိုေတာ့…

ဘုန္းဘုန္း (×××××) သည္ ေဘးရန္ကင္းပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲ ကင္းပါေစ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲ ကင္းပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ခႏၶာ့၀န္ကို၊ သာသနာ့ ၀န္ကို လြယ္ကူစြာ ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ပါေစ… ဆိုၿပီးေတာ့။

အဲ ထားပါ ဘုန္းဘုန္းရာ… ဖိုးသားလည္း ဟိုဟာေျပာ ဒီဟာေျပာနဲ႔ ခုမွပဲ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ဆိုင္တာေလး ဘုန္းဘုန္းကို ေျပာျပရဦးမယ္… ဒီလို ဘုန္းဘုန္းရ…

ဘယ္ေန႔ လည္းေတာ့ ဖိုးသားလည္း ေကာင္းေကာင္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး… အဲဒီေန႔က ဖိုးသား ထမင္းစားၿပီးေတာ့ ပန္းကန္ေဆးဖို႔ ေဗဇင္ ကိုသြားတာေပါ့… ပန္းကန္ေဆးဖို႔ ဆပ္ျပာက ယူသြားဖို႔ ေမ့သြားတယ္ ဘုန္းဘုန္းရ အဲဒီအခ်ိန္မွာ.. ဒါေပမယ့္ ပန္းကန္ေဆးတဲ့ ေဗဇင္ေရာက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္… ဆပ္ျပာ ျပန္ယူစရာ မလုိေတာ့ဘူး.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေဗဇင္ေပၚမွာ ေရႊ၀ါဆပ္ျပာ အပိုင္းေလး တစ္ပိုင္း တင္ထားတာနဲ႔ ဖိုးသား သြားတိုးတာကိုး.. ဒါနဲ႔ ဖိုးသားလည္း အဲဒီေရႊ၀ါ ဆပ္ျပာေလးကို အသံုးျပဳလို႔ ပန္းကန္ ေဆးလိုက္တာေပါ့…

အဲ ဖိုးသားလည္း ေဆးၿပီးမွ သတိရတာက ဒီေရႊ၀ါဆပ္ျပာ အပိုင္းေလးက ဖိုးသား သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ ပန္းကန္ လာေဆးရင္းနဲ႔ ေမ့က်န္ခဲ့တာ လားေပါ့.. ဒါဆိုရင္ေတာ့ ငါလည္း ပုိင္ရွင္မသိဘဲ ဒီဆပ္ျပာကို သံုးေတာ့ အဒိႏၷာဒါနာ အမႈေတာ့ က်ဴးလြန္သလို ျဖစ္ၿပီ ထင္တယ္ဆိုၿပီး ဖုိးသား ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတြးလိုက္မိတယ္… ဒါေပမယ့္လည္း သံုးၿပီးမွေတာ့ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ.. ေနာက္ ဒီလို အမႈမ်ိဳး ထပ္မျဖစ္ ေအာင္သာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းရေတာ့မွာေပါ့ ဆိုၿပီး ဖုိးသား ဆင္ျခင္မိသြားတယ္ ဘုန္းဘုန္း..

ဒါေပမယ့္ ထူးဆန္းတာက အဲဒီ ေရႊ၀ါဆပ္ျပာ အပိုင္းေလးက ေနာက္ေန႔လည္း ဘယ္သူမွ လာမယူဘူး ဘုန္းဘုန္းရ… အဲဒီေတာ့မွ ဖိုးသား သေဘာ ေပါက္တာက ဒီလို ပန္းကန္ လာေဆးတဲ့ သူေတြ အဆင္ေျပေအာင္ တစ္ေယာက္ ေယာက္က ဒီေရႊ၀ါ ဆပ္ျပာေလးကို တမင္တကာ လာခ် ေပးထားတာ ပါလား ဆိုၿပီး…၊ ေနာက္ေန႔ေတြ မွာလည္း ဒီဆပ္ျပာ အပိုင္းေလးကို ဘယ္သူမွ လာမယူေတာ့သလို၊ ကုန္သြားရင္ေတာင္ ဆပ္ျပာ အသစ္တစ္တံုးက ေရာက္ေနျပန္တယ္... ဖိုးသား စဥ္းစားတာ မွန္သြားတာေပါ့ ဘုန္းဘုန္းရာ... တစ္ဆက္တည္း ဒီလိုမ်ိဳး သူတစ္ပါး အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ႏိုင္စြမ္းတဲ့၊ အေသးအဖြဲက အစ စဥ္းစား ႏိုင္စြမ္းတဲ့ ဘယ္သူမွန္းမသိတဲ့ ဖိုးသား သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကိုလည္း ေလးစားမိသြားတယ္ ဘုန္းဘုန္း...

ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဖိုးသား အဲသလို မလုပ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္... ပန္းကန္သြားေဆးတိုင္း ဖိုးသား စဥ္းစားတယ္... ငါ့ဆီမွာလည္း ေရႊ၀ါဆပ္ျပာေတြ ပါတာပဲ၊ ငါလည္း ဒီလိုမ်ိဳးေလး သူမ်ား အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ေပးရင္ ေကာင္းမလားေပါ့... (ဒီေရႊ၀ါ ဆပ္ျပာက ဖိုးသားတို႔ကို ဒီမလာခင္ လူတိုင္းကို ထုတ္ေပးလိုက္တာ) ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက ဖိုးသား ဘယ္လိုမွ စိတ္ထားလို႔ မရဘူး.. ခုန ဖိုးသား သူငယ္ခ်င္းလို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး (ဒီေန႔အထိ အဲသလို ဆပ္ျပာ လာခ်တာ ဘယ္သူလဲဆိုတာ မသိပါဘူး ဘုန္းဘုန္း)၊ ဘာမွတန္ဖိုးလည္း ၾကီးၾကီးမားမား မဟုတ္ဘဲနဲ႔...

ဘယ္လိုလည္း ဆိုေတာ့ ဖိုးသား စိတ္ကို သူတစ္ပါးရဲ႕ အျပဳအမူေတြက လာေႏွာင့္ယွက္ေနတာ၊ ေျပာရရင္ အကုသိုလ္စိတ္ စိုးမိုးေနတာေပါ့... ဒီလို စိုးမိုးေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြက ဘာေတြလည္းလို႔ ဘုန္းဘုန္း ေမးခ်င္ေနမလားပဲ... ဖိုးသား ေျပာပါ့မယ္... ဒီလိုပါ..

တစ္ခ်ိဳ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆို တအား ေနႏိုင္တယ္... ပန္းကန္ လာေဆးရင္ ဆပ္ျပာက မပါ... ခုန သူမ်ား ခ်ထားတဲ့ ဆပ္ျပာကို သံုးၿပီး ေဆးသြားတယ္... ကိုယ္တိုင္ေတာ့ ဆပ္ျပာ၀ယ္ဖို႔ မစဥ္းစားဘူး.. စသျဖင့္ေပါ့ ဘုန္းဘုန္းရာ... အဲသလို ဖိုးသား စိတ္က ေတြးေနမိတယ္... ဖိုးသားရဲ႕ ဆပ္ျပာေလး ခ်ထားၿပီး ကုသိုလ္ ျပဳခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ကို အဖ်က္က ၀င္တယ္ပဲ ေျပာရမလား၊ ဖုိးသား စိတ္ကို ဖိုးသား မႏိုင္ေသးဘူးပဲ ေျပာရမလား ဆိုတာ ဖိုးသား ေသခ်ာ မသိခဲ့ပါဘူး... အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက...

