ထန္လ်န္း said...
မင္းတုိ႔ သိမ္းပုိက္ရန္ ရည္ရြယ္ ထားေသာ မိန္းမကေတာ့ ကုိယ့္ရည္းစား ျဖစ္ေနရင္ ခုိးေျပးလုိ႔ အျပစ္ မရွိဘူး ျမင္တယ္ဗ်ာ။ သူ (မင္း)လဲ လုိခ်င္ရင္ ကုိယ့္လုိ ရည္းစားစကား လုိက္ေျပာ၊ အမ်ိဳးသမီးက ၾကိဳက္တဲ့လူ ေရြးလိမ့္မေပါ့။

အစ္ကုိ အစ္မ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမကလဲ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အစ္ကုိအစ္မက ေငြမက္လုိ႔ ဥပမာ ခ်စ္တီးလက္ ထုိးအပ္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ္က ၾကားက ျဖတ္ခုိးရင္ အျပစ္မရွိဘူး ျမင္တာပဲ။

ကၽြန္လဲဟုတ္ မယားလဲဟုတ္ဆုိတဲ့ မိန္းမရဲ႕ ဘဝကေတာ့ သနားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔နဲ႔ မက်ဴးလြန္ေပမယ့္ သူ ဒီဘဝက လြတ္ေအာင္ေတာ့ ထြက္ေျပးႏုိင္ေအာင္ ကယ္သင့္ပါတယ္။ ေယာက္်ားဆုိလဲ ကၽြန္မွန္ရင္ ဘယ္သူ႔မဆုိ ကယ္မိမွာပဲ။

ဒီမယား ၂၀ ဆုိတာက ျမတ္စြာဘုရား သတ္မွတ္တာ မဟုတ္ဘဲ ေလာကနီတိ ဆရာေတြနဲ႔ ေခတ္ကာလ အေလ်ာက္ ေပၚခဲ့တဲ့ မင္းစုိးရာဇာေတြရဲ႕ အၾကိဳက္စကားေတြနဲ႔ တူေနသလားလုိ႔။ ဘုရားစကားဆုိရင္ေတာ့ ဘာမွ ေစာဒကမတက္ ႐ုိေသျပီးသားပါ။ ကာေမသုကုိလဲ တစ္သက္လံုး ေယာင္လုိ႔ေတာင္ မက်ဴးလြန္ရဲခဲ့ပါဘူး။

××××××××××××××××

Anonymous said...
ကိုထန္လ်န္း ေျပာတာ သဘာ၀က်လို႔ လက္ခံတယ္။ လူေတြက ဘုရားေျပာတာထက္ သူတို႔ အာေဘာ္ေတြကို ေရာထည့္ျပီး ေျပာေနၾကေတာ့ အားလံုး ထင္ေယာင္ ထင္မွားေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ။

××××××××××××××××

ကိုထန္းလ်န္း ေျပာတာေလးကို ကၽြန္ေတာ္ သိသေလာက္ ျပန္ၿပီး ေဆြးေႏြး ေပးပါ့မယ္...

၁။ ပထမဆံုး ေျပာခ်င္တာက ဒါသည္ ဘုရားေဟာပါ... ဝိနည္းပါဠိေတာ္ ပါရာဇိကဏ္ မွာပါပါတယ္… အက်ယ္ကုိ အ႒ကထာနဲ႔ ဋီကာကျပန္ဖြင့္ ထားပါတယ္… ကၽြန္ေတာ္ ခုေလးတင္ ဦးဇင္း တစ္ပါးကို ေမးလိုက္တာပါ… ပိုၿပီးေသခ်ာေအာင္ ေနာက္ထပ္ ဘုန္းဘုန္း တစ္ပါးကုိလည္း ထပ္ေမးလိုက္ပါတယ္… ဒါက နံပါတ္တစ္ ေျပာခ်င္တာေပါ့…။

၂။ ကၽြန္ေတာ္ ယခု တင္ျပထားေသာ ပို႔စ္သည္ ကာေမသု မိစၦာစာရကံကို မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ဘယ္လိုမ်ိဳး ေရွာင္ၾကဥ္သင့္တယ္ ဆိုတာကို ေရးသားထားျခင္းပါ…။

