ကာမဘံုကို ေရာက္လာတဲ့ ေလာကီ လူသားမ်ား အေနနဲ႔ ဘ၀တိုက္ပြဲကို ရုန္းၾက ကန္ၾကရာမွာ ရွံဳးတစ္ခါ ႏိုင္တစ္လွည့္၊ ျမဳပ္တစ္ခါ ေပၚတစ္လွည့္ ၾကံဳၾကရတာပါပဲ။ လူသားပီပီ၊ ပုထုဇဥ္ပီပီ ေအာင္ျမင္တဲ့ အခါ ျပဳံးေပ်ာ္ၿပီး က်ရွံဳးတဲ့ အခါမွာေတာ့ စိတ္ဓါတ္ ပ်က္တဲ့ လူေတြက အမ်ားသား။

ဒီလို စိတ္ဓါတ္ေလးေတြ က်သြားတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ အားေဆးတစ္လက္ အေနနဲ႔ ဓမၼ ေမာင္ႏွမတို႔ ေသာက္သံုး ဖတ္ရွဳႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္မိတဲ့ ကဗ်ာေလး ေတြထဲက ႏွစ္သက္လွတဲ့ ကဗ်ာ ႏွစ္ပုဒ္ကို ေရးသား တင္ျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။ လူသားေတြ စိတ္ဓါတ္ က်တဲ့ အခါမွာ အားမာန္ ၾကြေစတဲ့ ကဗ်ာေလး ေတြပါ။ တရားအားထုတ္ အလုပ္လုပ္ေန သူမ်ား အတြက္လည္း ယူတတ္ရင္ အက်ံဳး၀င္ အသံုးတည့္လွ ပါတယ္။ သိၿပီးသား ေလးေတြ ျဖစ္ဖို႔ မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ေမ့ေနသူမ်ား၊ ျပန္လည္ ဖတ္ရွဳလိုသူမ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ လိုက္ပါတယ္။

+++++++++++++++++++

*ပန္းပန္လ်က္ပဲ*

ညိဳျပာျပာ လတာျပင္ ေျခရင္း။
လိႈင္းတက္ရ ေဗဒါတက္၊ လိႈင္းသက္ရာဆင္း။

ဆင္းရလည္း မသက္သာ။
အုန္းလက္ေၾကြ႔ ေရေပါေလာ၊ ေမ်ာစုန္လို႔လာ။
အဆင္းနဲ႔အလာ၊ ေဗဒါမ အေထြး။
အုန္းလက္ေၾကြ သူ႔နံေဘး၊ ေဆာင့္ခဲ့ရေသး။

ေဆာင့္ခဲ့လည္း မသက္သာ။
ေနာက္တစ္ခ်ီ ဒီတစ္လံုးက၊ ဖံုးလိုက္ျပန္ပါ။
ျမဳပ္ေလေပါ့ ေပၚမလာ၊ မေဗဒါ အလွ။
တစ္လံကြာ လိႈင္းအၾကြ၊ ေပၚလိုက္ျပန္ရ။

ေပၚျပန္လည္း မသက္သာ။
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္းငယ္ထဲက
ဘဲထြက္လို႔လာ။

ဘဲအုပ္မွာ တစ္ရာ ႏွစ္ရာ
မေဗဒါက တစ္ပင္ထဲ(တည္း)။
အယက္ အကန္ခံလို႔
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ၊ ပန္းပန္လ်က္ပဲ။ ။

ေဇာ္ဂ်ီ

++++++++++

*အမည္မသိ ကဗ်ာ*

ေလထန္တုိင္းသာ ပြင့္ေႂကြပါမူ
ဘယ္မွာ ပန္းမ်ား က်န္မည္နည္း။

လႈိင္းပုတ္တုိင္းသာ ကမ္းၿပိဳပါမူ
ဘယ္မွာ ေျမႀကီးက်န္မည္နည္း။

က်႐ႈံးတုိင္းသာ ငုိရပါမူ
ဘယ္မွာ မ်က္ရည္ က်န္မည္နည္း။

အေမွာင္တစ္၀က္ လင္းတစ္၀က္သည္
တစ္ရက္တစ္ခါ ႀကံဳၿမဲသာတည္း
အ႐ႈံးတစ္လွည့္ ႏုိင္တစ္လွည့္မွာ
မ်က္လွည့္ပမာ ေတြ႕ၿမဲသာတည္း။

ဘ၀သည္ကား တုိက္ပြဲမ်ားပင္
လႈပ္ရွားရေသာ လူ႔ရြာေတာ၀ယ္
လင္းေသာေမွာင္ေသာ ေအာင္ေသာ႐ႈံးေသာ
မုန္းေသာခ်စ္ေသာ သစ္ေသာေဟာင္းေသာ
ပူေသာေအးေသာ ႏုေသာၾကမ္းေသာ
ေစာေၾကာစိတ္ျဖာ မေနသာေပ
လဲရာကထ က်ရာကတက္
ပ်က္ရာကေဆာက္ ေရွ႕သုိ႔ေလွ်ာက္၍
ေရာက္ရာဘ၀ အားမာန္ျပရင္း
႐ုန္းရကန္ရမည္တကား။ ။

ေအးေငြ

===========================

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

5/24/2009, SUN:, 6:00:53 PM