ဒါေပမယ့္ ဖိုးသား ဒီစိတ္ကို တေျဖးေျဖး ေဖ်ာက္တယ္.. မေကာင္းတဲ့စိတ္၊ မေကာင္းတဲ့ အေတြးဆိုတာကို သိလို႔.. ခက္ေတာ့ ခက္တယ္ ဘုန္းဘုန္းရ၊ အကုသိုလ္စိတ္ကို တြန္းလွန္ ရတာလည္း.. ဒါေပမယ့္လည္း သူမ်ားလုပ္ႏိုင္တာ ငါဘာလို႔ မလုပ္ႏိုင္ရမွာလည္း ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ အဲဒီ ေဗဇင္မွာ အမည္နာမ မသိတဲ့ ဖိုးသား သူငယ္ခ်င္း ခ်ေပးထားတဲ့ ဆပ္ျပာ ကုန္တဲ့ေနမွာ ဖိုးသားဆီမွာ ရွိတဲ့ ေရႊ၀ါဆပ္ျပာေလးကို ပိုင္းၿပီး သြားခ် ထားလိုက္တယ္... စိတ္ကလည္း လူတိုင္း အဆင္ေျပပါေစ၊ ပန္းကန္လာေဆးတဲ့ သူတိုင္း ဒီဆပ္ျပာ ေလးကို အသံုးျပဳၿပီး စိတ္ခ်မ္း သာပါေစလို႔ သေဘာ ထားလိုက္တယ္...

ထူးဆန္းတယ္ပဲ ေျပာရမလား.. ကိုယ့္စိတ္ကိုပဲ ဖိုးသား ႏိုင္သြားတယ္ ေျပာရမလား မသိဘူး ဘုန္းဘုန္း... ဖိုးသား စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေနသာ ထိုင္သာ ရွိသြားသလို၊ ဒီလို ျပဳမူႏိုင္လိုက္တဲ့ အတြက္ေကာ ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂုဏ္ယူ မိသြားတယ္... ေရႊ၀ါဆပ္ျပာ တစ္ပုိင္းက ေငြတန္ဖိုးအားျဖင့္ မၾကီးေပမယ့္ အဲဒီကေန ရခဲ့တဲ့ အသိတရား၊ ကုသိုလ္ တရားေတြကေတာ့ တန္ဖိုး ျဖတ္လို႔ မရဘူးေလ...

ေနာက္ၿပီး အဲသလို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး၊ အသိမ်ိဳး ေမြးႏိုင္ေအာင္၊ ျပဳမူ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေပးခဲ့တဲ့ ဘယ္သူမွန္း ေသခ်ာမသိတဲ့ ဖိုးသား သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေက်းဇူး တင္ေနမိတယ္ ဘုန္းဘုန္း... ေျပာရရင္ ေရႊ၀ါဆပ္ျပာက ေပးတဲ့ အသိေပါ့ ဘုန္းဘုန္းရာ...

ဖိုးသားမွာ ဒီလို မေကာင္းတဲ့ စိတ္ကေလးေတြ ရွိတယ္ ဘုန္းဘုန္းရ... ဒီစိတ္ေလးေတြကို ႏိုင္ေအာင္ ဖိုးသား တေျဖးေျဖး တြန္းလွန္ေနပါတယ္ ဘုန္းဘုန္း... ဘုန္းဘုန္းတို႔လည္း ဖိုးသားကို လိုတာေလးေတြ ျပဳျပင္လို႔ သြန္သင္ေပးပါေနာ္... မိဘနဲ႔ အေ၀းေရာက္ေနေတာ့ သြန္သင္ေပးမယ့္ သူကမရွိဘူးေလ... အဲဒါေၾကာင့္ပါ။

ဘုန္းဘုန္းလည္း ဖိုးသား ေျပာျပတာေတြ ဖတ္ၿပီး အခ်ိန္ကုန္ေရာေပါ့... ေတာ္ၿပီေနာ္ ဘုန္းဘုန္း... ဖိုးသားစာကုိ အဆံုးသတ္ လိုက္ေတာ့မယ္... ဒီလို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး ေလးေတြ ရေအာင္ သြန္သင္ေပးခဲ့တဲ့ ဘုန္းဘုန္း တို႔ကိုလည္း ဖိုးသား ေက်းဇူးတင္လ်က္ပါ... သတိရတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းလည္း အစဥ္ ဦးထိပ္တင္လ်က္ပါ ဘုန္းဘုန္း...


ဘုန္းဘုန္း က်န္းမာပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲ ကင္းေ၀းပါေစ...
ေလးျမတ္ရိုက်ိဳးစြာ ရွိခိုးဦးတင္လ်က္
ခ်စ္တပည့္ေလး
ဖိုးသား

04/03/2009, WED:, 20:12:47 PM