အစ္ကို ေျပာတဲ့ အထဲမွာ (မင္းတုိ႔ သိမ္းပုိက္ရန္ ရည္ရြယ္ထားေသာ မိန္းမကေတာ့ ကုိယ့္ရည္းစား ျဖစ္ေနရင္ ခုိးေျပးလုိ႔ အျပစ္ မရွိဘူး ျမင္တယ္ဗ်ာ) လို႔ ဆိုထားတယ္ေနာ္…။ အဲဒီေတာ့ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္မေျမာက္ကို မစဥ္းစားနဲ႔ဦး… ခုိးေျပးတယ္ ဆိုကတည္းက အဒိႏၷာ ဒါနာကံ ေျမာက္သြားပါၿပီ… ခိုးခ်င္တဲ့ စိတ္ရွိတယ္၊ လံု႔လျပဳတယ္ ဆိုရင္ေပါ့…။

ေနာက္ၿပီး ကာေမသုကံ ေျမာက္ျခင္း မေျမာက္ျခင္းကို ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္…။

ကာေမသုမိစၧာစာရကံ အဂၤါ ၄-ပါးမွာ...

၁။ မသြားလာအပ္ေသာမိန္းမ ၂ဝ-ျဖစ္ျခင္း။
၂။ မွီဝဲလိုစိတ္ရွိျခင္း။
၃။ လံု႔လျပဳျခင္း။
၄။ သာယာျခင္း။

ဒီအဂၤါ ေလးပါးမွာ တစ္ပါးပါးနဲ႔ ၿငိၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္သြားပါၿပီ…။

အစ္ကုိေျပာတဲ့ အထဲမွာ (မင္းတုိ႔ သိမ္းပုိက္ရန္ ရည္ရြယ္ထားေသာ မိန္းမကေတာ့ ကုိယ့္ရည္းစား ျဖစ္ေနရင္) လို႔ပါတယ္… ဒီေနရာမွာေတာ့ ကာေမသုကံ ေျမာက္မေျမာက္သည္ ကိုယ္က သူနဲ႔ အရင္ ရည္းစားျဖစ္တာလား၊ မင္းက သိမ္းပိုက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီးမွ ရည္းစားျဖစ္တာလား.. ဒါေလးကို အရင္ စဥ္းစားဖို႔ လိုပါမယ္… မင္းကသိမ္းပိုက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီးမွ ကိုယ္နဲ႔ ရည္းစားျဖစ္.. ေနာက္ဆံုး က်ဴးလြန္မိတဲ့ အဆင့္ထိျဖစ္သြားရင္ ဒါသည္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ေျမာက္သြားပါၿပီ… ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ၄င္းမိန္းမသည္ မင္းဆိုတဲ့ အေစာင့္ အေရွာက္ေအာက္ ေရာက္သြားၿပီး အေစာင့္ အေရွာက္ရွိသူ ၁ဝ-ဦး စာရင္းမွာ... ပါသြားလို႔ပါပဲ…။

၃။ (အစ္ကုိ အစ္မ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ မိန္းမကလဲ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အစ္ကုိအစ္မက ေငြမက္လုိ႔ ဥပမာ ခ်စ္တီးလက္ ထုိးအပ္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ္က ၾကားက ျဖတ္ခုိးရင္ အျပစ္မရွိဘူး ျမင္တာပဲ။)

ဒါကုိလည္း ခုနက အဂၤါေလးပါးနဲ႔ပဲ ခ်ိန္ထုိး သံုးသပ္ပါ… ခိုးတဲ့ အမႈကေတာ့ အသာထားလိုက္ဦး… ခ်စ္တီးလက္ကို ထိုးအပ္တယ္ ဆိုရင္ ခ်စ္တီးက ဒီမိန္းမပ်ိဳရဲ႕ အုပ္ထိန္းသူ အေစာင့္အေရွာက္ ျဖစ္သြားပါၿပီ… ဒါေၾကာင့္ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္ပါလိမ့္မယ္…။

၄။ (ကၽြန္လဲဟုတ္ မယားလဲဟုတ္ဆုိတဲ့ မိန္းမရဲ႕ ဘဝကေတာ့ သနားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔နဲ႔ မက်ဴးလြန္ေပမယ့္ သူ ဒီဘဝက လြတ္ေအာင္ေတာ့ ထြက္ေျပးႏုိင္ေအာင္ ကယ္သင့္ပါတယ္။ ေယာက္်ားဆုိလဲ ကၽြန္မွန္ရင္ ဘယ္သူ႔မဆုိ ကယ္မိမွာပဲ။)

ဒါက ကာေမသု မိစၦာစာရကံနဲ႔ မဆိုင္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး…။

၅။ (ဒီမယား ၂၀ ဆုိတာက ျမတ္စြာဘုရား သတ္မွတ္တာ မဟုတ္ဘဲ ေလာကနီတိ ဆရာေတြနဲ႔ ေခတ္ကာလအေလ်ာက္ ေပၚခဲ့တဲ့ မင္းစုိးရာဇာေတြရဲ႕ အၾကိဳက္စကားေတြနဲ႔ တူေနသလားလုိ႔။)

ဒါကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာၿပီးပါၿပီ။ ဘုရားေဟာပါ…။ သံသယ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ပါဘူးေနာ ဒီေလာက္ဆို…။

၆။ (ဘုရားစကား ဆုိရင္ေတာ့ ဘာမွ ေစာဒကမတက္ ႐ုိေသျပီးသားပါ။)

အစ္ကို အဲလို ေျပာတယ္ေနာ္…။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခု အၾကံေပးပါရေစ။ ျမတ္စြာဘုရားက ငါေဟာတိုင္းလည္း မယံုနဲ႔၊ ကိုယ္တိုင္ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ၿပီးမွ ယံုလို႔ ေဟာထားပါတယ္… ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ ဘုရား၀ါဒသည္ ၀ိဘဇၨ၀ါဒ (ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားတဲ့ ၀ါဒ) ျဖစ္လို႔ပါပဲ…။ ဘယ္လုိ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားၿပီး ေဟာသလဲ ဆိုေတာ့…

၀ိဘဇၨ၀ါဒိေနာ - ဤကား သႆတ လမ္းစဥ္၊ ဤကား ဥေစၧဒလမ္းစဥ္ ဟူ၍၊ အယုတ္တရား ႏွစ္ပါးတို႔ကို ေရွာင္ရွားကာ၊ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ အက်င့္ျမတ္ လမ္းစဥ္ကိုသာလွ်င္ ေ၀ဖန္ ပိုင္းျခားကာ ေဟာၾကားေတာ္ မူေလ့ရိွပါတယ္…။

၀ိဘဇၨ၀ါဒိေနာ - ဤကား ပယ္သတ္ရမည့္ အေၾကာင္း တရား၊ ဤကား သိရံုသာ သိရမည့္ အက်ိဳးတရား ဟူ၍၊ ပယ္ရမည့္ ပဟာတဗၺ ခႏၶာ၊ သိရမည့္ ပရိဥာတဗၺ ခႏၶာတို႔ကို၊ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားကာ ေဟာၾကားေတာ္ မူေလ့ ရွိပါတယ္…။

ဒါေၾကာင့္ ဘုရားေဟာေတြကို မယံုရဘူးလို႔ မဆိုလိုပါဘူး… ယံုပါ၊ ဘယ္လို ယံုရမလဲဆုိေတာ့ ကိုယ္တိုင္သိေအာင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္မႈနဲ႔ ယံုဖို႔ပါ…။ ဒါဆိုရင္ ဒီယံုၾကည္မႈဟာ တအားခိုင္ၿမဲတဲ့ ယံုၾကည္မႈ ျဖစ္သြားပါၿပီ…။

၆။ (ကာေမသုကုိလဲ တစ္သက္လံုး ေယာင္လုိ႔ေတာင္ မက်ဴးလြန္ ရဲခဲ့ပါဘူး။)

သာဓုပါ ကိုထန္လ်န္း ေရ… တစ္သက္လံုး ေယာင္လို႔ေတာင္ မက်ဴးလြန္ရဲခဲ့သလို ေနာင္လည္း မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္…

ကို Anonymous လည္း ဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္ ေလာက္ၿပီလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…။


အဓိကကေတာ့ ကာေမသု မိစၦာစာရကံ ေျမာက္ျခင္း မေျမာက္ျခင္းကို အထက္က အဂၤါေလးရပ္နဲ႔ ယွဥ္ၿပီး သံုးသပ္ဖို႔ပါပဲ...။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

3/12/2009, THUR:, 12:55:37 AM